ทดลองอ่าน แฟนคลับคนนี้มีรักมาฝาก! บทที่ 1

เหมียวเหมี่ยวถึงได้โล่งใจขึ้นหน่อย อย่างน้อยก็มั่นใจได้แล้วว่าเป็นผู้ชาย ก็ถือว่าเป็นเรื่องดีในเรื่องแปลกประหลาดเรื่องหนึ่ง

ไม่สิ ไม่! เธอคิดอะไรของเธอน่ะ…

เหมียวเหมี่ยวตบหน้าตัวเอง พลิกตัวแล้วเอียงคอ นอนตกตะลึงอยู่บนเตียง

ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องให้เขามารับเฟอร์รารี่คันนี้กลับไปให้ได้ อีกอย่างจะต้องขอให้เขาอย่าส่งของขวัญมาอีก

เหมียวเหมี่ยวพูดซ้ำไปซ้ำมา

‘ขอโทษด้วยนะคะ ขอบคุณน้ำใจของคุณจริงๆ แต่ว่ารถคันนี้แพงเกินไป ฉันรับไว้ไม่ได้หรอกค่ะ ทำยังไงคุณถึงจะมาเอากลับไปคะ…’

‘ผมไม่มีทางไปรับคืนหรอก’

เหมียวเหมี่ยวแทบจะร้องไห้อยู่แล้ว

‘ขอร้องเถอะนะคะ ฉันรับไว้ไม่ได้ รับไว้ไม่ได้จริงๆ ค่ะ!’

อีกฝ่ายไม่ได้ตอบกลับมาเป็นเวลานาน เหมียวเหมี่ยวเห็นว่าข้อความถูกอ่านแล้ว ประเมินได้ว่าอีกฝ่ายคงจะกำลังพิจารณาอยู่ จึงบังคับให้ตัวเองสงบลง รอคอยอย่างว่าง่าย

สักพักใหญ่ๆ อีหยางไหลฟู่ก็ตอบเธอกลับมา

‘ผมเอารถกลับมาก่อนก็ได้ แต่ยังไงผมก็จะต้องขอบคุณคุณให้ได้ ได้โปรดรับของขวัญเอาไว้สักอย่างนะครับ คุณช่วยผมได้มหาศาลเลย ถ้าผมไม่ได้ให้อะไรคุณเลยผมจะไม่สบายใจน่ะ’

เหลือเชื่อเลย

เหมียวเหมี่ยวติดยศให้อีหยางไหลฟู่

เขาดื้อดึงออกอย่างนี้ เหมียวเหมี่ยวจึงตอบเขาไปอย่างไร้เรี่ยวแรง

‘ได้ค่ะ’

‘งั้นคุณชอบรถยี่ห้ออะไรล่ะ’

ทำไมถึงได้กลับมาที่หัวข้อรถนี่อีกแล้ว เหมียวเหมี่ยวไร้ปฏิกิริยาตอบสนอง

‘ทำไมถึงได้ถามถึงรถอีกล่ะคะ’

‘เพราะให้ง่ายไงล่ะ’

อีกฝ่ายตอบมาเพียงเท่านี้

เหมียวเหมี่ยวอยากเขวี้ยงมือถือทิ้งเสียจริง ใครเขาให้รถกันง่ายๆ ยะ! ต้องจดทะเบียน แถมยังต้องดูแลรักษา สู้หาแฟนหนุ่มให้เสี่ยวทู่สักตัวก็ไม่ได้!

ตอนนี้เหมียวเหมี่ยวไม่อยากสิ้นเปลืองเวลากับเขาอีกต่อไป เธอเอ่ยถามอย่างจนใจ