ทดลองอ่าน Dear Mr. MOF หวานละมุน… คุณที่รัก บทที่ 4

ฉันอ่านหนังสือน้อยกว่าคุณแน่ๆ แต่คุณก็อย่าโกหกฉันเลยนะ ทว่าสุดท้ายแล้วมันก็มีอยู่จริงๆ เสียด้วยสิ…แห่งหนึ่งเรียกว่าเขตช็องปาญใหญ่ หรือ Grande Champagne อีกแห่งหนึ่งคือเขตช็องปาญเล็ก หรือ Petite Champagne ซึ่งทั้งคู่ตั้งอยู่ทางด้านเหนือของประเทศฝรั่งเศส

ฉันอ่านหนังสือมาน้อยนี่เอง

“ซูอี้…คุณจะต้องรู้จักฝรั่งเศสให้มากกว่านี้หน่อยนะถึงจะใช้ได้” มิสเตอร์เอ็มโอเอฟตบหัวฉันเบาๆ “จริงสิ ทำไมโจแอนนาที่ฝ่ายกิจการนักเรียนถึงได้บอกว่าวันนี้เป็นวันพักผ่อนของคุณล่ะ”

“หา?” นี่เขาวนกลับมาหัวข้อสนทนานี้ได้ยังไงกัน คิดไม่ถึงเลยว่ามิสเตอร์เอ็มโอเอฟจะถามคำถามนี้ ฉันตื่นตกใจเสียจนถอยหลังไปก้าวใหญ่

“คุณถอยไปไกลขนาดนั้นทำไม กลัวผมเหรอ”

“ไม่…ไม่กลัวค่ะ…”

ไม่กลัวก็แปลกน่ะสิ! คุณเล่นถามคำถามที่ฉันไม่อยากตอบ เมื่อกี้นี้ฉันเพิ่งได้เห็นด้านที่ไม่ค่อยมีใครรู้จักของคุณไปนะ แล้วจะไม่กลัวได้ยังไงกันล่ะ!

“ซูอี้มานี่สิ มาข้างๆ ผมนี่”

“…ค่ะ”

ปีศาจร้ายในตำนานปรากฏกายแล้ว และตอนนี้ก็กำลังจะกินซูอี้น้อยเข้าไป!

“วันนี้เป็นวันพักผ่อนของคุณเหรอ” มิสเตอร์เอ็มโอเอฟถามอีกรอบหนึ่ง

“ค่ะ…” ฉันคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าโจแอนนาจะเอาฉันมาขาย แย่แล้ว…จะให้พูดยังไงดีล่ะ

บอกเขาว่าฉันมีเพื่อนบ้านประหลาดที่ชอบเปิดลำโพงฟังเพลงงั้นเหรอ เธอร้องเพลงเสียงดังหนวกหูแถมยังปลุกให้ฉันตื่น และฉันก็รู้สึกว่าข้างนอกมันร้อน สู้มาจัดชั้นวางของที่สถาบันดีกว่า เพราะที่สถาบันมีเครื่องปรับอากาศเย็นๆ คอยเป่า…งั้นเหรอ

“วันนี้เป็นวันพักผ่อนของคุณ” มิสเตอร์เอ็มโอเอฟพูดกับฉันอีกรอบโดยเปลี่ยนเป็นประโยคบอกเล่า

“แหะๆ…” ฉันทำได้เพียงหัวเราะแห้งๆ สองครั้ง

ทว่าเขาไม่ได้ถูกเสียงหัวเราะของฉันหลอกล่อ ทั้งยังเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงจริงจังกว่าเดิม “บอกผมมาซิว่าไม่มีคาบสอนแล้วคุณมาที่สถาบันทำไม”

ฉันแสร้งทำตัวผ่อนคลาย “ฉันมาสถาบันเพื่อกินมื้อกลางวันแล้วก็ตากแอร์ค่ะเชฟ”

ความจริงแล้วไม่ว่าจะเหตุผลอะไรก็เป็นเรื่องโกหกทั้งนั้น ทั้งหมดนั่น…เพื่อที่จะได้เจอเขาต่างหากล่ะ

ฉันมา…ก็เพราะว่าอยากเจอเขา เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่กล้าบอก เพราะยังมีอีกหลายเรื่องที่ฉันยังไม่แน่ใจนัก ทั้งไม่แน่ใจในตัวเขา และไม่แน่ใจในตัวฉันเองด้วย

ฉันไม่กล้าเผชิญหน้ากับความเสี่ยง

ติดตามตอนต่อไปวันที่ 19 มี.ค. 65 เวลา 12.00 น.