ทดลองอ่าน Perfect Guy ผู้ชายคนนี้ฉันดีไซน์เอง บทที่ 9 – บทที่ 10

บทที่ 10

 การแข่งขันการออกแบบระดับประเทศมีชื่อเต็มว่า ‘การแข่งขันการออกแบบเครื่องแต่งกายระดับประเทศ’ ถือเป็นการแข่งขันการออกแบบเครื่องแต่งกายที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

ส่วนการแข่งขันที่เซียวเซียวก็ได้เข้าร่วมอีกหนึ่งรายการตอนเรียนมหาวิทยาลัยอยู่นั้นเป็นการแข่งขันการออกแบบตัดเย็บเครื่องแต่งกายระดับอุดมศึกษา ซึ่งหากเทียบกันก็เหมือนกับการแข่งขันเอ็นซีเอเอ (การแข่งขันบาสเกตบอลระดับอุดมศึกษาอเมริกัน) กับเอ็นบีเอ

การแข่งขันนี้จัดขึ้นทุกๆ สามปี เซียวเซียวเองก็จะเข้าร่วมการแข่งขันนี้อย่างแน่นอน ถ้าสามารถเข้าไปถึงรอบสิบคนสุดท้ายก็จะได้เลื่อนขั้นเป็นดีสอง และถ้าได้ตำแหน่งชนะเลิศก็จะเลื่อนขึ้นไปเป็นเอสหนึ่งทันที

ดีก็คือดีไซเนอร์ ส่วนเอสก็คือซีเนียร์ดีไซเนอร์ เป็นการแบ่งประเภทของดีไซเนอร์ธรรมดากับดีไซเนอร์ระดับสูง เหมือนกับความแตกต่างระหว่างช่างฝีมือและศิลปิน ซึ่งก็มีหลายคนที่ทั้งชีวิตไม่อาจจะกลายเป็นดีไซเนอร์ระดับสูงได้

เนื่องจากเป็นการแข่งขันใหญ่ การคัดเลือกรอบแรกจึงมีความเข้มงวดมาก ต้องนำเสนอผลงานเป็นคอลเล็กชั่น ไม่เพียงออกแบบเป็นรูปเท่านั้น แต่ยังต้องตัดเป็นชุดสำเร็จออกมาจริงๆ ต้องสวมใส่และถ่ายรูปอีกด้วย ในการสมัครจะต้องยื่นรูปที่นางแบบหรือนายแบบใส่ชุดเป็นเซ็ตอีกด้วย และลิขสิทธิ์ของชุดจะต้องเป็นของดีไซเนอร์เท่านั้น

เฉพาะเงื่อนไขข้อนี้ก็ทำให้ตัดดีไซเนอร์หน้าใหม่ที่ยังไม่มีผลงานและดีไซเนอร์ที่ออกแบบตามคำสั่งของบริษัทออกไปได้แล้ว

แต่นี่ก็ไม่ได้เป็นปัญหาสำหรับเซียวเซียว เธอมีคอลเล็กชั่นเสื้อผ้าที่ออกแบบไว้เสร็จเรียบร้อยแล้ว นั่นก็คือชุดทำงานที่ออกแบบให้กับซังอวี๋ ตอนนี้ระยะเวลาการรับสมัครเหลืออีกเพียงสองเดือน เธอต้องเร่งจั่นหลิงจวินให้สั่งผลิตเสื้อผ้าพวกนั้นออกมา

หลังเลิกงานเซียวเซียวก็รีบไปที่ซังอวี๋ แต่จั่นหลิงจวินมีนัดตรวจจึงไม่มีเวลาจะมาสนใจเธอ เซียวเซียวจึงถือโอกาสคุยกับเถียนเถียน

“ตกลงว่าบอสของคุณเป็นใครกันแน่ สโมสรนี่ก็ไม่ใช่แฟรนไชส์นี่นา” เซียวเซียวหยิบลูกอมในถาดที่หน้าเคาน์เตอร์มากิน เป็นแบบที่จั่นหลิงจวินเอาให้เธอกินวันนั้นจริงๆ

เถียนเถียนชี้ไปที่ใบอนุญาตของบริษัทด้านหลัง “คือ…คุณกลับไปลองค้นหาดูสักหน่อยก็จะรู้”

เซียวเซียวเงยหน้าขึ้นมองใบอนุญาตเล็กๆ นั่น สโมสรซังอวี๋จดทะเบียนในชื่อ ‘บริษัทฟื้นฟูสุขภาพซังอวี๋ จำกัด’ เธอถ่ายรูปเอาไว้ ตั้งใจว่าจะลองเอาไปค้นหาดู

“ตอนนี้คุณเป็นวีไอพีแล้ว จะไม่ลองขึ้นไปดูที่ชั้นสามเหรอคะ” เถียนเถียนแนะนำอย่างกระตือรือร้น

ใช่แล้ว ตอนนี้เซียวเซียวเป็นลูกค้าวีไอพีแล้ว แต่ยังไม่ได้ขึ้นไปที่ชั้นสามเลย เธอจึงฝากให้เถียนเถียนแจ้งเธอด้วยเมื่อจั่นหลิงจวินออกมา จากนั้นก็เดินขึ้นไปชั้นสามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

การขึ้นไปชั้นสามต้องใช้การ์ดในการเปิดลิฟต์ขึ้นไป ไม่สามารถเดินขึ้นบันไดได้