ทดลองอ่าน บอสหน้าตายกะยัยสอางค์ บทที่ 2

2

เอาล่ะ…ยายเอิง ตั้งสติหน่อย คนข้างในห้องนั้นไม่ได้น่ากลัวอย่างที่เธอคิดหรอก เขาก็เป็นแค่ผู้ชายธรรมดาที่มีตำแหน่งสูงกว่าเราเท่านั้นเอง การให้เหตุผลอย่างมีสติคือวิถีทางของสาวมั่นนะ…จำไว้

สมเหตุสมผล สติ

สมเหตุสมผล สติ

เฮ้อ…

แม้จะพยายามเตือนตัวเองเท่าใด แต่อาการเดินวนไปเวียนมาราวกับหนูติดจั่นหน้าห้องทำงานของเจ้านายไม่ได้บอกเลยสักนิดว่าเธอจะสามารถครองสติแล้วโต้ตอบออกไปได้อย่างใจคิด

เพราะทุกครั้งที่เธอให้เหตุผลกับเขา ต่อให้คิดว่าเด็ดแค่ไหนก็โดนโต้กลับมาได้ทุกที

มือบางกำแฟ้มงานที่สุดท้ายก็ปั่นจนเสร็จภายในห้านาทีเอาไว้แน่น ทบทวนคำตอบสำหรับสิ่งที่เขาน่าจะถาม แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่กล้าผลักประตูเข้าไป

เพราะการเข้าไปเผชิญหน้ากับราชสีห์ทันทีแบบไม่ตั้งตัวนั้น ถือว่าเสี่ยงมากสำหรับหนูนาตัวเล็กๆ เช่นเธอ

สอางค์สูดลมหายใจเรียกความกล้าอีกครั้ง เป็นไงเป็นกัน พ่นเรื่องงานไปก่อน ส่วนไอ้เรื่องที่ต้องแก้ตัวเอาไว้ทีหลัง ไม่แน่นะ เผลอๆ ถ้างานเป็นที่น่าพอใจ เขาอาจจะลืมไปแล้วก็ได้ว่าเธอกล่าวหาเขาไว้ยังไงบ้าง

และเหมือนคนภายในห้องจะรำคาญเต็มแก่ที่หญิงสาวไม่ยอมเปิดประตูเข้ามาสักที จึงส่งเสียงออกไปก่อนที่หญิงสาวจะเคาะประตูเสียด้วยซ้ำ

“เชิญ”

“ค่า!” สอางค์ขานรับไปอย่างลืมตัว

ให้ตายเถอะ อยู่กับเขาทีไร นึกว่าอยู่กับอาจารย์ทุกที

ภาพชายหนุ่มผมสีอ่อนสีหน้าคร่ำเคร่ง เคาะแป้นพิมพ์รัวเร็วอยู่หน้าแล็ปท็อปทำให้หญิงสาวชะงักขา เอ่ยขึ้นอย่างเกรงใจว่า “ถ้าบอสกำลังยุ่ง ฉันออกไปก่อนดีมั้ยคะ”

หญิงสาวตั้งใจถอยกลับไปด้วยใจลิงโลด แต่ชายหนุ่มขัดคนคิดหนีเอาตัวรอดอย่างรู้ทันว่า “ไม่ต้อง เชิญนั่ง งานของผมจะเสร็จภายในสามนาที”

“ค่ะ” สอางค์ตอบเสียงอ่อย กอดแฟ้ม เดินตัวลีบเข้ามานั่งเก้าอี้หน้าโต๊ะทำงาน