ทดลองอ่าน ขอสักครั้ง… ให้คืนนี้ผมได้รักคุณ ชุด ขอได้ไหม… บทที่ 5

“แต่ไม่ถึงกับร้ายแรงอะไร แผลเป็นผมน่าเกลียดมากเหรอ”

“ไม่เลยค่ะ มันทำให้คุณดูดี”

คำชมอย่างไม่มีท่าทีเงอะงะขัดเขินหรือจงใจพูดเพื่อหว่านเสน่ห์ทำให้ชายหนุ่มเป็นฝ่ายชะงักและรู้สึกขัดเขินเสียเอง…ปกติไม่ค่อยมีใครพูดชมเขาตรงๆ ราวกับพูดเรื่องดินฟ้าอากาศอย่างนี้

“เพิ่งเคยมีคนบอกผมว่าแผลเป็นทำให้ผมดูดี” เขายิ้ม

“จริงๆ นะคะ”

กีรณายืนยัน เธอยิ้มก่อนจะอธิบาย

“คุณเป็นผู้ชายเข้มๆ ดูดีแบบพวกมาเฟียในหนังหรือซีรี่ส์อะไรแบบนี้ พอมีแผลเป็นนิดหน่อยก็เลยทำให้ลุคผู้ชายของคุณดูเข้มขึ้นอีก แหม…ไม่ต้องมาถ่อมตัวหรอกค่ะ ผู้ชายอย่างคุณคงมีผู้หญิงชื่นชมมาเยอะแล้ว”

“แต่ไม่มีใครชมแล้วทำให้ผมรู้สึกดีเหมือนที่กี้ชมเลยนะ”

“ถ้าคุณพูดจาทำนองนี้อีกสักสองครั้ง กี้จะคิดว่าคุณจีบกี้แล้วนะคะ”

“ครับ…”

กีรณาพูดเล่นเพราะคิดว่าอีกฝ่ายน่าจะหัวเราะหรือบอกปัดตอบกลับมาแก้เขินบ้าง ทว่า…เชษฐ์กลับตอบรับตรงๆ ดวงตาคมกริบสีดำสนิทจับจ้องเธอราวกับจะบอกความในใจให้เธอรับรู้จนหญิงสาวเป็นฝ่ายหัวเราะแก้เขินเสียเอง

เชษฐ์เป็นผู้ชายที่มีเสน่ห์ แม้จะได้พูดคุยกันอย่างจริงจังไม่นาน เขากลับทำให้ผู้หญิงที่ไม่ค่อยคิดเรื่องมีแฟนอย่างกีรณาอยากเปิดใจเรียนรู้และคุยกับเขาได้อย่างไม่รู้เบื่อหน่าย

หัวใจดวงน้อยทั้งอบอุ่นและมีชีวิตชีวาเมื่อเธออยู่ใกล้เชษฐ์…ไม่ว่าชีวิตที่ผ่านมาจะหนักหนาแค่ไหน แต่การได้พบเขาก็ทำให้หัวใจที่แห้งแล้งของเธอเหมือนได้พบกับสายฝนที่เย็นฉ่ำอีกครั้ง

เชษฐ์กับกีรณาต่างแชร์เรื่องราวต่างๆ ในชีวิตให้อีกฝ่ายฟังราวกับคนรู้ใจที่ไม่ได้พบกันมานาน ทั้งสองพูดคุยกันอย่างถูกคอ บทสนทนาดำเนินไปอย่างไม่มีสะดุด กระทั่งหญิงสาวจิบค็อกเทลหมดไปสามแก้วเขาจึงชวนเธอออกไปจิบไวน์และเปลี่ยนบรรยากาศด้วยการไปนั่งที่ห้องชมวิวแทน

ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่และไม่รู้ว่าทั้งสองคุยกันไปกี่เรื่องแล้ว แต่ที่รู้คือแอลกอฮอล์ถูกเติมเข้าสู่ร่างกายเรื่อยๆ เพราะทั้งสองคุยกันอย่างเพลิดเพลินทำให้กีรณาเผลอจิบเครื่องดื่มสลับไปโดยแทบไม่รู้ตัว กระทั่งไวน์แก้วที่สามใกล้จะหมด หญิงสาวถึงได้รู้สึกว่าตัวเองน่าจะเมาแล้ว