ทดลองอ่าน คล้องหัวใจไว้ด้วย (ปั๊ก) รัก บทที่ 2

พอกลับถึงบ้านแล้วสวีเจ้าอิ่งจึงเปิดห่อออกดู ข้างในนั้นเป็นชุดเดรสหนึ่งชุด ป้ายราคาถูกแกะออกไปแล้วเหลือแต่โลโก้ของแบรนด์เสื้อผ้าไว้เท่านั้น แบรนด์นี้ราคาแพงหูฉี่ แม้เธอจะมีความรู้สึกดีๆ ต่อเฉิงจยาโหย่ว แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นที่จะรับของขวัญราคาแพงขนาดนี้ไว้ได้ เธอจึงไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรกับมันดี

ถึงสวีเจ้าอิ่งจะรู้ดีอยู่แล้วว่าสิ่งที่เขาทำนี้มันหมายความว่าอย่างไร ทว่าเธอก็ยังส่งข้อความไปถามอีกฝ่าย

‘คุณส่งเสื้อผ้ามาให้ฉันแบบนี้…หมายความว่ายังไงคะ’

ไม่กี่นาทีหลังจากนั้น เฉิงจยาโหย่วก็ตอบกลับมา

‘อย่าคิดมากสิ พอดีลูกค้าเอาของขวัญตอบแทนมาให้ ผมก็เลยเก็บเผื่อไว้ให้คุณหนึ่งชิ้นน่ะ’

แบบนี้นี่เอง สวีเจ้าอิ่งค่อยหยิบเดรสออกมาดู ขนาดพอดีตัวเป๊ะ ชุดเป็นคอลเล็กชั่นใหม่ล่าสุดของซีซั่นนี้ เธอสวมแล้วไปยืนมองซ้ายทีขวาทีอยู่ตรงหน้ากระจก เดรสเป็นสีม่วงอ่อนๆ ซึ่งเหมาะกับเธอมาก และแพตเทิร์นก็เป็นแบบที่เธอชอบด้วย

สวีเจ้าอิ่งจึงส่งข้อความไปหาชายหนุ่มอีกครั้ง

‘กำไรของฉันจริงๆ’

หลังจากนั้นเฉิงจยาโหย่วก็ส่งอีโมติคอนหน้ายิ้มกลับมาให้ แต่ไม่ได้ตอบอะไรอีก

เมื่อถึงวันเสาร์ที่นัดกันไว้ ในวันนี้สวีเจ้าอิ่งไม่ได้มีนัดอะไรเป็นพิเศษจึงมีเวลาว่างให้ตัวเองมากพอที่จะมาทำกิจกรรมโปรโมตโรงพยาบาลสัตว์ที่ธนาคารจัดขึ้นได้ หญิงสาวทำป้ายและของที่ระลึก รวมถึงตั้งใจว่าจะเอาพนักงานอีกสองคนไปช่วยด้วย

เฉิงจยาโหย่วโทรมาหาสวีเจ้าอิ่งแต่เช้าเพื่อกำชับเรื่องต่างๆ ในวันนี้

“เจ้าอิ่ง ผมต้องไปดูสถานที่แต่เช้าเลยจะให้คนไปรับคุณแทนนะ”

“ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันขับรถไปเองได้ แต่พีพียังไม่ค่อยสบายเท่าไหร่ ฉันว่าจะไม่เอาพีพีไปด้วย”