ทดลองอ่าน พานพบฝ่าบาทในห้วงกาล บทที่ 5-บทที่ 6

“จะเริ่มการไต่สวนแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

แล้วการไต่สวนก็ดำเนินต่อ

“แม้กระทั่งชื่อของตนเองเจ้ายังไม่ยอมตอบ หรือต้องให้ขัดและบิดขาเจ้าก่อนถึงจะตอบได้!”

ทันใดนั้นองค์ชายจองวอนจึงหันไปมองขุนนางคนนั้นแล้วพูดว่า “ใต้เท้า นางเป็นแค่ผู้ต้องสงสัยเท่านั้น”

“ผู้ต้องสงสัยหรือพ่ะย่ะค่ะ หลักฐานมีอยู่ทนโท่นะพ่ะย่ะค่ะ”

“หลักฐานเช่นนั้นรึ”

“ก็การที่ฝ่าบาททรงอาเจียนออกมาเป็นพระโลหิต หากไม่ใช่หลักฐานแล้วจะเป็นอะไรล่ะพ่ะย่ะค่ะ ถ้าเจ้าไม่เปิดเผยว่าเจ้าใส่ยาพิษอะไรลงไป จากนี้ไปเจ้าจะไม่สามารถเปิดปากพูดได้อีกเลย”

คนที่องค์ชายจองวอนเรียกว่าใต้เท้าคือบย็องโจพันซอ หรือผู้พิพากษาในสมัยโชซอน องค์ชายจองวอนยกมือข้างหนึ่งเพื่อเป็นสัญญาขอยุติการต่อปากต่อคำ การไต่สวนจึงดำเนินต่อ

“ชื่อของคนร้ายคือคิมคยองมินใช่หรือไม่”

ฉันจ้องมององค์ชายจองวอน ก่อนจะหันไปตอบบย็องโจพันซอด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“ข้าชื่อคิมคยองมิน แต่ข้าไม่ใช่คนร้ายเจ้าค่ะ”

“หน็อย!” บย็องโจพันซอเริ่มหงุดหงิดอีกครั้ง “เมื่อคืนวานเจ้าเป็นคนทำอาหารว่างมื้อค่ำส่งไปยังตำหนักของพระสนมอินบินใช่หรือไม่เล่า!”

“เจ้าค่ะ ข้าเป็นคนทำ”

“แล้ววัตถุดิบที่เจ้าใส่ไปในอาหารมีอะไรบ้าง”

“เนื้อไก่ ไข่ต้ม และฮยอนกูจาสักสิบกว่าลูกเจ้าค่ะ นอกจากนั้นข้านำซีอิ๊ว น้ำมันงาป่า และเกลืออีกนิดหน่อยผสมเข้าด้วยกันเพื่อทำซอสเจ้าค่ะ”

“ซะ…ซอสอย่างนั้นรึ”

“ซอสเจ้าค่ะ ซอสก็คือเครื่องปรุงรสเจ้าค่ะ”

“นั่นปะไร! ซอสนั่นต้องเป็นชื่อของยาพิษอย่างแน่นอน แล้วเจ้ารับหน้าที่ทำงานอะไรในห้องเครื่อง”

“ข้าเพิ่งมาอยู่ในห้องเครื่องได้ไม่กี่เดือน ส่วนใหญ่ทำงานเบ็ดเตล็ดเจ้าค่ะ”

“นางในที่ทำงานเบ็ดเตล็ดจะทำอาหารว่างให้ฝ่าบาทเสวยได้อย่างไรกัน”

“วันนั้นข้าไม่รู้มาก่อนว่าฝ่าบาทประทับอยู่ที่ตำหนักของพระสนมอินบิน ข้านึกว่าอาหารว่างนั้นเป็นของพระสนมอินบินเจ้าค่ะ”

“แล้วเจ้ามาทำอาหารว่างได้อย่างไรกัน”

“คือว่า…”

ฉันนึกถึงนางในสองคนนั้นก่อนเป็นอันดับแรก พวกนางขอร้องให้ฉันช่วย หรือพวกนางจะรู้ว่าพระเจ้าซอนโจเสด็จมาประทับที่ตำหนักของพระสนมอินบิน แต่ถ้าตั้งใจก่อเรื่องให้ฉันลำบากก็ไม่น่าจะมานั่งกินอาหารที่เหลืออยู่ด้วยกันและพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ถ้าเรื่องนี้โยงไปถึงพวกนางล่ะก็ เรื่องราวคงบานปลายมากกว่านี้

“ยังไม่รีบตอบออกมาตามตรงอีกรึ!”

ฉันตกใจกับการเร่งรัดของบย็องโจพันซอจึงหันไปมององค์ชายจองวอน บางทีเขาอาจจะมาที่นี่เพื่อช่วยฉัน แต่ตอนนี้ไม่มีหลักฐานเลยสักชิ้นที่จะแก้ต่างให้ฉันได้