ทดลองอ่าน Dear Mr. MOF หวานละมุน… คุณที่รัก บทที่ 2

หลังรออยู่ที่หน้าประตูห้องเรียนตั้งแต่เช้าตรู่ เพียงเพื่อจะได้เป็นคนแรกที่พูดว่า “Bonjour เชฟ” เขาจะยิ้มและตอบฉันกลับมาว่า “บงชูร์” จากนั้นก็เอนตัวหลบให้ฉันและนักเรียนคนอื่นๆ เข้าไปในห้องเรียน

เพียงแค่ประโยคทักทายที่สุภาพและธรรมดาเสียไม่มีนั่นก็ทำให้หัวใจของฉันเต้นตึกตักไม่หยุด

ใช่แล้ว…หัวใจดวงน้อยๆ ของฉันนี่แหละ เธอยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่าน่ะ…อดทนอีกหน่อยนะ พวกเรายังต้องเดินกันไปอีกไกล

จากนั้นก็ต้องเข้ายึดที่นั่งตรงกลางของแถวแรกให้ได้ ฉันจะคลาดสายตาจากเทพบุตรในแต่ละท่วงท่าไปไม่ได้

การที่มิสเตอร์เอ็มโอเอฟได้เป็นเอ็มโอเอฟตั้งแต่อายุยังน้อยมีเหตุผลของมันอยู่ เพราะการสาธิตของเขาทำอย่างเป็นลำดับขั้นตอน ค่อยๆ อธิบายเป็นข้อๆ อย่างละเอียดและชัดเจนด้วยท่าทางอันคล่องแคล่ว

และตั้งแต่คาบแรกนั้นเป็นต้นมา ฉันก็จำได้เพียงดวงตาสีฟ้าอ่อนชวนหลงใหลของเขา และเสียงทุ้มต่ำอันเต็มไปด้วยแรงดึงดูดที่ทะลุผ่านหัวใจของฉันไปไม่หยุดหย่อน

นักเรียนซูอี้…นี่เธอยังตั้งใจเรียนอยู่หรือเปล่าเนี่ย

เห็นได้ชัดเลยว่าทำไม่ได้

ฉันได้กลายเป็นแฟนคลับสาวผู้คลั่งไคล้ไร้สติของมิสเตอร์เอ็มโอเอฟอย่างเป็นทางการแล้ว หรือจริงๆ ควรจะเรียกว่าเป็นหญิงสาวผู้หลงใหลเขาอย่างโงหัวไม่ขึ้นดีล่ะ

แต่ตัวฉันไม่มีทางยอมรับหรอก!

เพราะฉันไม่ได้คลั่งไคล้ไร้สติหรือแค่หลงใหลรูปลักษณ์ของเขา แต่เป็นแฟนตัวจริงที่มีรักแท้ให้เขาต่างหาก รักแท้น่ะเข้าใจหรือเปล่า!

หลังเรียนคาบเรียนสาธิตเสร็จแล้ว ฉันก็ตามมาจ้องมองเขาสอนในคาบเรียนปฏิบัติต่อ สุดท้ายเมื่อรวมทุกคาบที่ฉันเข้าเรียนแล้วก็นับว่าได้มองเขาแค่สามครั้งเหมือนมองดาวมองพระจันทร์เท่านั้น

ทำไงได้ล่ะ…นักเรียนในชั้นปีเดียวกับฉันมีมากเกินไปจริงๆ นี่นา แค่คาบของหวานระดับสูงก็แบ่งออกเป็นแปดกลุ่มแล้ว แต่มีคนบอกเหมือนกันนะว่ากลุ่มอื่นๆ ได้เข้าเรียนตั้งหกครั้ง

มากกว่าเป็นเท่าตัวเลยนี่!

อารมณ์เสียอะ เริ่มจะโมโหแล้วนะ…เรื่องนี้ก็ไม่ยุติธรรมเหมือนกัน!

แต่ไม่เป็นไรหรอก ไม่มีโอกาสก็สร้างโอกาสขึ้นมาซะเองเลยสิ เข้าเรียนกับเทพบุตรไม่ได้ก็ต้องไขว่คว้าให้ได้เข้าเรียนกับเทพบุตร!

แนวความคิดอันชั่วร้ายนี้เดิมทีมีต้นทุนมาจากประเทศของฉัน และฉันไม่คิดจะรออะไรต่อไปอีกสักนิดเดียว กลางเดือนมิถุนายนก็จะถึงพิธีจบการศึกษาแล้ว ดังนั้นการซื้อตั๋วเครื่องบินเอาไว้ก่อนจึงเป็นเรื่องจำเป็นมาก แต่ว่าตรงหน้าฉันกลับมีอะไรที่ดึงดูดใจมากกว่าน่ะสิ…และเพื่อสิ่งที่ยั่วยวนใจนี้ ฉันจะพยายามอยู่ต่อให้ได้เลยล่ะ

เพื่อมิสเตอร์เอ็มโอเอฟแล้ว…ก็ทำได้เพียงขยายเวลากลับบ้านของฉันออกไปเท่านั้น