ทดลองอ่าน สะดุดใจลงเอยรัก บทนำ

หญิงสาวรวบรวมเรี่ยวแรงที่มีทั้งหมดดึงลูกอมคาราเมลเม็ดนั้นขึ้นมาจนหลังแอ่น ทว่านางฟ้าองค์ใหม่มัวแต่หมกมุ่นอยู่กับลูกอมรสหวาน จนไม่ทันสังเกตเห็นขอบตาของคนตัวเล็กกว่าว่ามันเริ่มแดงขึ้นเรื่อยๆ คล้ายกับเทวดาเด็กจะร้องไห้ออกมาอยู่รอมร่อ

“ผมไม่รอแล้ว”

เด็กชายยืนโวยวายและปล่อยโฮออกมาในที่สุด ส่งผลให้นางฟ้าชนาพรหยุดมือจากลูกอมมารั้งแขนจิ๋วไว้ แต่เพราะไม่เคยผ่านการมีลูกมาก่อน ซ้ำยังไม่ค่อยสุงสิงกับเด็ก เธอเลยนึกวิธีควบคุมพฤติกรรมของเทวดาตัวน้อยไม่ออก เอายังไงดี เธอจะต้องทำยังไงให้เทวดาเด็กองค์นี้หยุดงอแง

ให้ตายเถอะน่า ตอนยังมีชีวิตอยู่ใครๆ ก็รู้ว่าเธอเกลียดเสียงลูกเด็กเล็กแดงร้องไห้มากขนาดไหน เรียกว่าได้ยินทีไรปวดไมเกรนตุบๆ ทุกที แต่คงเพราะเธอซี้แหงแก๋แล้ว เสียงเด็กแหกปากฮือๆ เลยไม่สามารถกระตุ้นระบบประสาทของเธอได้อีกต่อไป

สู้เขาเป็ด เธอต้องทำให้เด็กนี่หยุดร้องไห้ให้ได้

ในที่สุดชนาพรก็ตัดสินใจโน้มตัวลงไปกอดร่างน้อยนั้นเอาไว้อย่างใจเย็น และภาวนาในจิตให้เขาสงบลง ได้ผล เด็กชายหยุดร้องไห้ฉับพลัน ทว่าพริบตาเดียวร่างจิ๋วก็ดิ้นขลุกขลักพยายามสะบัดตัวหนีจากอ้อมแขนเธอเสียให้ได้

“อย่าดิ้น เป็นเด็กดีนะ”

เทวดาเด็กยอมหยุดยืนนิ่งๆ ตามคำพูดของชนาพร แต่นัยน์ตาตั้งคำถามแสดงความสงสัยในตัวเธอมากมาย

“คุณเป็นคนสติไม่ดีหรือเปล่า”

ชนาพรรีบส่ายหน้าพึ่บพั่บพร้อมตอบกลับด้วยน้ำเสียงชัดถ้อยชัดคำ “ฉัน-สติ-ดี-ร้อย-เปอร์-เซ็นต์”

เด็กชายมองหน้าเธออย่างพิจารณา คนโดนกล่าวหาว่าสติไม่ดีฉีกยิ้มกว้างสู้ ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะหาว่าชนาพรบ้าหนักกว่าเดิมหรือเปล่า

“คุณสติดีจริงๆ ใช่ไหม”

“ดีแน่นอนจ้ะ” หญิงสาวฉีกยิ้มกว้างขวางกว่าเดิมจนตาเป็นสระอิให้คนตัวเล็กกว่า นิ้วเรียวหยิกแก้มซาลาเปาสองข้างเบาๆ ด้วยความมันเขี้ยวระคนเอ็นดู

“คุณไม่ได้โกหกผมแน่นะ”

“ไม่แน่นอน”