ทดลองอ่าน สุภาพบุรุษ สุดที่ร้าย บทนำ

“พูดถึงเรื่องอีตาสพลอะไรนั่นแล้วนึกถึงเพื่อนเขานะ ที่สัมมนารอบที่ไปกระบี่แล้วดันเกิดเรื่องน่ะ ผู้ชายอะไรก็ไม่รู้ หน้าด้านหน้าทน เกิดเรื่องกับเพื่อนขนาดนั้นยังมามัวจีบสาวหน้าตาเฉย” นิสราเปิดประเด็น นลินีเองก็สนใจในเรื่องนี้ไม่ใช่น้อย

“คนไปสบายแล้วก็ปล่อยเขาไปดีเถอะ อย่าไปขุดคุ้ยเลย” ทยาดาเอ่ยตัดบท ยิ่งทำให้เพื่อนสาวทั้งสองอยากซักไซ้มากขึ้นไปอีก

“แกเป็นคนในประเด็น แล้วก็ยังเป็นคนสุดท้ายที่อยู่กับสองคนนั้นก่อนจะเกิดเรื่อง”

“แต่ฉันก็ไม่ได้อยู่ตอนเขาตาย โอเคไหม ฉันรู้เท่าที่พวกแกรู้” ทยาดาใช้สายตาดุดันให้เกิดประโยชน์ด้วยการถลึงตาใส่เพื่อนทีหนึ่งจนสองสาวยกมือยอมแพ้ไม่ถามอะไรต่อ

“ถ้ามันเป็นเรื่องจริงอย่างที่เขาว่ากันว่าโดนแกหักอกเลยฟูมฟายไปฆ่าตัวตายนี่ ผีเขาเฮี้ยนนะเว้ยจะบอก” นิสราพูดขึ้นลอยๆ ส่งผลให้มือที่กำลังตักอาหารชะงักนิ่ง ทยาดาปรายตามองเพื่อนสาวอย่างตำหนิ แต่นลินีกลับหัวเราะชอบใจ

เพราะทยาดาผู้ไม่เคยเกรงกลัวต่อสิ่งใด หมาหน้าซอยที่ว่าดุยังต้องยอมแพ้ หัวหน้าแผนกคนเก่าที่ตั้งแง่กับเธอยังโดนเหวี่ยงใส่ แม้แต่ลูกค้าที่ว่าเรื่องมากแค่ไหนก็เสร็จเธอทุกราย

แต่ดันมาตกม้าตายเพราะกลัวผีขึ้นสมอง!

“พูดอีกทีฉันจะตีปากแกไอ้นิด!”

ทยาดาชี้นิ้วคาดโทษเพื่อนสาว มือเรียวเล็กแสร้งทำท่าจะตีดังว่า ทว่าเสียงแจ้งเตือนจากกลุ่มแอพพลิเคชั่นแชตในโทรศัพท์ของนลินีดังขึ้นขัดจังหวะหยอกล้อตบตีกันระหว่างสามสาว

นลินีเปิดอ่านดูรวดเดียวแล้วก็ลุกพรวด

“จับได้แล้วว่ะ!” ทยาดากับนิสรามองเพื่อนที่จู่ๆ ก็โพล่งขึ้นมาไม่มีปี่มีขลุ่ย

“จับตัวคนปล่อยข่าวไอ้ทอยน่ะเหรอ” นิสราถาม

“เปล่า จับตัวคนโกงที่สาขาอีสานได้แล้ว แล้วก็…สุดสัปดาห์นัดประชุมหัวหน้าฝ่ายทุกแผนกเรื่องแต่งตั้งกรรมการลำดับที่หนึ่งคนใหม่ เขาพร้อมเข้าบริหารงานแทนทันทีสัปดาห์หน้า” หัวหน้าแผนกทรัพยากรบุคคลอย่างนลินีรายงานข่าวสารบริษัทให้เพื่อนทั้งสองทราบ

สามสาวจึงต้องรีบเร่งมือจบอาหารมื้อกลางวันให้เร็วที่สุด เพราะนั่นหมายความว่าอีกสองวันก่อนจะถึงวันประชุมพวกหล่อนต้องทำรายงานกองโตเพื่อขึ้นนำเสนอให้แก่เจ้านายคนใหม่อย่างเร่งด่วนชนิดไฟลนก้น

ติดตามตอนต่อไปวันพรุ่งนี้ เวลา 12.00 น.