ทดลองอ่าน กราฟหัวใจ… อุ่นละไมไอรัก บทที่ 5-บทที่ 6

‘สวัสดีครับคุณเมษินี

เมื่อวานผมจำคุณแทบไม่ได้ ยินดีที่ได้ร่วมงานกันครับ ผมคิดว่าต่อไปเราน่าจะติดต่อกันทางอีเมลเพื่อส่งข้อมูลที่สำคัญๆ คุณช่วยยืนยันกับผมทางแอดเดรสนี้ด้วยนะครับ ขอให้มีความสุขในวันหยุด

ณัฐ’

เอาล่ะ…สรุปว่าเขาจำฉันได้ นอกจากนั้นยังมีดอกกุหลาบสีแดงดอกเล็กๆ อยู่ใต้ชื่อพร้อมข้อความในวงเล็บอีกว่า…ผมคิดว่าคุณคงชอบสีแดง

…อึ๋ย ผิดแล้วย่ะ ฉันชอบสีม่วง แล้วนี่เขากำลังล้อฉันเรื่องสีชุดชั้นในรึเปล่านะ

หวังว่าจะไม่ใช่ โอย เขากำลังทำให้ฉันเป็นโรคหวาดระแวงและไม่เป็นตัวของตัวเองเลย…

ถึงเวลาแล้วที่ฉันจะประกาศความเป็นตัวของตัวเองบ้าง

‘สวัสดีค่ะคุณณัฐ

ยินดีเช่นกันค่ะ คุณสามารถติดต่อดิฉันที่แอดเดรสนี้ได้ค่ะ ขอบคุณสำหรับดอกไม้ แต่คุณคิดผิด ดิฉันไม่ได้ชอบสีแดง หากมีอะไรที่ทำให้คุณคิดเช่นนั้น ดิฉันขอยืนยันว่าคุณเข้าใจผิด ขอให้มีความสุขเช่นกัน

เมษินี’

ฟังดูห้าวหาญและเชื่อมั่นในตัวเองดีมาก จากนั้นฉันก็เซฟแอดเดรสของนายณัฐไว้ในคอมพิวเตอร์ รู้สึกว่าตัวเองแสดงความเป็นมืออาชีพออกมาได้ดี มีระยะห่างระหว่างลูกค้าแต่ก็ไม่สูญเสียความเป็นตัวของตัวเอง

ก่อนบ่ายฉันทานอาหารกลางวันง่ายๆ คนเดียวในห้อง พอหนังท้องตึงหนังตาก็เริ่มหย่อน แต่ไม่อยากจะล้มตัวลงนอนเลยเพราะกลัวจะนอนเพลินจนมืดค่ำ แล้วเป็นปัญหาว่าตอนดึกจะนอนไม่หลับอีก สงสัยบ่ายนี้ต้องหากิจกรรมทำสักหน่อย ฉันตัดสินใจเลือกจะไปออกกำลังกายที่ฟิตเนสของคอนโดฯ เพื่อลดไขมันส่วนเกินออกซะบ้าง นอกจากนั้นก็ยังเป็นการเก็บข้อมูลมาทำงานอีกทางหนึ่งด้วย ในระหว่างนี้ก็คิดงานพร้อมกับย่อยอาหารไปพลางๆ ก่อน