ทดลองอ่าน ขอสักที… จะดีเพื่อเธอ ชุด ขอได้ไหม… บทที่ 5

“ไม่ใช่อย่างนั้น เรื่องนั้น…ฉันไปขอโทษแพรภัทรมาแล้ว”

“แล้ว?”

“แต่จนถึงตอนนี้ก็เหมือนเขายังไม่ค่อยเต็มใจยกโทษให้เลย ฉันถึงได้ยังคาใจไม่หาย” รัญชน์รวิชญ์พูดพลางถอนหายใจ

“ผมก็เคยบอกพี่รันแล้วไงว่าพี่แพรเขาก็เป็นแบบนี้แหละ ถ้าลองไปทำให้เขาโกรธแล้วล่ะก็ ต่อให้เราขอโทษยังไงมันก็ยากที่เขาจะดีด้วย แต่ถึงยังไม่หายโกรธเขาก็ไม่ได้มายุ่งวุ่นวายอะไรกับเรานี่ครับ เราแค่ปล่อยเลยตามเลยและไม่ต้องไปสนใจก็จบ” เขาแนะนำทั้งที่พอจะเข้าใจความรู้สึกรัญชน์รวิชญ์ดีพอสมควร ตอนที่เขาโดนแพรภัทรเกลียดเพราะเขาทำผิดต่อเธอ เขาก็รู้สึกแย่และคาใจจนอยากหาทางให้เธอยอมอภัยเช่นกัน

“นายมีเฟซบุ๊กเขาไหม”

“ครับ?”

“เป็นเพื่อนเขาอยู่รึเปล่า ฉันขอยืมดูหน่อยสิ”

“ดูเฟซบุ๊กพี่แพรน่ะเหรอครับ หรือคิดว่าถ้ารู้จักเขาดีขึ้นจะได้หาทางขอโทษถูก”

“ก็ทำนองนั้น”

“ไม่มีประโยชน์หรอกครับ”

แต่ถึงจะบอกไปแบบนั้น ทว่าพอถึงห้องพักอิษฎาก็เอามือถือออกมาเปิดเข้าแอพพลิเคชั่นที่อีกฝ่ายต้องการแล้วส่งให้แต่โดยดี แล้วหลังจากนั้นรัญชน์รวิชญ์ก็เอาแต่นั่งก้มหน้าก้มตาไถมือถือเงียบๆ โดยไม่สนใจอะไรเลยนานนับชั่วโมง จนในที่สุดเจ้าของมือถือก็ต้องเดินมานั่งลงใกล้ๆ แล้วพูดขึ้นมาอย่างอดไม่ได้

“นี่จริงจังกับปัญหาเรื่องพี่แพรขนาดนี้เลยเหรอพี่รัน เฟซบุ๊กพี่แพรไม่เห็นจะมีอะไรให้ดู แล้วครั้งล่าสุดที่เขาอัพเดตก็นานเป็นเดือนมาแล้วมั้ง ขนาดไปทำงานที่สตูลกับกองถ่ายพี่รันเขายังไม่ลงเลย ส่วนใหญ่แล้วเขาจะใช้โซเชียลเฉพาะกับเรื่องงาน แอ็กหลักเขาแทบไม่เคยเล่นด้วยซ้ำ ยกเว้นใช้แชร์งานกับเวลาที่มีเพื่อนแท็กอะไรมาให้”

“นี่เขามีพี่สาวด้วยเหรอ” รัญชน์รวิชญ์เอ่ยขึ้นระหว่างที่จ้องมือถืออยู่ เหมือนไม่ได้ฟังที่อีกฝ่ายพูดเลยสักนิด

“ไม่รู้สิครับ”

“นี่ไง” รัญชน์รวิชญ์ยื่นให้คู่สนทนาดูภาพถ่ายครอบครัวของแพรภัทรบนหน้าจอ

“โห… นี่พี่รันไถไปถึงปีไหนเนี่ย ผมยังไม่เคยขุดจนไปเห็นรูปพ่อแม่พี่น้องเขามาก่อนเลย” อิษฎามองมือถือสลับกับมองหน้ารัญชน์รวิชญ์ด้วยความอึ้ง “ไปติดนิสัยช่างขุดของพวกแฟนคลับดารามาเหรอครับ”

“พ่อแม่กับพี่สาวเขาอยู่ต่างจังหวัดกันหมด เขาถึงได้อยู่ตัวคนเดียว” รัญชน์รวิชญ์พึมพำ

“ถามจริง สนใจขนาดนี้นี่คิดอะไรกับเขาป่ะเนี่ย แนวพี่แพรนี่ไม่ใช่สเป็กพี่รันเลยสักนิดนะครับ”

“แต่เกิดมาฉันไม่เคยโดนใครเกลียด”

“เขาบอกว่าเกลียดพี่รันเหรอ”

“เปล่า แต่เขาไม่รัก”

“หา!? เดี๋ยวนะครับ แล้วทำไมต้องอยากให้เขามารักด้วย”