ทดลองอ่าน ข้ามเวลามาเป็นแพทย์ทหารหญิง บทที่ 189-190

ค่ำคืนที่แสนยาวนานนี้ฟู่หมิงเฉิงไม่อาจข่มตานอนได้เป็นแน่แท้ ขณะที่ฝ่ายหวังถิงจือนั้นในคืนวันแต่งงานนี้จิตใจของเขาก็สะเทือนไหวไม่น้อยไปกว่าฟู่หมิงเฉิงแม้สักเศษเสี้ยว

เหตุการณ์อกสั่นขวัญแขวนผ่านพ้นไป ในลานกว้างทางปีกตะวันออกของบ้านสกุลหวังเปิดไฟสว่างไสว มีคนเดินเข้าๆ ออกๆ พลุกพล่านอย่างเร่งรีบด้วยสีหน้าตึงเครียดกันหมด อีกฟากหนึ่งมีเปลวเทียนสีแดงลุกโชน แต่กลับเงียบสงัดไร้สรรพเสียงใด

ที่นี่คือเรือนหอของหวังถิงจือ

คุณหนูสกุลเฉินสะสวยอ่อนโยน เธอเป็นคนสกุลเฉินเพียงคนเดียวที่เอ่ยชื่อขึ้นมาแล้วไม่ทำให้คุณนายหวังถึงกับขมวดคิ้วอย่างแกนๆ ซึ่งทั้งหมดนี้หวังถิงจือก็รู้ดี แต่ต่อให้ไม่มีเหตุร้ายที่โรงแรม คงไม่เกิดอะไรขึ้นในคืนแต่งงานนี้อยู่ดี

หวังถิงจือกับคุณหนูสกุลเฉินนั่งตรงข้ามกันอยู่ในห้องเงียบๆ นานสองนาน เขาเห็นเธอขยับตัวนิดหนึ่งก่อนเงยหน้าขึ้นช้าๆ แอบมองมา เขาจึงลุกพรวดขึ้นแล้วบอกให้เธอเข้านอนก่อน จากนั้นเดินออกจากห้องหอไปเลย เขาเดินเรื่อยเปื่อยอยู่ในลานบ้านคนเดียวอย่างไร้จุดหมายเหมือนดวงวิญญาณล่องลอย ไม่อยากกลับห้อง แล้วก็ไม่รู้ว่าตนเองยังไปที่ไหนได้อีก ภาพสุดท้ายตอนเฮ่อฮั่นจู่มองเขาแล้วผงกหัวให้นิดหนึ่งก่อนจากไปในคืนนี้วนเวียนอยู่ในหัวไม่หยุด

ทุกอย่างจบลงแล้ว คนที่เป็นเหมือนเพื่อนและพี่ชายมาเนิ่นนานหลายปีต้องแยกไปคนละทางแบบนี้

เขารู้สึกว่าตรงกลางอกอัดแน่นไปด้วยความเศร้าเจ็บปวดแกมหดหู่ และยังแฝงความโกรธเคืองคับแค้นอย่างปราศจากเหตุผลอยู่บ้าง ชายหนุ่มไม่รู้ว่าความรู้สึกโกรธคับแค้นนี้มาจากไหนกันแน่จนเขาแทบไม่อาจหายใจได้เต็มปอด ช่วงครึ่งคืนหลังทางปีกตะวันออกค่อยๆ เงียบสงบลง สุดท้ายเขาก็นอนอยู่ในห้องหนังสืออย่างขอไปที เช้าวันรุ่งขึ้นหวังถิงจือตื่นแล้วจะไปทำงานตามปกติ เขาจำเป็นต้องหาอะไรสักอย่างทำ แต่ถงกั๋วเฟิงห้ามไว้ บอกว่าเขาเพิ่งแต่งงานให้ลาหยุดสองสามวันจะได้อยู่กับภรรยาอย่างเต็มที่ ตอนเขานั่งเหม่ออยู่ในห้องหนังสือ คนรับใช้คนหนึ่งเข้ามาบอกว่ามีคนมาหา เขาออกไปเห็นคนแปลกหน้าคนหนึ่ง ถามว่ามีธุระอะไร คนผู้นั้นชี้ไปทางด้านข้าง

หวังถิงจือมองไปเห็นหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่ตรงหัวมุมถนนไกลๆ ดันหมวกที่บังหน้าบังตาขึ้น เธอก็คือคุณหนูเฉาที่จากไปแล้ว ไม่รู้ว่ากลับมาอีกครั้งตอนไหน

เธอแสดงความยินดีที่เขาแต่งงานก่อน ค่อยพูดว่ามีเรื่องสำคัญอยากคุยด้วย

หวังถิงจือตามคุณหนูเฉาไปตรงมุมปลอดคนใกล้ๆ แล้วจึงถามว่าเรื่องอะไร

คุณหนูเฉาพูด “คุณชายหวัง ฉันมีเรื่องเกี่ยวกับเฮ่อฮั่นจู่อยากบอกกับคุณ”

หวังถิงจือขมวดคิ้วเล็กน้อยจนแทบไม่สังเกตเห็น แต่หญิงสาวพิศดูสีหน้าเขาอยู่ จับความรู้สึกที่เปลี่ยนไปเล็กน้อยในขณะนี้ของลูกชายสกุลหวังได้ มันทำให้เธอตื่นเต้นลิงโลดใจเหลือหลาย

หลังจากพบกับความผิดหวังจากทางฟางฉงเอินคราวก่อนเธอก็ยังไม่ยอมถอดใจ แม้ว่าตัวเธอไม่อยู่ในเมืองหลวง แต่ยังเฝ้าติดตามข่าวคราวทุกอย่างของที่นี่ตลอดเวลา ในที่สุดโอกาสก็มาถึง เธอรู้ว่าสกุลหวังกับเฮ่อฮั่นจู่ไม่ลงรอยกันแล้ว เธอยังคาดเดาว่าเป็นไปได้มากที่อาจถึงขั้นเป็นศัตรูกันลับหลัง ถึงแม้ข่าวที่เธอจะเปิดเผยออกมาเรียกไม่ได้ว่าเป็นไพ่ตาย ทว่าขอแค่ใช้ให้เป็นประโยชน์ดีๆ ต้องก่อให้เกิดผลกระทบในด้านลบต่อชื่อเสียงของคนที่เกี่ยวข้องได้แน่นอน

“เฮ่อฮั่นจู่กับซูเสวี่ยจื้อหลานชายของเขามีความสัมพันธ์ต้องห้ามกันค่ะ” เธอมองเขาพลางพูด