ทดลองอ่าน เจ้าสาวสโลว์ไลฟ์ บทที่ 4

“ฉันไม่ได้แต่งฟรีๆ เสียหน่อย ฉันมีเงื่อนไขข้อหนึ่ง”

“เงื่อนไขอะไรคะ”

“เธอส่งปิ่นโตให้ฉันทุกวันได้ไหม”

อิศยาหน้าเหวอ เบิกตามองเขาด้วยความงุนงง

“แค่นี้เองเหรอคะ”

“อืม แค่นี้แหละ ถือเสียว่าเธอใช้หนี้เงินล้านฉันด้วยอาหารอร่อยๆ แล้วกัน”

“ถามจริงๆ นะ ครอบครัวหมอปาลคงรวยมากใช่ไหมคะ”

“ทำไมถามแบบนั้นล่ะ”

“หมอปาลพูดเหมือนพวกลูกเศรษฐีในซีรี่ส์เกาหลีเลยค่ะ นึกจะเปย์อะไรก็เปย์ ไม่ต้องคิดแล้วคิดอีก”

ประกายขบขันเจืออยู่หลังกรอบแว่นบาง อิศยามักตั้งคำถามให้เขาแปลกใจได้เสมอ

“ฉันดูเหมือนคนพวกนั้นเหรอ”

“หมอปาลอาจจะไม่ได้ดูไร้สาระขนาดนั้น แต่ลุคหมอปาลก็ดูไม่ใช่ลูกตาสีตาสาแบบที่เอ๋ยเห็นแถวโคกเสือเผ่น”

“ครอบครัวฉัน…ก็เป็นคนธรรมดานั่นแหละ เพียงแต่พออยู่ได้ ไม่ถึงกับลำบาก แล้วเงินนี้ก็เป็นเงินเก็บของฉัน ไม่เกี่ยวกับเงินของพ่อแม่”

“แล้วหมอปาลจะบอกพ่อแม่ของหมอปาลยังไงคะ”

“เรื่องนี้เป็นหน้าที่ของฉันเอง เธอไม่ต้องกังวลหรอก”

“แล้วเราจะจัดงานแต่งงานรึเปล่าคะ”

หมอปาลเลิกคิ้ว คล้ายไม่ได้นึกถึงข้อนี้มาก่อน

“จัดสิ ถ้าเราแค่จดทะเบียนแล้วเธอย้ายมาอยู่บ้านเช่าของฉัน หากวันหนึ่งเราเลิกกันชาวบ้านคงนินทาไม่เลิก จดทะเบียนแล้วจัดงานแต่งด้วยก็ดีเหมือนกัน เธอมีญาติที่ไหนอีกไหม ฉันต้องขออนุญาตใครรึเปล่า แบบว่าต้องส่งผู้ใหญ่ไปเจรจาสู่ขอไหม”

“เท่าที่รู้เอ๋ยไม่มีญาติเหลือแล้ว ญาติห่างๆ คนเดียวก็ป้านงนั่นแหละ แต่เอ๋ยคิดว่าเขาคงไม่ยอมหรอกค่ะ”

“นั่นสิ ฉันตัดช่องทางทำมาหากินป้าเธอนี่นา ถ้างั้นเธออยากแต่งวันไหนล่ะ ต้องดูฤกษ์ไหม ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้เท่าไร”

“เอ๋ยยังไม่ได้ตอบตกลงสักหน่อย แค่ถามเป็นข้อมูลประกอบการตัดสินใจ”

คำตอบกระเง้ากระงอดนั้นเรียกรอยยิ้มกว้างขึ้นบนดวงหน้าคมสัน ปาลรู้ดีว่าอิศยาไม่มีตัวเลือกมากนักหรอก เขาเป็นตัวเลือกที่ไม่เลว…ไม่ใช่สิ เขาคือตัวเลือกที่เธอควรรีบคว้าไว้ต่างหาก

ติดตามบทที่ 4-6 ได้แล้ววันนี้!