ทดลองอ่าน ตื่นเสียทีจะไม่มีทายาทแล้ว! บทที่ 8

“พู! เอิ๊ก…” พอเฟิงจงถูกเสียงร้องปนเสียงเรอของฉยงฉีดึงสติกลับมา นางเห็นร่างมันกลับไปเล็กลงแล้ว กระนั้นท้องมันก็ยังพองอยู่ มันนอนเป็นก้อนกลมๆ อยู่บนพื้น กระทั่งจะเดินก็ยังเดินไม่ไหว แม้สิ่งที่กินเข้าไปจะเป็นวิญญาณ ทว่าก็ใหญ่โตยิ่งนัก ไม่นึกเลยว่ามันจะฝืนกลืนลงไปเช่นนั้นได้

ตอนนี้เองกลิ่นอายของเทพเซียนก็มาพร้อมกับสายลม เฟิงจงนึกว่าเป็นซีกวงกลับมาแล้ว ครั้นเงยหน้ามองไปก็เห็นบุรุษผู้หนึ่งกำลังเหาะเหินมาจากขอบฟ้า แสงจากกองไฟก็สาดฉายให้เห็นอาภรณ์ช่วงบนเป็นสีคราม ช่วงล่างเป็นสีขาว อีกฝ่ายถึงกับเป็นชิงหลีที่เคยพบกันก่อนหน้านี้ เบื้องหลังของเขายังคงมีฉีอวิ๋นติดตามมาด้วย ท่าทางของทั้งสองดูเหนื่อยล้าจากการเดินทางไม่น้อย

“เหตุใดถึงเป็นพวกเจ้าอีกแล้ว”

ชิงหลีถือกระบี่อยู่ในมือ เหลียวมองรอบด้านก่อนจะกระโดดลงจากก้อนเมฆ “ดูเหมือนเมื่อครู่ที่นี่จะมีวิญญาณร้ายโผล่ออกมา ไม่ทราบว่าจ่งเสินประสบอันตรายใดหรือไม่”

“พวกเจ้ามาช้าไปแล้ว” เฟิงจงชี้มือไปทางฉยงฉี “อยู่ในท้องของมันเป็นที่เรียบร้อย”

เมื่อเห็นฉยงฉีที่ท้องโตกว่าที่พบเมื่อครั้งก่อนนอนแผ่หลาอยู่บนพื้น ชิงหลีพลันกระอักกระอ่วนไปเล็กน้อย “เป็นพวกเราที่มาช้าไป จ่งเสินไม่เป็นไรก็ดีแล้ว”

เฟิงจงเพียงรอคอยซีกวงกลับมา จะได้ออกเดินทางไปตามหาโอสถกัน นางไม่มีแก่ใจจะสนทนากับพวกเขาจึงโพล่งตอบไปว่า “ข้าไม่เป็นไร พวกเจ้าไม่ต้องเป็นกังวลหรอก กลับกันไปได้แล้ว”

พอได้ยินนางเอ่ยปากไล่เช่นนี้ ฉีอวิ๋นก็รีบเบี่ยงกายออกมากล่าว “พวกเราเพิ่งออกจากแดนฮุ่นตุ้นมาก็ได้ยินข่าวแล้ว ยามนี้จ่งเสินเป็นมนุษย์ มีความจำเป็นต้องยืมวิสุทธิ์โลหิตของเทพเซียนมาบำเพ็ญเซียนอย่างเร่งด่วน…ใช่หรือไม่ขอรับ ข้าน้อยเซียนผู้ไร้ความสามารถยินดีที่จะรับใช้จ่งเสิน”

ชิงหลีย่อมจะมาด้วยเรื่องนี้เช่นกัน เขาย่อมไม่คิดว่าจะถูกฉีอวิ๋นชิงพูดออกจากปากก่อน จึงเชิดปลายคางเอ่ยแย้งในทันที “ข้าน้อยคือเทพผู้สืบเชื้อสายจากวิหคครามมาแต่บรรพกาล สายโลหิตบริสุทธิ์แท้ หากจ่งเสินไม่รังเกียจสามารถใช้วิสุทธิ์โลหิตของข้าน้อยได้”

ฉีอวิ๋นยิ้มเจื่อน ข้อนี้เขาเทียบกับชิงหลีไม่ได้จริงๆ ผู้ใดใช้ให้เขาเป็นมนุษย์ที่สำเร็จเป็นเซียนเล่า สายโลหิตที่มีมาแต่บรรพกาลย่อมจะสูงส่งกว่าเขาเป็นธรรมดา

สายตาของเฟิงจงกวาดไปมาบนร่างของทั้งสอง “พวกเจ้าไปได้ยินเรื่องนี้มาจากที่ใด”

ฉีอวิ๋นยิ้มประจบ “ในพิภพสวรรค์ล้วนโจษขานกันทั่วแล้วขอรับ ว่ากันว่าผู้ใดมีพลังตบะสูงสุดก็จะได้รับความชื่นชมจากจ่งเสิน เขาผู้นั้นไม่เพียงช่วยให้ท่านได้พลังเทพคืนมา ยังจะได้สืบทอดทายาทของตนเองอีกด้วย”