ทดลองอ่าน My Tricky Love… เทใจรักนักวางแผน บทที่ 5-บทที่ 6

หญิงสาวเสหันไปหยิบผ้าเช็ดโต๊ะมาเช็ดพื้นเคาน์เตอร์ แขนเล็กๆ ทำงานขะมักเขม้น ระหว่างนั้นก็แกล้งถามเสียงเริงร่า

“งั้นคุณภิมุขรับเอสเพรสโซสองชอตใช่ไหมคะ”

“ใช่ครับ แต่วันนี้ผมขอไม่จ่ายด้วยเงินสดนะ ขอจ่ายด้วยแรงงานแทนได้ไหม”

“ยังไงคะ”

“วันนี้ตั้งใจจะมาเป็นเด็กเสิร์ฟครับ อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ มา เดี๋ยวลูกค้าคู่นี้ผมจัดการเอง” ชายหนุ่มพับแขนเสื้อขึ้นเพื่อความทะมัดทะแมง พอได้ยินเสียงกระดิ่งที่ประตู มือเรียวแบบผู้ดีของเขาก็แย่งสมุดจดออเดอร์ไปหน้าตาเฉย

“สวัสดีครับ ค็อฟฟี่ การ์เด้นยินดีต้อนรับครับ ต้องการมุมนั่งแบบส่วนตัวหรืออยากได้แบบโอเพนเอาต์ดอร์ครับผม”

ท่าทางกระตือรือร้นของคนตรงหน้าทำเอาเธออ้าปากค้าง ผู้ชายคนนี้ตั้งใจตะกุยหัวใจของเธออีกแล้วใช่ไหม แล้วใจของเธอก็ดันหลงเล่นตามไป แกว่งไกวตามที่เขาต้องการ

อาริสาใจเสีย เธอลูบแหวนที่ปกรณ์ให้ ทำยังไงดี…ทำยังไงดี

“ห้ามใจอ่อน ห้ามๆๆๆ”

ถึงจะเตือนตัวเองเสียงแข็งแบบนั้น แต่ตลอดทั้งวันอาริสาก็เลี่ยงไม่พ้นที่จะสบตากับเขา สายตามันเป็นไปโดยอัตโนมัติ มันเอาแต่เฝ้าวนเวียนมองแผ่นหลังหยัดตรงของผู้ชายที่วิ่งวุ่นรับรองลูกค้าไปมา

ตลอดทั้งวันเขาทำงานอย่างคล่องแคล่ว ช่างแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับภาพผู้บริหารหนุ่มที่เธอเคยรู้จัก ความต่างนี้เกินกว่าที่เธอจะกล้าจินตนาการ ภายใต้ท่าทางสุภาพนั้นตอนที่เธอกับเขาสบตากันมันมีสัญญาณอันตราย

ใช่ๆๆ ผู้ชายคนนี้เป็นตัวอันตรายที่ทำเอาเพื่อนรักของเธอถึงกับจะฆ่าตัวตายมาแล้วนะยายแอ๊นท์

“ท่องเอาไว้สิ ท่องเอาไว้”

“คุณแอ๊นท์ครับ”

“คะ?”

การไม่สนใจเสื้อผ้าที่รีดจนกลีบแทบบาดมือจะยับย่นเพราะต้องพับแขนเสื้อให้ทะมัดทะแมง การไม่สนใจว่าภาพเด็กเสิร์ฟกาแฟมันจะต่ำต้อยกว่าผู้บริหารเงินเดือนหลักแสนอย่างเขา แล้วยังจะรอยยิ้มที่มีให้กับลูกค้ากับการบริการอย่างไม่ถือตัว เขากำลังทำอะไรอยู่ กำลังทำให้เธอชื่นชมบูชา?

หรือว่า…

จู่ๆ อาริสาก็นึกสงสัยว่าสิ่งที่เธอได้ยินมาจากเพื่อนๆ มันจะผิดพลาด หรือว่าภาพที่เธอเห็นในเวลานี้ก็คือภาพที่แท้จริงของเขา?

ภิมุขก็เป็นเพียงผู้ชายธรรมดา เป็นผู้ชายที่ดี เป็นคนปกติธรรมดาที่อาจจะมีผิดพลาดบ้างเท่านั้นเอง