ทดลองอ่าน สุภาพบุรุษ สุดที่ร้าย บทที่ 2

บทที่ 2 ฉันรู้ว่าฉันซวย

 บอร์ดแจ้งข่าวสำหรับพนักงานที่ชั้นล่างสุดของบริษัทถือเป็นประเด็นร้อนในการทำงานวันแรกของสัปดาห์ด้วยใบหน้าคนโกงที่แปะหราอยู่เต็มพื้นที่ อันประกอบไปด้วยกรรมการกิตติมศักดิ์ของบริษัท เลขานุการ หัวหน้าฝ่ายนำเข้าอุปกรณ์ และพนักงานฝ่ายขายสาขาภาคอีสาน พร้อมประวัติการโกงร่ายยาวเรียงต่อๆ กัน สร้างประเด็นฉาวในกลุ่มช่างเม้าท์ได้ดีเลยทีเดียว เรียกว่าวันนี้แทบจะไม่ต้องฟังอะไรทั้งนั้นนอกจากเสียงซุบซิบยิบย่อยที่วิเคราะห์เหตุการณ์เป็นขั้นเป็นตอนราวกับเป็นผู้ร่วมขบวนการไปด้วยกัน

ระบบสั่นแจ้งเตือนจากแอพพลิเคชั่นแชตกระเทือนอยู่ตลอดเวลา บ่งบอกให้รู้ว่าห้องแชตของสามสาวกำลังสนทนากันอย่างออกรสชาติแน่นอน

‘ตามคำให้การบอกว่ากรรมการเป็นคนต้นคิดและบงการให้เลขาฯ กับฝ่ายนำเข้าเป็นคนปลอมแปลงราคาสินค้า’

นลินีพิมพ์ส่งข่าวไปในแอพพลิเคชั่นแชตกรุ๊ปที่มีทั้งสามสาวอยู่ด้วยกันตามที่โดนเรียกไปร่วมฟังคำให้การเมื่อสุดสัปดาห์

‘แล้วก็ไปเสนอฝ่ายบัญชีว่าต้นทุนวัตถุดิบจากทางต่างประเทศราคาสูงขึ้น เลยต้องเบิกเงินเพิ่ม’

‘ร้ายกาจมาก’

นิสราพิมพ์ตอบพร้อมกับส่งสติ๊กเกอร์เป็นรูปตัวการ์ตูนกำลังโดนตี

‘กรรมการสารภาพว่าที่ทำเพราะกรรมการกับเลขาฯ เอาเงินไปเที่ยวต่างประเทศด้วยกัน เสนอบัญชีว่าต้นทุนเพิ่มไม่พอ ยังไปบังคับให้ฝ่ายขายโก่งราคาลูกค้านอกเหนือจากใบเรียกเก็บเงินโดยอ้างว่าเพื่อลดภาษีให้ลูกค้า’

นลินีเล่าต่อ

‘อ้อ โอนเข้าบัญชีตัวเองแล้วบอกว่าเนี่ย…เลี่ยงภาษีให้แล้ว อย่างนั้นสินะ บริษัทเราเป็นพ่อค้าคนกลางก็เลยใช้ช่องโหว่นี้กันนี่เอง เข้าใจทำ’

ทยาดาสนทนาบ้างหลังจากอ่านมาได้สักพัก

‘แต่เดี๋ยวนะ กรรมการกับเลขาฯ เอาเงินไปเที่ยวต่างประเทศ แสดงว่าสองคนนั้น…’

นิสราส่งสติ๊กเกอร์รูปการ์ตูนทำหน้าสงสัย

นลินีจึงส่งกลับด้วยสติ๊กเกอร์ตัวการ์ตูนที่ยกป้ายเครื่องหมายถูกเป็นการตอบคำถามนั้น

ทยาดาที่อ่านข้อความทั้งหมดได้แต่ทำหน้าเบ้ นึกถึงภาพกรรมการกิตติมศักดิ์รุ่นราวคราวพ่อลงพุงพลุ้ยกับเลขาฯ สาวหน้าสวยตัวเล็กๆ แลดูนุ่มนิ่มบอบบางเมื่อครั้งที่ประชุมรวมทุกสาขาแล้วก็เกิดอาการกระอักกระอ่วนพิกล เธอล่ะเกลียดกรรมการคนนี้นักตั้งแต่ตอนที่เจอกันครั้งแรก

ก็พวกเล่นทำหน้ากรุ้มกริ่มใส่เธอตลอดการประชุม จนเธออยากจะเอานิ้วจกตาให้บอดไปข้าง