ทดลองอ่าน Perfect Guy ผู้ชายคนนี้ฉันดีไซน์เอง บทที่ 1 – บทที่ 2

มือที่กำลังพิมพ์ของจั่นหลิงจวินชะงักไป ก่อนที่เขาจะเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ใครแนะนำคุณมา”

“เพื่อนสนิทฉันเอง เธอแซ่เหลียง” เซียวเซียวคิดว่าต้องกรอกลงในแบบฟอร์ม เธอรู้ว่าสโมสรระดับสูงบางแห่งต้องมีคนแนะนำเข้ามาและต้องเขียนชื่อแซ่ของคนแนะนำด้วย

จั่นหลิงจวินไม่พูดอะไร เขาก้มหน้าก้มตาพิมพ์ต่อโดยที่ไม่เปลี่ยนสีหน้า “โรคไขข้อหรือโรคเอสแอลอี”

“เอสแอลอี…” แม้เธอจะปรับสภาพจิตใจและยอมรับความเป็นจริงนี้มาได้สองเดือนแล้ว แต่เมื่อพูดชื่อนี้ออกมาทีไรเซียวเซียวก็ยังรู้สึกไม่คุ้นชินอยู่ดี เหมือนกับว่าคำคำนี้ไม่ควรจะมาเกี่ยวพันกับตัวเองอย่างไรอย่างนั้น

“คุณพอใจผมกับที่นี่ไหม” จั่นหลิงจวินถามขึ้นพร้อมกับยื่นแถบแม่เหล็กคืนให้เซียวเซียว

“อืม พอใจนะ พอใจสิ” เธอจะไม่พอใจกับความงามตรงหน้าได้อย่างไร

“ถ้าอย่างนั้นไปที่เคาน์เตอร์ทำบัตรสมาชิกก่อน ครั้งหน้าเราค่อยคุยกันอย่างละเอียดอีกที” จั่นหลิงจวินลุกขึ้นยืนเพื่อส่งแขก

ทำ…ทำบัตรเหรอ

เซียวเซียวอ้าปากค้างเมื่อถูกจั่นหลิงจวินเชิญออกมายังบริเวณที่ใช้รับแขก

นี่…ทำไมต้องทำบัตรอีก ที่นี่มันที่ไหนกันแน่!

ในหัวเซียวเซียวเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม เมื่อเดินมาที่หน้าเคาน์เตอร์ พนักงานหน้าเคาน์เตอร์ก็รีบเข้ามาดูแลเธออย่างกระตือรือร้น “ต้องการทำบัตรรายเดือน บัตรรายปี หรือบัตรรายครั้งคะ”

“อะไรนะ มีบัตรรายครั้งด้วยเหรอ” เซียวเซียวงุนงงเป็นอันมาก ความรู้สึกบอกกับเธอว่าที่นี่ไม่ใช่สโมสรนัดดูตัว แต่เป็นโฮสต์คลับ

“ใช่ค่ะ บัตรรายครั้งจะไม่มีกำหนดระยะเวลา คุณสามารถนัดหมายและมาได้ตลอดเวลา บัตรรายเดือนเป็นบัตรไม่จำกัดจำนวนครั้ง ภายในหนึ่งเดือนจะมาที่นี่ทุกวันก็ได้ บัตรรายปีก็เป็นแบบเดียวกัน แต่ว่าถึงแม้จะซื้อแบบรายปีก็ไม่มีโปรโมชั่นอะไรนะคะ ราคาเดียวกับบัตรรายเดือนสิบสองใบ ดิฉันขอเสนอให้ลองทำบัตรรายเดือนดูก่อนค่ะ” พนักงานหน้าเคาน์เตอร์แนะนำอย่างตรงไปตรงมาและยังบอกว่าบัตรรายเดือนสามารถมาใช้บริการเครื่องดื่ม ของว่าง และเครื่องออกกำลังกายได้ฟรี เป็นบัตรที่คุ้มค่าที่สุด

ถ้าอย่างนั้นก็ทำบัตรสำหรับเดือนหน้าก็แล้วกัน ยังไงก็แกล้งทำเป็นมาออกกำลังกายได้ บัตรรายครั้งมันแพงเกินไป…

เดี๋ยวนะ! ทำไมต้องซื้อบัตรรายเดือนของโฮสต์คลับด้วยล่ะ