ทดลองอ่าน My Tricky Love… เทใจรักนักวางแผน บทที่ 7-บทที่ 8

บทที่ 8

“ฉันอยากเลิก” หญิงสาวตัดสินใจพูดขึ้นทันทีที่เพื่อนทั้งสองมาถึงกันพร้อมหน้า

“เหตุผล?” มัชฌิมารีบถาม “ถ้าเหตุผลเพราะแกงอแง ฉันกับไอ้จิ๊บไม่อนุมัตินะ บอกไว้ก่อน”

“ใช่ เพราะถ้าแกไม่มีเหตุผลดีๆ ล่ะก็…หยุดคิดถึงมันได้เลย” จีรดาเองก็เสียงเครียดเช่นกัน แต่ไม่ใช่เพื่อปฏิบัติการลับหักอกภิมุขอะไรทั้งนั้น รายนี้น่าจะเป็นเพราะเจ้าหล่อนกำลังคั่วอยู่กับญาติของภิมุขเลยไม่อยากมีผลกระทบไปด้วยมากกว่า

“คือฉัน…เอ่อ คือว่า คือ…”

“คืออะไรล่ะ” จีรดาชะโงกหน้าเข้ามาจนชิด “ว่าไง ไหนบอกเหตุผลแกซิ”

“ฉัน คือเอ่อ…คือแบบว่าเอ่อ…” เธออึกอักลังเล ขณะที่เพื่อนทั้งสองคนต่างสบตากันอย่างไม่เข้าใจ

“พูดมาสิ” มัชฌิมาทนไม่ไหว “ถ้ายังอ้ำอึ้งแบบนี้พวกฉันจะไม่ฟังแล้ว”

“คือฉันสงสารเขาน่ะ”

“Pardon?” มัชฌิมามองเธอเหมือนเห็นตัวประหลาด “แกคิดอะไรอยู่เนี่ยยายแอ๊นท์”

“เออ แกคิดอะไรของแก จู่ๆ ก็มาบอกสงสารนายภิมุขเนี่ยนะ” จีรดาเองก็ขำ “ทำมาตั้งนาน แกไม่อยากเป็นคนดีพิทักษ์หัวใจที่บอบบางของไอ้พิมแล้วหรอกเหรอ”

“มันอาจจะมีวิธีอื่นที่ดีกว่านี้นะ”

“งั้นก็เสนอมาสิ”

“ตอนนี้ยังนึกไม่ออก”

“งั้นก็จบ งานนี้พวกฉันไม่ให้เลิก”

“แต่ว่า…คือฉันว่าสิ่งที่เราทำมันไม่ค่อยดีแล้วล่ะ จริงๆ นะจิ๊บ จริงๆ นะปอ ยิ่งพบกับเขาบ่อยๆ แบบนี้ฉันก็ยิ่งสงสารคุณภิมุขมากๆ เลย” ในที่สุดก็พูดออกไปจนได้ อาริสาผ่อนลมหายใจโล่งอก “นะพวกแก บางทีเราอาจจะทำเกินไป”

“ฟังไม่ขึ้นย่ะ” นางสาวมัชฌิมาส่ายหน้า “ไม่นับว่าเป็นเหตุผลอันควร”

“แอ๊นท์ พวกเราเดินมาถึงขั้นสุดท้ายแล้วนะ จู่ๆ แกจะมาทิ้งกันกลางทาง แบบนี้เรียกว่าเป็นพวกไม่รับผิดชอบ” จีรดาเสริม

“ฉันสงสารเขา” เธอหันไปบอกกับจีรดาอีกรอบ ซ้ำยังย้ำเหตุผลเดิม “ฉันว่าบางทีเราอาจทำเกินไป”

“ยังไง”

“เราไม่ควรใช้ความรักเป็นอาวุธไปทำลายชีวิตของคนอื่นน่ะสิ”

“นี่แกเป็นบ้าอะไรเนี่ย” จีรดาอ้าปากค้าง “ตอนแรกแกก็เห็นดีด้วยนี่ยายแอ๊นท์”

“ฉันเปล่า ฉันโดนพวกแกบังคับต่างหาก”

“นี่ฉันถามจริงๆ เถอะ แกคิดว่าแกเป็นเซเลอร์มูนรึไงยะถึงได้อยากพิทักษ์ความรักและความยุติธรรมน่ะ” จีรดาประชด ก่อนจะหันไปสั่งแยมโรลและเค้กชาเขียวอีกชุด