ทดลองอ่าน มีมของคุณดูดีกว่าตัวจริงอีกนะ เล่ม 1 บทที่ 13-15 #นิยายวาย

ทดลองอ่านเรื่อง มีมของคุณดูดีกว่าตัวจริงอีกนะ เล่ม 1

ผู้เขียน : เหมาฉิวฉิว (毛球球)

แปลโดย : ซิ่งหลัน

ผลงานเรื่อง : 你的表情包比本人好看 (Ni De Biao Qing Bao Bi Ben Ren Hao Kan)

ถือเป็นลิขสิทธิ์ของสำนักพิมพ์เอเวอร์วายในการเผยแพร่ผลงาน

จัดพิมพ์และจัดจำหน่ายในประเทศไทยแต่เพียงผู้เดียว

หากผู้ใดละเมิดลิขสิทธิ์จะถูกดำเนินคดีตามกฎหมาย

– – – – – – – – – – – – – – – – – 

Trigger Warning

นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน

ไม่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคล สถานที่ หรือเหตุการณ์จริงใดๆ

   

นื้อหามีประเด็นอ่อนไหวเกี่ยวกับบาดแผลทางใจในวัยเด็ก

ความรุนแรงในครอบครัว การทำร้ายทางร่างกายและจิตใจ

และอาการป่วยทางจิต ซึ่งอาจส่งผลกระทบทางจิตใจ  

                 

สำหรับผู้อ่านที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

 

** หมายเหตุ: ยังไม่ใช่ต้นฉบับที่เสร็จสมบูรณ์ **

– – – – – – – – – – – – – – – – –

บทที่ 13

ผมเป็นแฟนคลับของคุณมานานมากแล้ว

 

กู้เว่ย “…”

เขาใกล้จะอดทนไม่ไหวแล้ว

หัวใจเต้นเร็วไม่หยุด ฝ่ามือเริ่มมีเหงื่อซึม ดังนั้นกู้เว่ยจึงลองเอ่ยปากอธิบาย “ก่อนหน้านี้…ผมไม่รู้ว่าคุณคือเจียงสวิน”

และไม่รู้ว่าคุณคือตัวซวยคนนั้นที่จะมาหมั้นหมายกัน

“แล้วนายนึกว่าฉันคือใคร” แววตาของเจียงสวินกลายเป็นดุร้าย

“ผมนึกว่าคุณคือ…” กู้เว่ยชำเลืองมองสายตาของเจียงสวินแวบหนึ่ง แล้วกลืนคำว่าเด็กประถมสามพยางค์กลับลงไป เปลี่ยนมาใช้คำที่ค่อนข้างตรงประเด็น “ผมนึกว่าคุณคือลูกค้า”

บอกว่าเด็กประถมไม่ได้ เขาต้องปลอบใจมีมคนนี้หน่อย

ดังนั้นเขาจึงเล่าเรื่องราวของการสื่อสารที่คลาดเคลื่อนออกมาทั้งหมดแบบไม่ปะติดปะต่อโดยมีสายตาจับจ้องจากเจียงสวิน ซึ่งกู้เว่ยจงใจข้ามรายละเอียดเกี่ยวกับเด็กประถมนี้ไป

เจียงสวิน “…”

ในชีวิตยี่สิบสามปีก่อนหน้านี้ของเขาไม่เคยเจอเหตุการณ์เข้าใจผิดใหญ่โตแบบนี้มาก่อน

เด็กน้อยเป็นคนเรียบร้อยจริงๆ ใช้ชีวิตอย่างมีสติเต็มที่ ไม่ได้มีประสบการณ์โชกโชน และไม่ได้มีวีรกรรมรับลูกค้าเกือบร้อยคน

การคุยวีแชตที่เหมือนเป็นคนละเรื่องเดียวกันนั้น เจียงสวินได้แต่พูดว่าโชคชะตาเล่นตลก

“ผมเป็นไอดอลจริงจัง ไม่ให้คนเลี้ยงดูเป็นรายปี” กู้เว่ยพูด “ถ้าให้คนเลี้ยงดูเป็นปีผมคงดับแน่”

กู้เว่ยเข้าใจบทบาทของตัวเองได้กระจ่างชัด

“ผมไม่มีความรักด้วยเหมือนกัน” กู้เว่ยตั้งใจทำงานเต็มที่ “ถ้ามีความรักผมคงหมดความนิยมเหมือนกัน”

ในที่สุดก็พูดคุยคลี่คลายความเข้าใจผิดกันจนแจ่มแจ้ง กู้เว่ยโล่งอก แต่กลับไม่รู้ตัวว่าเจียงสวินมองท่าทางที่ผ่อนคลายลงของตัวเองโดยไม่คลาดสายตา

ไอดอลที่ทั้งน่ารักทั้งหล่อเท่ปล่อยเสน่ห์เต็มที่เวลาอยู่ต่อหน้าแฟนคลับจนได้รับเสียงกรี๊ดสารพัด เบื้องหลังเป็นคนอัธยาศัยดีมาก

ไอดอลตัวเล็กๆ คนนี้ทำไมถึงถูกด่าได้นะ คำวิจารณ์สุดจะทนพวกนั้นในเวยป๋อมาจากไหนกันแน่

เจียงสวินนึกถึงคอมเมนต์ต่างๆ ในเวยป๋อแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย

กู้เว่ยเพิ่งขยับมือไปบนที่ล็อกประตู เตรียมตัวจะเผ่นหนี แต่เจียงสวินกลับหยิบมือถือยื่นส่งมาตรงหน้าเขาซะก่อน ซึ่งภาพแคปบนหน้าจอเป็นหลักฐานความผิดเมื่อตอนกลางวันของวันนี้พอดี

“จะชิ่งไปไหน ใจกล้าอีกแล้ว?” เจียงสวินชี้ภาพแคปหน้าจอในโทรศัพท์ “อธิบายหน่อย?”

กู้เว่ย “…” เขาลืมไปเลยว่ายังมีเรื่องนี้ด้วย

“นายช่างกล้าหาญจริงๆ นะ” เจียงสวินมองกู้เว่ยแล้วต่อว่า “ด่าฉันในโมเมนต์วีแชตแล้วยังไม่ซ่อนโพสต์กับฉันด้วย”

“ผมซ่อนโพสต์แล้ว!” นึกถึงเรื่องนี้แล้วกู้เว่ยก็โมโหขึ้นมาติดหมัด เสียงเลยดังขึ้นแบบไม่รู้ตัว “ใครจะรู้ว่าดันกลายเป็นตั้งค่าให้คุณเห็นคนเดียว!”

อย่าได้ถาม ถ้าถามต้องโทษว่าเป็นความผิดของวีแชต

เจียงสวิน “…”

เขาเข้าใจแล้ว กู้เว่ยไม่ได้ใจกล้า แต่โก๊ะต่างหาก

เพิ่งพูดจบ กู้เว่ยก็รู้ตัวทันทีว่าพูดบางอย่างผิดไปเสียแล้ว เขารีบปิดปากไม่ส่งเสียงอีก

ยิ่งอธิบายเขาก็ยิ่งเป็นคนไม่ได้เรื่อง

“งั้นก็คือตั้งใจด่าให้ฉันเห็นโดยเฉพาะ แบบนี้ต้องโดนสั่งสอน” เจียงสวินมองกู้เว่ยแล้วพูดสรุป “ฉันยังอยากเหมาอบรมนายทั้งปี นายว่ายังไง”

“ผมทนให้คุณแกล้งไม่ไหว” กู้เว่ยพยายามลดการมีตัวตนให้น้อยลง “อีกอย่างผมไม่ขายแพ็กเกจแล้ว คุณเหมารายปีไม่ได้”

ต้องโทษเก้ารูปในโมเมนต์วีแชตเลย ถึงทำให้เขาผ่านเรื่องเหมารายปีนี้ไปไม่ได้

“พี่ชาย เหมารายปีไม่ดีต่อสุขภาพของคุณด้วย พวกเราหายโกรธได้ไหม” กู้เว่ยเปลี่ยนความคิดเริ่มมาเอาใจ “นักกีฬาอีสปอร์ตอย่างพวกคุณยุ่งจะตาย จะเอาเวลาที่ไหนมาเหมารายปีใช่ไหมล่ะ”

เมื่อเผชิญกับจอมลามก กู้เว่ยแสดงสัญชาตญาณเอาตัวรอดอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

อธิบายด้วยเหตุผล โน้มน้าวใจด้วยความรู้สึก

“นายกำลังสงสัยบางด้านของฉันใช่ไหม” เจียงสวินเลิกคิ้วพูด

“เปล่าๆ ไม่มีทางอยู่แล้ว” กู้เว่ยพูด “ผมแค่เป็นห่วงสุขภาพของคุณเท่านั้น”

“พี่ชาย ผมผิดไปแล้ว” กู้เว่ยงัดความจริงใจออกมาเต็มที่ “ผมรับรองว่าจะไม่มีครั้งต่อไปอีก”

รับประกันว่าคราวหน้าจะไม่ซ่อนโพสต์ผิดคนแล้ว

ทั้งสองคนยังมีความสัมพันธ์คลุมเครือเรื่องหมั้นอยู่อีก กู้เว่ยเองก็ไม่ได้ทำผิดอะไร เจียงสวินย่อมรังแกคนจนเลยเถิดไม่ได้ “ช่างเถอะ เห็นแก่ที่นายเป็นแฟนคลับของฉัน ครั้งนี้ฉันยกโทษให้”

หากทำให้กู้เว่ยตกใจกลัวคงไม่ดี อนาคตยังอีกยาวไกล ยังไงพวกเขาก็มีโอกาสได้เจอกันอีก

“ฮะ?” กู้เว่ยตะลึง

เจียงสวินเข้าใจผิดแล้ว

เขาไม่ใช่แฟนคลับของเจียงสวิน แค่ชอบใช้มีมของเจียงสวินเท่านั้น ความรู้ด้านอีสปอร์ตและเทคนิคการวิเคราะห์ที่สลับซับซ้อนพวกนั้นเขาไม่เข้าใจเลยสักนิด

คงเป็นเพราะเขามักคลุกคลีอยู่กับแฟนพันธุ์แท้ในวงบ่อยๆ รวมถึงเก็บสะสมมีมเอาไว้เพียบ จึงทำให้เจียงสวินเข้าใจผิด

แต่ว่า…

ผู้ที่เข้าใจสถานการณ์คือผู้เฉลียวฉลาด

กู้เว่ยรู้จักสถานการณ์ และปรับตัวได้ดีเป็นพิเศษ

เขากู้เว่ย ตอนนี้ได้เปลี่ยนสถานะเป็นแฟนคลับตัวยงของเจียงสวินทันที

“เทพสวิน!” กู้เว่ยหยิบทักษะการแสดงขั้นสูงสุดของดาราระดับล่างออกมา “ผมเป็นแฟนคลับของคุณมานานมากแล้ว ขอลายเซ็นหน่อยนะครับ”

ทั้งรักษาชีวิตเอาไว้ได้ แถมยังเอาขายต่อได้เงินอีกด้วย

เขาเต็มใจทำเป็นอย่างยิ่ง

หลังจากพ้นเคราะห์กรรมครั้งนี้แล้วถอนหมั้นให้เรียบร้อย เขารับรองเลยว่าจะอยู่ให้ห่างจากเจียงสวินแน่ๆ

เจียงสวินมองกู้เว่ยอยู่ครู่ใหญ่โดยไม่ได้วิจารณ์ฝีมือการแสดงสุดห่วยของเขา ต่อจากนั้นยังหากระดาษมาเซ็นชื่อให้กู้เว่ย

“ไม่ต้องเขียนว่า ‘to ชื่อคน’ ได้ไหม” กู้เว่ยต่อรอง เจียงสวินแจกลายเซ็นน้อยมาก ถ้าเขียนว่าให้เขาแล้วเขาจะเอาไปขายให้สี่คนในวงที่เป็นแฟนคลับของเจียงสวินได้ยังไง

“ไม่ได้” เจียงสวินปฏิเสธ “นายมีความจริงใจหรือเปล่าเนี่ย”

 

‘To เด็กน้อยกู้เว่ย

ขอให้มีอนาคตที่สวยงาม

เจียงสวิน’

 

กู้เว่ยกอดลายเซ็นของแชมป์โลกเอาไว้ ในที่สุดก็หลบพ้นจากอุ้งมือของจอมลามก

อนาคตเริ่มเห็นความสวยงาม

ถึงแม้ว่ามีมจะดูดุร้าย คิดเล็กคิดน้อย เจ้าคิดเจ้าแค้นมากไปหน่อย แต่เหมือนว่ามีม…ก็จะเป็นคนดีมากเหมือนกัน?

แต่ยังไงก็ต้องถอนการหมั้นหมายนี้ให้ได้

ใครใช้ให้มีมดุขนาดนี้กันล่ะ

 

กู้เว่ยเพิ่งขึ้นรถตู้ก็เห็นพี่จ้าวผู้จัดการที่ระยะนี้ไม่ค่อยได้เจอเลย

“ทำไมช้าขนาดนี้ล่ะ กว่าจะมา” พี่จ้าวโพล่งถาม

“ขอโทษด้วยครับ พอดีมีธุระเลยเสียเวลานิดหน่อย” กู้เว่ยซ่อนกระดาษลายเซ็นของเจียงสวินเอาไว้ข้างหลัง

ผู้จัดการไม่ได้สนใจมาก เพียงพูดตรงเข้าประเด็น “จะมาบอกกับนายสองเรื่อง”

กู้เว่ยพยักหน้า “พี่จ้าวพูดเลยครับ”

“ข่าวดีเรื่องหนึ่ง ข่าวร้ายเรื่องหนึ่ง” ผู้จัดการพูดข่าวร้ายก่อน “ละครไอดอลแนวปัจจุบันเรื่อง ‘จันทร์กระจ่าง’ ที่ดัดแปลงมาจากนิยายดังที่นายรับเอาไว้ก่อนหน้านี้ถูกคนแย่งบทไปแล้ว”

กู้เว่ย “…”

ผู้จัดการมองเขาแวบหนึ่งแล้วอธิบายสาเหตุสั้นๆ “คนที่แย่งบทนี้ไปชื่อว่าเฮ่อเฉิง เขาดังน้อยกว่านาย เดาว่าคงเอาเงินมาร่วมลงทุนด้วยน่ะ”

ฟู่จื่อหัวหน้าวงที่นั่งอยู่ด้านข้างชะโงกหน้ามา “อินฟลูเอนเซอร์คนนั้น?”

“ตอนนี้เป็นดาราเกรดซีแล้ว” ลั่วเฉินเซวียนส่ายหน้า

ในวงการก็เป็นเช่นนี้ ถ้ามีคนสนับสนุน คุณก็สามารถเดินหน้าไปได้อย่างราบรื่น

เรื่องแบบนี้มีอยู่มากมาย แม้กู้เว่ยไม่เคยเจอแต่ก็เคยได้ยินมาบ้าง

ทว่าก็ยังคงรู้สึกผิดหวังอยู่ดี

เขาทุ่มความพยายามลงไปไม่น้อยเพื่อบทบาทนั้น

ผู้จัดการถามอีก “แต่เนื้อหาของบทละครเรื่องนี้ค่อนข้างตรงกับกระแสหลักของรัฐบาล ทางบริษัทเลยประเมินว่าน่าจะได้รับความนิยมในระดับหนึ่ง ตอนนี้บทพระรองยังว่างอยู่ นายอยากรับหรือเปล่า”

“รับครับ” กู้เว่ยลังเลนิดหน่อยก่อนตัดสินใจรับ

หลังจากเดบิวต์ บริษัทพอใจในกระแสความนิยมของเขา จึงรับรายการวาไรตี้ให้เขามากที่สุด เขายิ่งจำเป็นต้องมีผลงานอื่นนอกจากรายการวาไรตี้ด้วย

น้อยใจหรือเปล่าเป็นอีกเรื่องหนึ่ง แต่ในวงการนี้เขาจะมัวแต่ห่วงเรื่องเล็กๆ น้อยๆ จนทำให้เสียผลประโยชน์ใหญ่ไม่ได้

“โอเค” ผู้จัดการพอใจกับการตัดสินใจของเขามาก “บริษัทก็พิจารณาไว้แบบนี้เหมือนกัน บทละครของเรื่องนี้ดี บุคลิกของพระรองก็เป็นแบบที่ชวนให้คนชอบด้วย ถ้าโชว์ฝีมือการแสดงได้ดีต้องตกแฟนคลับได้ไม่น้อย เดี๋ยวพี่จะส่งบทของพระรองมาให้นาย นายศึกษาบทก่อน ตัวละครที่แสดงเป็นนักกีฬาอีสปอร์ตอาชีพ ถ้านายตกลงแน่นอนแล้ว ภายในสองวันนี้ก็จะประกาศอย่างเป็นทางการเลย”

นักกีฬาอีสปอร์ต?

กู้เว่ยตกใจ

ภาพความทรงจำที่เขามีเกี่ยวกับนักกีฬาอีสปอร์ตล้วนแต่มาจากจอมลามกเจียงสวินทั้งหมดเลย

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าในมือที่แอบซ่อนไว้ด้านหลังก็ยังกำกระดาษลายเซ็นของแชมป์โลกเอาไว้ด้วย

นอกจากตั้งใจอ่านบทและประวัติชีวิตของตัวละครอย่างละเอียดแล้ว เขาควรใช้วิธีแบบไหนเพื่อไปทำความเข้าใจตัวละครตัวนี้ในเรื่อง ‘จันทร์กระจ่าง’ ดีนะ

“ส่วนข่าวดีก็คือ…” ผู้จัดการทำงานยุ่งมาทั้งวันจึงคลึงหว่างคิ้วด้วยความเหนื่อยล้า “บริษัทรับรายการวาไรตี้ให้นายอีกรายการ เป็นรายการเรียลลิตี้แนวแก้ปริศนาเพื่อเอาชีวิตรอด ชื่อว่า ‘หนีลอยนวล’ ”

กู้เว่ย “…”

สำหรับเขาแล้วนี่ไม่ใช่ข่าวดีอะไรเลย

“อย่าเพิ่งค้าน” ผู้จัดการเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าของเขา “พี่รู้ว่านายไม่มีเซ้นส์วาไรตี้ ทุกคนรู้เรื่องนี้กันดี นายแค่เอากระแสจากการโดนโจมตีจนดังนั่นของนายไปด้วยก็พอ”

กู้เว่ยแค่ยืนอยู่ตรงนั้นก็มีเรตติ้งเป็นกอบเป็นกำแล้ว

ตอนนี้ที่รายการวาไรตี้มากมายเชิญกู้เว่ยไปร่วมงานก็เป็นเพราะเล็งเห็นถึงจุดนี้นั่นเอง

“อย่าก่อเรื่องก็พอ ห้ามเกิดเหตุการณ์แบบในเมืองโบราณก่อนหน้านี้เป็นครั้งที่สองอีก พี่ย้ำประโยคเดิม เดือนนี้บริษัทจะไม่ช่วยนายลบคำค้นหายอดฮิตแล้ว ถ้าเกิดเรื่องต้องแบกรับเอาเอง” ผู้จัดการบอก “พี่ปรับตารางงานให้นายแล้ว นายกลับไปพักผ่อน พรุ่งนี้เย็นออกเดินทาง สือซินเหยียนจะไปกับนายด้วย พี่จะให้เขาดูแลนายให้มากหน่อย”

มีสมาชิกในวงไปร่วมรายการด้วย อีกทั้งสือซินเหยียนยังมีเซ้นส์วาไรตี้ที่ดีมาก กู้เว่ยเลยเบาใจขึ้นเยอะ เขาถามคำถามสุดท้าย “แขกรับเชิญคนอื่นมีใครบ้างครับ”

“ตอนนี้ยังไม่รู้ เพื่อความน่าสนใจของรายการ ทางทีมโปรดิวเซอร์เลยไม่ได้ให้รายชื่อมา ตอนนี้เพิ่มนายสองคนเข้าไปก็จะมีแขกรับเชิญห้าคน ถ้าเรตติ้งรายการดีก็จะมีแขกรับเชิญพิเศษเพิ่ม พี่บอกได้แค่ว่าในนี้ไม่มีคู่แข่งของนาย” จ้าวหย่าพูด “และไม่มีเจี่ยงเอินหยวนคนนั้นด้วย”

กู้เว่ยวางใจแล้ว เรื่องรายการวาไรตี้จึงตกลงตามนี้ และจะออกเดินทางในตอนเย็นของวันรุ่งขึ้น ซึ่งเขายังมีเวลาพักผ่อนก่อนหนึ่งวัน

 

งาน Starry Night เสร็จสิ้นตอนดึก เมื่อกู้เว่ยกลับถึงที่พักของตัวเองก็เป็นเวลาเกือบตีหนึ่งแล้ว เขานอนหลับยากมาแต่ไหนแต่ไร มักสะดุ้งตื่นง่ายมาก ถ้าไม่กินยานอนหลับก็ยากที่จะข่มตานอนได้

กู้เว่ยกินยาแล้วนอนลงบนเตียง เขาได้รับบทละครที่ผู้จัดการส่งมาให้แล้ว

‘จันทร์กระจ่าง’ เป็นละครไอดอลวัยรุ่นสร้างแรงบันดาลใจ โดยเริ่มเล่าเรื่องราวตั้งแต่ชีวิตมัธยมปลายของหนุ่มสาวสองคู่ ในช่วงวัยเยาว์ทุกคนต่างอ่อนเดียงสาและสับสน กระทั่งเติบโตอย่างมั่นคง แต่ละคนต่างหาทิศทางของตัวเองจนเจอและเปล่งประกายเจิดจ้าในพื้นที่ของตัวเอง

พระรองที่กู้เว่ยกำลังจะรับบทแสดงเป็นนักกีฬาอีสปอร์ตอาชีพคนหนึ่ง

ชีวิตของนักกีฬาอีสปอร์ตเป็นยังไงกันนะ

นักกีฬาอีสปอร์ตที่กู้เว่ยรู้จักก็มีแค่เจียงสวินคนเดียว

กู้เว่ยมีความคิดเลิศล้ำขึ้นมาฉับพลัน เขารู้สึกว่าตัวเองสามารถไปไถดูซูเปอร์ท็อปปิก* ของเจียงสวินในเวยป๋อได้ เพื่อดูบันทึกการเติบโตของจอมลามก

กู้เว่ยเปิดเวยป๋อ พิมพ์คำค้นหา TMW ซึ่งแอ็กเคานต์แรกที่เด้งออกมาคือ TMW-Xun อันแสนคุ้นเคย

เจียงสวินลงทะเบียนสร้างบัญชีเวยป๋อไว้นานมากแล้ว โดยมีโพสต์ในเวยป๋ออยู่ประมาณห้าพันกว่า

กู้เว่ยเคยมีบทเรียนมาก่อนจึงหลบหลีกคำว่า ‘ติดตาม’ สองคำที่อยู่ด้านล่างชื่อ TMW-Xun อย่างระมัดระวัง เขาอาศัยช่วงกลางดึกที่มีความกล้าเพิ่มมากขึ้น เริ่มศึกษาทำความเข้าใจจากเวยป๋อของเจียงสวิน

* ซูเปอร์ท็อปปิก (Super Topic) เป็นฟีเจอร์หนึ่งในเวยป๋อที่เอาไว้ใช้จัดอันดับความนิยมของหัวข้อต่างๆ เช่น ศิลปิน คนดัง ละคร ภาพยนตร์ นิยาย ฯลฯ และเป็นเหมือนชุมชนที่สามารถให้แฟนคลับรวมกลุ่มเข้าไปพูดคุย แลกเปลี่ยนข้อมูล ติดตามข่าวสารเกี่ยวกับหัวข้อที่ตนสนใจได้

บทที่ 14

สุดที่รักของคุณกดไลค์เวยป๋อแล้ว

 

เจียงสวินลงทะเบียนเวยป๋อไว้นานมาก เมื่อกู้เว่ยกดเข้าไปสอดส่องดูก็พบว่าโพสต์ล่าสุดคือการรีโพสต์จากเวยป๋อของทีม ซึ่งเป็นคลิปตัดต่อช่วงเวลายอดเยี่ยมในการแข่งขันก่อนหน้านี้ของทีม TMW เริ่มต้นคลิปด้วยสมาชิกทั้งห้าคนของทีม TMW ขึ้นเวทีรับรางวัลในการแข่งขันระดับโลก คว้าเกียรติยศสูงสุดของการแข่งขันครั้งนี้มาได้

คนที่อยู่ในคลิปคือเจียงสวินคนนั้นที่กู้เว่ยคุ้นเคย ชายหนุ่มสวมหูฟังแบบมีไมค์ นิ้วมือเคาะคีย์บอร์ดรัวเร็ว หน้าจอสั่นไหว การควบคุมตัวละครในเกมรวดเร็วว่องไวจนทำให้คนตาลาย

กู้เว่ยดูเกมไม่เข้าใจ แต่เขาเห็นความสนุกสนานครึกครื้นของคนกลุ่มหนึ่งในคอมเมนต์

 

[ว้าว ช่วง 9 นาที 30 วินาที การควบคุมแรงสะท้อนของปืนนั่นเจ๋งมาก เทพสวินช่วยสอนด้วย ฉันอยากเรียน]

[ฤดูกาลแข่งขันนี้เจียงสวินได้รางวัล MVP** มากแค่ไหนแล้ว ยอดเยี่ยมสุดๆ]

[ไม่ไหวแล้ว พี่ใหญ่สุดยอด ฉันจะย้อนกลับไปดูอีกรอบ]

[คุกเข่าให้พี่ชายเลย]

 

กู้เว่ยเลื่อนต่อลงไปด้านล่าง สิ่งที่เจียงสวินโพสต์ล้วนแต่เป็นเนื้อหาเกี่ยวกับการแข่งขัน อย่างเช่นนัดแข่งขันฝึกซ้อมเมื่อไร ไลฟ์เมื่อไร เจียงสวินจะประกาศอย่างเป็นทางการในเวยป๋อทั้งหมด เมื่อเลื่อนไปดูโพสต์ก่อนหน้านั้นอีกจะพบว่าช่วงเริ่มแรกเจียงสวินยังมีการโพสต์เรื่องชีวิตความเป็นอยู่บ้าง

แต่ว่าตอนที่ทีม TMW ยังไม่มีชื่อเสียง เวยป๋อของเจียงสวินมียอดรีโพสต์และกดไลค์น้อยมาก คอมเมนต์ใต้โพสต์ส่วนใหญ่เป็นคอมเมนต์ที่ชาวเน็ตขุดโพสต์แล้วพิมพ์ทิ้งเอาไว้หลังจากเขาโด่งดัง

ชาวเน็ตเห็นเพียงภาพความรุ่งโรจน์ในช่วงเวลาที่ประสบความสำเร็จเท่านั้น แต่กลับไม่เคยมองเบื้องหลังความสำเร็จเลยสักนิด นักกีฬาเพียงต้องยืนอย่างโดดเด่นสง่างามบนเวที โดยไม่มีแม้แต่คนที่ยินดีจะทำความเข้าใจเส้นทางการเติบโตของเขา

ประมาณสามปีก่อน เจียงสวินเคยโพสต์ข้อความหนึ่ง

 

[กีฬาอีสปอร์ตไม่มีการนอนหลับ]

 

ในโพสต์แนบรูปเจียงสวินและเพื่อนร่วมทีมอีกสี่คน อ่านจากคอมเมนต์ดูเหมือนพวกเขาจะอดนอนมาหลายคืนเพื่อฝึกซ้อม

แวบแรกที่เห็นรูปกู้เว่ยก็ยิ้มออกมา เจียงสวินมีพื้นฐานสุขภาพดีอยู่แล้ว หลังจากอดนอนสองคืนจึงเห็นเพียงแค่ร่องรอยความอ่อนเพลีย แต่เพื่อนร่วมทีมสี่คนของเขานั้นแต่ละคนขอบตาดำคล้ำเป็นหมีแพนด้า ในภาพดังกล่าวพวกเขาทั้งห้าคนเพิ่งคว้าชัยชนะมาจากการแข่งขันหนึ่ง จึงพากันทำท่าหัวใจใส่กล้อง

หมีแพนด้าสี่ตัวและเจียงสวินที่สภาพพอดูได้หนึ่งคน

กู้เว่ยหัวเราะออกมา

เวลานั้น TMW ยังไม่มีผลงานสำเร็จที่ยิ่งใหญ่เหมือนปัจจุบัน เด็กวัยรุ่นพวกนี้กอดคอร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกัน ภาพนี้กับภาพนั้นที่พวกเขาประคองถ้วยรางวัลตอนคว้าแชมป์โลก ช่างเป็นบรรยากาศที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

จากนั้นเลื่อนลงไปอีกก็เป็นเวยป๋อเมื่อหลายปีก่อนของเจียงสวิน เวลานั้นเจียงสวินอายุเพียงสิบกว่าปี ลักษณะไม่ค่อยเหมือนกับตอนนี้สักเท่าไร

กู้เว่ยยกยิ้มตรงมุมปากโดยไม่รู้ตัว รู้สึกราวกับได้เห็นมีมในอีกมุมที่แตกต่าง

มีมที่อยู่ในช่วงวัยจูนิเบียว* ไม่ได้ดุร้ายเหมือนอย่างเวลานี้

ความรู้สึกนี้คล้ายกับว่าเขาเห็นภาพสะท้อนของเจียงสวินในหลายปีก่อนผ่านทางเวยป๋อ

เขาเห็นอีกฝ่ายในตอนที่ยังไม่มีชื่อเสียง และเห็นอีกฝ่ายที่กระตือรือร้นเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง

จู่ๆ บนหน้าจอมือถือก็มีข้อความเด้งขึ้นมา กู้เว่ยจึงปัดออกจากหน้าเวยป๋อแล้วกดเข้าวีแชต

 

กู้ไฉ่ เจียงสวินเป็นยังไงบ้าง ถ้าลูกคิดว่าดีก็หมั้นเลยนะ

รักผมโปรดโอนเงินให้ผมด้วย ดีมาก แต่ผมไม่หมั้น

กู้ไฉ่ ทำไมล่ะ ปัญหานั่นของลูกจำเป็นต้องมีคนคอยดูแล หมอบอกแล้วว่าให้หาคนมาอยู่คุยเป็นเพื่อนลูก

รักผมโปรดโอนเงินให้ผมด้วย ไม่ได้ ตอนนี้ผมสบายดีแล้ว ผมจะไปรบกวนเขาไม่ได้ ถ้าส่งผลกระทบต่อแชมป์โลกก็คือผมทำผิดต่อประเทศของพวกเรา พ่อถอนหมั้นเถอะ ผมมีแผนของตัวเองแล้ว

รักผมโปรดโอนเงินให้ผมด้วย [มังกรคำราม.jpg]

กู้ไฉ่ เฮอะ ให้ลูกหมั้น แต่ดันโยงขึ้นไปถึงประเทศชาติได้ งั้นตามใจลูกแล้วกัน

กู้ไฉ่ ไว้เขียนต้นฉบับที่ทำอยู่เสร็จพ่อค่อยติดต่อน้าซ่ง

รักผมโปรดโอนเงินให้ผมด้วย โอเค

 

อีกฝั่งหนึ่ง คนเขียนบทกู้ไฉ่ผู้เก็บตัวเขียนต้นฉบับกำลังมองเอกสารบทละครเรื่องใหม่ในมือของตัวเองแล้วพูดพึมพำ “ไม่เยอะๆ เขียนต้นฉบับประมาณสองเดือนก็เสร็จเรียบร้อย ไว้ถึงตอนนั้นค่อยถอนหมั้นให้ลูก”

สองเดือนเท่านั้นเอง ไม่มีปัญหา

ส่วนกู้เว่ยที่จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวนั้นเชื่อคำพูดเหลวไหลของพ่อหมดทั้งหัวใจ เขาออกจากวีแชตกลับมาที่หน้าเวยป๋อแล้วไถดูโพสต์ด้านล่างต่อ

เป็นเพราะสลับไปตอบกลับข้อความเมื่อกี้ กู้เว่ยเลยลืมเปลี่ยนมาใช้มือซ้ายถือ พอเลื่อนไปเลื่อนมา เขาก็เริ่มเปลือกตาหนักอึ้งจนเผลอหลับไปโดยที่ยังถือโทรศัพท์เอาไว้

และบนหน้าจอของเขายังคงเปิดหน้าเวยป๋อของเจียงสวินอยู่

 

แถบชานเมืองของเมือง H รถเบนต์ลี่ย์คันหนึ่งค่อยๆ เคลื่อนเข้าไปในประตูวิลล่า เจียงสวินวางคลิปวิเคราะห์แมตช์ฝึกซ้อมในมือ จากนั้นเปิดประตูรถแล้วเดินลงไป

“ดูคลิปอีสปอร์ตนั่นของลูกอยู่เหรอ” ซ่งจิ้งซีพูด “จิตใจอยู่แต่กับเกมทั้งวี่ทั้งวัน เพิ่งแข่งขันระดับโลกเสร็จ ทำไมไม่ยอมพักผ่อนสักหน่อยล่ะ แบบนี้แม่ให้ลูกไปร่วมรายการวาไรตี้น่ะดีเลย จะได้ผ่อนคลายซะบ้าง”

“รู้แล้วครับ” เจียงสวินพยักหน้า “พรุ่งนี้ผมไปสโมสรก่อน ตอนเย็นค่อยไปกองรายการวาไรตี้นั่น”

“ลูกต้องมีคนคอยจ้องคอยคุม” ซ่งจิ้งซีต่อว่า “ลูกจะได้ไม่ถวายชีวิตให้กับกีฬาอีสปอร์ตเกินไป คุยกับกู้เว่ยแล้วเป็นยังไงบ้าง”

“เด็กดีมาก” เจียงสวินนึกถึงท่าทางก้มหน้าของกู้เว่ยในห้องแต่งหน้าเมื่อคืนขึ้นมาแล้วดวงตาก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

“งั้นพวกลูกคบหากันไปก่อน” ซ่งจิ้งซีพยักหน้าครุ่นคิด นึกถึงภาพในคลิปที่ติดคำค้นหายอดฮิตขึ้นมาจึงพูดตำหนิ “ลูกเก็บความทะลึ่งหน่อย อย่าทำให้คนตกใจจนหนีไปล่ะ นั่นเป็นคนที่แม่หามาให้ลูกด้วยความยากลำบากนะ”

นิสัยขี้โมโหที่ถ่ายทอดกันมาของตระกูลเจียงแสดงออกอย่างเต็มเปี่ยมบนตัวของเจียงเจิงและเจียงอิ่ง แต่พอมาถึงเจียงสวิน ไม่รู้ว่าสาเหตุเป็นเพราะเปลี่ยนวงการหรือเปล่าถึงได้กลายมาเป็นนิสัยเจ้าเล่ห์ลามกไปได้

ซ่งจิ้งซีไม่เข้าใจอีสปอร์ต แต่อย่างน้อยก็เคยดูไลฟ์การแข่งขันของเจียงสวิน ซับกระสุนพวกนั้นที่เต็มไปด้วยคำว่า ‘เจ๋งสุดยอด’ หรือ ‘ฮ่าๆๆ’ และ ‘นักเลงยิงคนเท่มาก’ ได้ทิ้งความทรงจำให้กับซ่งจิ้งซีอย่างลึกซึ้ง

“กำลังคุยอะไรกัน” เจียงอิ่งซึ่งอาบน้ำเสร็จอยู่ในชุดนอนเรียบร้อยแล้วเดินออกมา “ได้ยินว่าพี่จะไปร่วมรายการวาไรตี้ ทำไมไม่พาผมไปด้วย ผมมีเซ้นส์วาไรตี้นะ ทุกครั้งที่ไปต้องขึ้นคำค้นหายอดฮิตตลอด”

“ตั้งใจถ่ายละครของนายให้ดี” เจียงสวินพูด “วันๆ ไม่คิดแสวงหาความก้าวหน้า รู้จักแต่หาเรื่องทะเลาะในเวยป๋อ”

ซ่งจิ้งซีกล่าวต่ออีกคน “แอ็กหลุมในเวยป๋อยี่สิบกว่าแอ็กที่ลูกเพิ่งซื้อมาใหม่ ช่วงนี้ถูกแบนไปเท่าไรแล้ว”

เจียงอิ่งกำลังจะแย้ง แต่มือถือที่เขาวางไว้ตรงขอบโต๊ะจู่ๆ ก็สั่นครืดรุนแรงติดต่อกัน เดิมทีก็ไม่ได้วางไว้ให้ดีอยู่แล้ว มันจึงหล่นจากขอบโต๊ะลงมาบนพื้นพรมข้างเท้าของเจียงสวินพอดี

เจียงสวินก้มไปเก็บโทรศัพท์ “วางไว้ตรงกลางโต๊ะหน่อยไม่ได้หรือไง…”

คำพูดของเจียงสวินหยุดชะงักลงตรงนี้ ในโทรศัพท์ของเจียงอิ่ง แอพพลิเคชั่นหนึ่งที่มีรูปไอคอนสีม่วงส่งแจ้งเตือนมาเป็นพรวน

 

SupreFans* [T.ATW-กู้เว่ยสุดที่รักของคุณกดไลค์เวยป๋อแล้ว]

SupreFans [T.ATW-กู้เว่ยสุดที่รักของคุณกดไลค์เวยป๋อแล้ว]

SupreFans [T.ATW-กู้เว่ยสุดที่รักของคุณกดไลค์เวยป๋อแล้ว]

SupreFans [T.ATW-กู้เว่ยสุดที่รักของคุณกดไลค์เวยป๋อแล้ว]

 

** MVP ย่อมาจาก Most Valuable Player หมายถึงผู้เล่นทรงคุณค่าหรือผู้เล่นยอดเยี่ยม

* จูนิเบียว หรือโรคเด็ก ม.2 หมายถึงคนที่ชอบคิดว่าตัวเองเก่ง โดดเด่น แต่ความคิดและการกระทำที่แสดงออกมากลับดูประหลาดในสายตาของคนอื่น

* SupreFans เป็นแอพพลิเคชั่นสำหรับให้แฟนคลับติดตามความเคลื่อนไหวของศิลปินดาราที่ชื่นชอบ โดยจะมีการแจ้งเตือนทันทีเมื่อดาราออนไลน์ โพสต์ คอมเมนต์ กดไลค์ในเวยป๋อรวมทั้งโซเชียลมีเดียอื่นด้วย

บทที่ 15

ขุดโพสต์เก่า

 

เจียงสวิน “…”

เจียงอิ่ง “…”

“นายเรียกคู่แข่งว่าสุดที่รัก?” เจียงสวินชี้หน้าจอแล้วเอ่ยถาม

“ไม่ใช่ผม” เจียงอิ่งรีบร้อนปฏิเสธ “เป็นความผิดของแอพฯ”

“…”

เจียงอิ่งเอ่ยต่อ “ผมเพิ่งติดตั้งแอพฯ นี้ได้ไม่นาน ยังศึกษาฟังก์ชันพวกนี้ไม่ละเอียด”

“นายติดตามความเคลื่อนไหวของคู่แข่งตลอดเวลาจริงๆ” เจียงสวินซูฮกเลย

เจียงอิ่งทะเลาะกับแฟนคลับของคู่แข่งจริงจังซะยิ่งกว่าการทำตัวเป็นไอดอลเสียอีก

หากพวก ‘ภาพเงา’ ด้อมของเขาเห็นด้านนี้เข้า ไม่รู้เลยว่าจะมีความคิดเห็นกันยังไงบ้าง

“นี่ผมตั้งใจทำงานเต็มที่” เจียงอิ่งพูด “เอาแอ็กหลุมติดตามคู่แข่งเพื่อทำความเข้าใจสถานการณ์รบได้ตลอดเวลา เพราะคู่แข่งจะทำให้ผมพัฒนา”

จากนั้นมือของเจียงอิ่งก็หยุดค้างอยู่กลางอากาศ สีหน้าท่าทางกลายเป็นแปลกประหลาด จะยิ้มก็ไม่ใช่จะโกรธก็ไม่เชิง หากจะบรรยายให้เห็นภาพก็คือการยิ้มแบบเดือดดาลอย่างหนึ่ง

“?” เจียงสวิน “นี่นายทำสีหน้าอะไร”

ตกลงว่ากู้เว่ยกดไลค์อะไร ถึงทำให้เจียงอิ่งควบคุมสีหน้าเอาไว้ไม่อยู่แบบนี้

เจียงอิ่งที่เอ่ยปากอย่างยากลำบากยื่นโทรศัพท์ให้เจียงสวิน “ช่วงนี้พี่ทำอะไรให้เขาไม่พอใจหรือเปล่า”

เจียงสวิน “?”

“ผมบอกแล้วว่าเขาแค่ดูเหมือนใสซื่อ แต่ความจริงเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว”

“?”

“ไม่ไหวแล้ว ขอโทษด้วยพี่ ผมอยากหัวเราะมากเลย ฮ่าๆๆๆๆ” เจียงอิ่งหัวเราะ “ฮ่าๆๆๆๆ เมื่อก่อนพี่เป็นแบบนี้เหรอเนี่ย”

เจียงสวินรับโทรศัพท์มาดู

เจียงสวินกดเปิดให้หน้าจอสว่าง

เจียงสวินจ้องมอง

เจียงสวิน “…”

แอพฯ เด้งไปที่หน้าเวยป๋อ แสดงโพสต์หนึ่งที่กู้เว่ยเพิ่งกดไลค์ ซึ่งเนื้อหาในเวยป๋อโพสต์นี้เห็นแล้วไม่คุ้นเคย แต่ชื่อไอดีช่างคุ้นตา

นี่คือเวยป๋อของเขาเอง

เมื่อมองดูอย่างละเอียด มันเป็นเวยป๋อที่เขาโพสต์ตอนอายุสิบสาม

สิบปีก่อนเจียงสวินที่เป็นนักเรียนมัธยมต้นเคยโพสต์เวยป๋อด้วยมุกเฉิ่มเชยสุดเสี่ยว แล้วถูกใครบางคนขุดโพสต์ขึ้นมา แถมยังกดไลค์อย่างโจ่งแจ้ง

เรื่องน่าอับอายขายหน้า

ถูกขุดคุ้ยขึ้นมาเปิดเผยสู่สาธารณชนอีกครั้ง

 

TMW-Xun ค่ำคืนที่เงียบเหงา สายฝนที่เดียวดาย สวินที่อ้างว้าง กำลังรอคุณที่ว้าเหว่ [จุดบุหรี่.jpg]

  

โปรดติดตามตอนต่อไป…