ทดลองอ่าน Itoshii hito… สุดที่รักของหัวใจ บทที่ 5

บทที่ 5

เรือสำรวจทางสมุทรศาสตร์เริ่มเคลื่อนออกจากท่าทันทีเมื่อเวลาเก้าโมงเช้า เครื่องยนต์ขนาดใหญ่ที่ชาคริยาเองก็ไม่รู้ว่ามันมีขนาดใหญ่สักกี่แรงม้า…แล้วเขาวัดกันเป็นแรงม้าหรือเปล่า เธอก็ไม่รู้อีกนั่นล่ะ เรือเดินเครื่องเสียงดังอย่างเต็มที่จนผิวน้ำทะเลสีน้ำเงินเข้มพร่างพรายไปด้วยฟองคลื่นขาวที่เห็นเป็นทางยาวตามหลังเรือมาไม่ขาดสาย เรือแล่นห่างออกจากท่าได้นานเกือบสิบห้านาที อาจารย์ทามุระผู้คุมการออกเรือคราวนี้ก็เรียกประชุมในห้องพักผ่อนเล็กๆ ที่ใช้เป็นทั้งที่กินข้าวเช้า กลางวัน และเย็น รวมทั้งยังเป็นห้องสังสรรค์ดูทีวีอีกด้วย เด็กๆ นักศึกษาเกาะกลุ่มเดินตามไปเป็นพรวน ชาคริยามองสำรวจนักศึกษาผู้เป็นลูกเรือทั้งหมดคราวนี้ด้วยความสนใจ

…เด็กสาวๆ จากแล็บเธอสามคน รวมตัวเธอด้วยเป็นสี่คน ชายหนุ่มอีกสี่ ซึ่งนอกจากพ่อซามูไรตาฟ้าและหนุ่มที่แทบจะไร้เงาในสายตาของสามสาวเด็กๆ ของเธอ…ยามาดะ…อีกหนึ่งคน ก็ยังมีรุ่นพี่ที่เรียนอยู่ปริญญาเอกของแล็บข้างๆ ที่อาจารย์ประจำแล็บสนิทกับอาจารย์ของเธอมาร่วมด้วยช่วยเป็นแรงงานในการเก็บตัวอย่างครั้งนี้อีกสองคน…ไซโต้และซาซากิ นัยว่าอาจารย์ไปล็อกตัวขอให้มาช่วย เพราะพอเห็นรูปร่างบอบบางของลูกศิษย์สาวแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจเฮือกด้วยความสงสาร เมื่อรวมอาจารย์ผู้คุมเรือ…ซึ่งคืออาจารย์ทามุระ ทริปการเก็บตัวอย่างครั้งนี้จึงมีสมาชิกทั้งหมดเก้าคนพอดิบพอดี

“อันนี้เป็นห้องน้ำนะชาจัง” เสียงแจ้วๆ ของมาริโกะอธิบายเมื่อเดินผ่านห้องน้ำที่มีสัญลักษณ์บ่งบอกว่าเป็นห้องน้ำหญิงติดอยู่ข้างหน้า เธอพยักหน้ารับ ก่อนจะกวาดสายตามองไปห้องข้างๆ ที่มีลักษณะเป็นห้องอาบน้ำ และในนั้นก็มีอ่างอาบน้ำแบบญี่ปุ่นตั้งอยู่ด้วย

“อันนั้นห้องอาบน้ำจ้ะ ปกติเขาจะให้อาบวันเว้นวันนะสำหรับพวกนักศึกษา แต่อาจารย์ได้อาบทุกวัน”

ทาเอโกะรับหน้าที่อธิบาย พร้อมกับชี้ให้ดูห้องอาบน้ำขนาดใหญ่กว่าห้องอาบน้ำนักศึกษาที่อยู่ถัดไปอีกห้อง

“นี่ห้องของพวกอาจารย์และเจ้าหน้าที่บนเรือล่ะ”

“แล้วจะรู้ได้ไงว่าวันไหนอาบได้ วันไหนอาบไม่ได้” ชาคริยาถามอย่างสงสัย หนุ่มหน้าคมตาฟ้าที่เดินนำหน้าลอบยิ้มกับความช่างซักของสาวน้อยชาวต่างชาติคนนั้น

…ไม่ได้ตั้งใจฟังหรอกนะ แค่หูมันเผลอไปได้ยินก็แค่นั้นเอง

“เขาจะเขียนติดไว้ที่บอร์ดในห้องกินข้าวน่ะ หรือไม่ก็อาจจะมีป้ายมาแขวนติดไว้ที่หน้าห้องอาบน้ำ นี่ห้องล้างหน้ากับเครื่องซักผ้า ถ้าอยากซักผ้าก็เอามาซักได้นะ”

ห้องที่ได้รับการอธิบายเป็นห้องที่มีเครื่องซักผ้าและเครื่องอบผ้าอย่างละสองเครื่องวางซ้อนกันแบบประหยัดพื้นที่ ด้านที่ติดกับประตูทางเข้ามีอ่างล้างหน้าสองอันพร้อมด้วยกระจกบานใสบริการไว้สะดวกพร้อม

…สมกับเป็นญี่ปุ่นจริงๆ

ชาคริยาอดคิดอย่างหมั่นไส้นิดๆ ไม่ได้ ประเทศพัฒนาแล้วอะไรๆ มันก็สะดวกอย่างนี้นี่เอง ขนาดไม่ใช่เรือสำรวจทางสมุทรศาสตร์ขนาดใหญ่นะนี่

“อันนี้ห้องครัว” ไกด์สาวจำเป็นอธิบายต่อ ชาคริยายื่นหน้าเข้าไปดูห้องสำคัญ เครื่องครัวขนาดใหญ่ยักษ์สำหรับทำอาหารให้คนจำนวนมากถูกล้างแขวนไว้อย่างสะอาดเรียบร้อยและเป็นระเบียบ กลิ่นอาหารหอมๆ ที่ตั้งอยู่บนเตาเริ่มโชยมาให้ท้องเธอร้อง แม้เวลาเพิ่งจะเก้าโมงกว่าและเธอเพิ่งจะยัดขนมปังสองก้อนตามด้วยนมหนึ่งกล่องเข้าท้องไปแล้วเมื่อตอนแปดโมงก็ตามที

“ส่วนนั่นห้องอาหารเจ้าหน้าที่บนเรือ”