ทดลองอ่าน สะดุดใจลงเอยรัก บทที่ 2

คนผิดหวังหน้างอง้ำ “งั้นก็เอาเลขบัญชีนายมา จะได้จบๆ”

“ทำไมต้องให้”

“เอ๊า! ก็ฉันทำกาแฟหกใส่เสื้อบาเลนเซียก้าของนายไง ฮั่นแน่…หรือว่านายจะใจดี ยอมให้ฉันเอาเสื้อไปซักแล้วใช่ไหม”

นัยน์ตาสีนิลเปล่งประกายความหวัง จำนวนเงินสามหมื่นสี่พันบาทมันไม่ใช่น้อยๆ เลยสำหรับคนฐานะปานกลางอย่างชนาพร แม้ครอบครัวจะมีกิจการหอพักให้เช่า แต่ปัจจุบันคุณวารีแม่บังเกิดเกล้าดูแลอยู่คนเดียว เหตุเพราะเธอดันชอบงานด้านนิเทศมากกว่า เลยไม่ยอมช่วยกิจการทางบ้าน ค่าเช่าทุกเดือนจึงตกเป็นของผู้ดูแลทั้งหมด ไม่กระเด็นมาทางเธอเลยสักสตางค์แดงเดียว หนำซ้ำสำนักพิมพ์ไอเลิฟกำลังจะประกาศปิดตัวลง ส่งผลให้หญิงสาวขาดรายได้หลัก และล่าสุดเธอเพิ่งจะควักเงินก้อนใหญ่เอาไปลงทุนเปิดร้านอาหารกับเพื่อน เรียกว่ามีแต่รายจ่าย ไม่มีรายได้เข้ามาเลย จากคนที่เคยมีกระแสเงินสดหมุนเวียนในบัญชีสม่ำเสมอ กลับกลายเป็นมนุษย์ที่กำลังก่อร่างสร้างตัวใหม่อีกครั้ง

ฉะนั้นอะไรประหยัดได้ก็อยากจะประหยัด

“ไม่ใช่”

”เอ๊า!” สีหน้าชนาพรฉายแววหงุดหงิด เนื่องจากเดาใจคู่กรณีไม่ถูก “นายจะเอายังไงกันแน่”

ร่างสูงเกือบร้อยเก้าสิบโค้งตัวลงพลางยื่นหน้าเข้าไปพูดใกล้ๆ คนเตี้ยกว่าตัวเองสามสิบเซนติเมตร “ทำไมฉันจะต้องเสียเวลาไปซื้อเองด้วย”

เยอะ! คำแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวของหญิงสาว ขาขาวเขยิบถอยห่างจากคนได้ทีก็เอาใหญ่พลางมองปะหลับปะเหลือก ขออย่าให้ถึงทีของฉันบ้างแล้วกัน จะเอาคืนให้น้ำตาตกในเลยคอยดู

“ได้ พรุ่งนี้ตอนบ่ายโมงฉันจะเอาเสื้อไปฝากไว้ที่ฟร้อนต์เฮลตี้เรียล” ชนาพรเบ้ปาก ไม่อยากจะบอกเรมิตาว่าเฮลตี้เรียลฟิตเนสที่หล่อนหมายมาดอยากร่วมงานด้วยน่ะ มีเจ้าของเป็นคนกวนประสาทแค่ไหน ดูรอยยิ้มผู้ชนะของเขาสิ เห็นแล้วรู้สึกหมั่นไส้ชะมัด

“อาการเธอเป็นยังไงบ้าง” แทนคุณมองคนทำหน้าเหมือนโดนผีหลอกด้วยสายตาเรียบเฉย เขายืนรอฟังคำตอบจากเธออยู่หลายวินาที ก่อนตัดสินใจกล่าวตัดบท “ไม่ต้องคิดเยอะ ฉันแค่ถามตามมารยาท”

ชนาพรกระแอมในลำคอ หลังจากพยายามปรับอารมณ์ตามชายหนุ่มให้ทัน คำถามแรกของเขาทำให้เธอไม่อยากเชื่อหูตัวเอง นึกชมว่าอีกฝ่ายก็มีส่วนดีอยู่เหมือนกัน อุตส่าห์ห่วงใยถามไถ่ถึงอาการเป็นลมของเธอครั้งก่อน แต่พอได้ฟังประโยคหลังเท่านั้นแหละ เธอขอทวงคืนความรู้สึกดีๆ และคำชมกลับมาให้หมด

พอได้สติหญิงสาวจึงเชิดหน้า หมายจะต่อกรกับคนตัวสูง เลยทำให้สายตาเธอประสานเข้ากับนัยน์ตาสีครามพอดิบพอดี พลันนั้นหัวใจของผู้หญิงฝีปากกล้าก็กระตุกวูบ ราวกับความรู้สึกส่วนลึกที่เจ้าตัวพยายามเก็บซ่อนเอาไว้ถูกปลุกให้ออกมาโลดแล่น ในขณะเดียวกันความเคืองขุ่นในตอนแรกกลับถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกน้อยใจอย่างไม่ทันรู้ตัว พานให้ตอบคำถามอีกฝ่ายด้วยวาจาประชดประชัน

“สบายดีมาก แต่จะดียิ่งกว่านี้ถ้าไม่ได้เจอนายอีกเลยตลอดชีวิต”

คนถูกตัดพ้ออยู่แต่หารู้ตัวไม่กำลังคิดในใจพอดีว่าระยะนี้เจอผู้หญิงตรงหน้าทีไร เขามีเรื่องให้ต้องวุ่นวายตลอด จึงพยักหน้างึกๆ คล้อยตามคำพูดเธอ “เช่นกัน ฉันเห็นด้วย”

ทว่าคำตอบของแทนคุณกลับไปกระตุ้นให้ชนาพรหัวเสียอย่างประหลาด จากตอนแรกตั้งใจจะแดกดันให้อีกฝ่ายรู้สึกแย่ แต่กลายเป็นเธอรู้สึกแย่เสียเอง “นายนี่มัน…น่ารำคาญที่สุด!”

คำต่อว่าทำให้แทนคุณกดหัวคิ้วเข้าหากันนิดหนึ่ง มองตามคนที่ถลึงตาใส่เขาด้วยท่าทางหงุดหงิด ก่อนจะทำหน้าบูดแล้วหันหลังเดินสะบัดตูดจากไป นี่ขนาดว่าเขาแสดงความคิดเห็นตรงกับคุณเธอแล้วแท้ๆ ยังมีเรื่องให้อารมณ์เสียใส่กันอีกหรือ ชายหนุ่มส่ายศีรษะระอาเบาๆ พลางคิดว่าผู้หญิงคนนี้ช่างเอาใจยากเหลือเกิน ใครได้ไปเป็นแฟนมีหวังปวดหัวตาย

ติดตามตอนต่อไปวันพรุ่งนี้ เวลา 12.00 น.