ทดลองอ่าน ภารกิจทวงคืนแฟนใหม่ บทที่ 2

บทที่ 2 ไม่ใช่ทั้งแฟนและแฟนเก่า

1)

“แกเนี่ยนะเคยคบกับเมทิตย์”

คำถามที่เต็มไปด้วยน้ำเสียงที่ไม่เชื่อถือฉันเลยแม้แต่น้อยดังขึ้น ฉันหันไปมองอย่างเซ็งๆ จะว่าไปความจริงสิ่งที่พูดอยู่นี่ก็ไม่ใช่เรื่องที่จะเชื่อกันได้ง่ายนัก ปาฏิหาริย์พรวิเศษดาวตกในคืนเบญจเพส ขนาดคิดเองก็ยังไม่ค่อยอยากจะเชื่อตัวเองเลย

“จริงสิ ฉันจะหลอกแกเล่นทำไมเล่า”

ฉันตอบพร้อมกับก้มหน้าลงดูดน้ำส้มปั่นที่ละลายจนไม่เหลือความอร่อย ผู้ชายตรงหน้าคือชวิน เพื่อนรักจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ คนที่ฉันไม่เคยรู้จักมาก่อน จนกระทั่งพรวิเศษเปลี่ยนโลกให้กลับตาลปัตรไปหมด ฉันเสียเพื่อนจากคณะบัญชีไปหมดแล้ว จึงบากหน้ามาปรึกษาชวินก็ไม่น่าจะเสียหายอะไร

ความจริงแล้วพรวิเศษนี้ก็ทำงานได้อย่างน่ามหัศจรรย์

หลังจากคืนนั้น ความทรงจำใหม่ๆ ของฉันก็เข้ามาอยู่ในสมองได้อย่างสมบูรณ์แบบ ฉันมีความรู้ด้านสถาปัตยกรรมอย่างครบถ้วน เขียนแบบ วาดโครงสร้าง ใช้โปรแกรมแบบจำลองสามมิติได้อย่างคล่องแคล่วเหมือนคนที่เรียนมาเต็มห้าปีไม่มีผิดเพี้ยน ออกจะเก่งและเป็นมือวางอันดับต้นๆ ขององค์กรเสียด้วยซ้ำ แต่ในทางตรงกันข้าม ความรู้ด้านบัญชีของฉันก็หายไปจนหมดเกลี้ยง จำไม่ได้เลยว่าเคยเรียนอะไรมาบ้าง หน้าตาของเพื่อนในคณะ เรื่องราวการทำงานก็เหลือเพียงแค่เลือนราง ในความทรงจำเก่าๆ ก็เหมือนจะมีแค่เรื่องเมทิตย์นี่แหละที่ฉันยังจดจำได้เป็นอย่างดี

“แกอาจจะฝันก็ได้นะ เอาจริงๆ ฝันตอนใกล้เช้าเหมือนจริงจะตาย แกอาจจะรู้สึกเหมือนจริงมากๆ จนคิดว่าเป็นความจริง”

อีกฝ่ายพูดอย่างไม่ค่อยยอมเชื่อ ฉันเบ้ปากไปมาอย่างพยายามคิดหาคำอธิบาย ถึงแม้ว่าจะเพิ่งเป็นเพื่อนกันสดๆ ร้อนๆ แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมาชวินก็ถือว่าเป็นเพื่อนสนิทที่ล้มลุกคลุกคลานกันมา และความทรงจำที่มีอยู่ในสมองฉันก็เชื่อแบบนั้น และฉันต้องการใครสักคนที่เข้าใจฉันจริงๆ ในเวลานี้

“เมทิตย์ซื้อคอนโดฯ อยู่ห้องติดกับฉันเนี่ย” ฉันพูด “ก่อนหน้านี้ฉันเคยบอกแกหรือเปล่าล่ะ ถ้าเป็นเรื่องจริงฉันก็ต้องเอามาอวดแล้วปะ มีซูเปอร์สตาร์มาอยู่ห้องติดกัน ทำไมเพิ่งมาบอก”

“เฮ้ย จริงดิ อันนี้ไม่เคยบอกว่ะ”

“จริง”

“อ้าว ในเมื่อพรวิเศษทำให้แกกับเขาไม่ได้เป็นแฟนกันแล้ว แล้วเขาจะมาซื้อห้องอยู่ติดกับแกทำไมวะ” ชวินถามต่ออย่างสงสัย

“ฉันก็ไม่รู้ ในโลกนี้ฉันไม่เคยเจอเขาที่ห้องมาก่อน แต่ฉันจำป้ายหน้าห้องได้ ที่โลกเก่าฉันเคยไปเลือกกับเขามาด้วยตัวเอง ยังไงคนในห้องก็ต้องเป็นเมทิตย์แน่ๆ” ฉันตอบอย่างมั่นใจ

“เหรอ”

“อือ” ฉันพยักหน้า “ความจริงฉันรู้ความลับของเมทิตย์ทุกอย่างแหละ แต่บอกให้แกรู้ไปก็ไม่น่าจะมีประโยชน์ เพราะก็คงพิสูจน์ไม่ได้อยู่ดี ร่างกายเขามีตำหนิหลายจุด แต่คงไม่มีสื่อที่ไหนไปขอให้เขาแก้ผ้าให้ดูหรอก”

ฉันตอบแบบปลงๆ ขนาดตัวฉันเองก็ยังคิดไม่ตกว่าจะเล่าเรื่องเหล่านี้ให้ชวินฟังทำไม รู้แค่ว่าถ้าไม่ได้ระบายออกมาบ้าง ฉันคงต้องอกแตกตายแน่ๆ

“แล้วแกจะเอายังไงต่อไปวะ”

อีกฝ่ายถาม เหมือนจะจริงจังมากขึ้น ฉันเอาคางวางลงบนโต๊ะ คิดแล้วคิดอีก