ทดลองอ่าน คือ… เธอ บทที่ 2-บทที่ 3

แล้วหล่อนก็เห็นชายผู้หนึ่งมองตรงมา ผู้ชายร่างสูงใหญ่ สูงประมาณหกฟุต หรือร้อยแปดสิบเซนติเมตร ใบหน้ารูปไข่เกลี้ยงเกลา ผิวขาว คิ้วเข้ม จัดว่าหน้าตาดี…ดีมากทีเดียว และที่สำคัญเขากำลังมองตรงมาทางหล่อนชนิดไม่วางตา

เพียงชั่วอึดใจ อรกานต์ก็ยืนตัวแข็งทื่อ เย็นวาบตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า หล่อนจำผู้ชายคนนี้ได้ หล่อนเคยเห็นเขาไปรับไปส่งไทร่าที่มหาวิทยาลัยช่วงระยะเวลาหนึ่ง

คู่ขาเก่า! หล่อนปะคู่ควงเก่าของธีร์วราเข้าอย่างจัง! ทำไงดี

และอีกเพียงเสี้ยวนาที ร่างสูงใหญ่นั้นก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าหล่อน

“ไม่เจอกันนานนะครับไทร่า สบายดีหรือ”

“สบายดีค่ะ คุณล่ะคะ” อรกานต์ชักหายใจไม่ทั่วท้อง เขาชื่ออะไรก็ไม่รู้ สนิทกับร่างของหล่อนแค่ไหนก็ไม่รู้ และถ้าคนมัน ‘เคยๆ’ กันมา เขาจะคาดหวังอะไรจากหล่อนในคืนนี้

“ผมก็เรื่อยๆ นะ งานยุ่ง เครียด แต่ก็มีอะไรๆ มาช่วยคลายเครียดเยอะ เลยไม่รู้สึกเหนื่อยเท่าไหร่”

“ไอ้อะไรๆ ของคุณนี่มันอะไรกันคะ” หล่อนถามไปตามที่สงสัยจริงๆ หากอีกฝ่ายกลับชะงัก

“ก็ไปเที่ยว หาคนมาช่วยคลายเครียด ไปตีกอล์ฟบ้าง เล่นเทนนิสบ้าง”

อรกานต์แอบกลั้นลมหายใจเมื่อได้ยินคำว่า ‘หาคนมาช่วยคลายเครียด’

คุณพระคุณเจ้าช่วยด้วยเถอะ หล่อนจะจัดการกับสถานการณ์เฉพาะหน้านี่อย่างไรดี

“ฉันเพิ่งเริ่มงานที่โรงแรมค่ะ ทำได้แค่สองสามวันเอง ยังไม่ได้งานอะไรมาก ส่วนใหญ่จะนั่งอ่านเอกสารอยู่ในออฟฟิศมากกว่า”

เขาพยักหน้ารับขรึมๆ ก่อนเปลี่ยนเรื่องหน้าตาเฉย “คืนนี้คุณสวยมาก ชุดสีทอง เสื้อคลุมทอง อย่างกับเจ้าหญิงอาหรับ ดูขลัง มีเสน่ห์”

อรกานต์หนาวเยือก ไอ้ประโยคอย่างนี้มันจะพาไปสู่อะไรต่อไป แล้วหล่อนจะหลบอย่างไรดี เขาเป็นใคร ชื่ออะไร ลูกเต้าเหล่าใครก็ไม่รู้ เกิดทำอะไรหักหาญไปแล้วไปกระทบความสัมพันธ์ระหว่างบิดามารดาของหล่อนกับของเขาขึ้นมาจะยุ่งกันใหญ่

โอย…ใครก็ได้ช่วยด้วย…

อรกานต์ยิ้มเย็น ตอบกลับเรียบๆ “ขอบคุณค่ะ”

จะมีใครรู้มั้ยว่าหล่อนสั่นจะแย่อยู่แล้ว

“น้ำส้มของคุณละลายหมดแล้ว เปลี่ยนแก้วใหม่มั้ยครับ”

“ไม่เป็นไรค่ะ”

หล่อนฉวยโอกาสตอนที่บริกรถือถาดใส่แก้วน้ำเดินโฉบเข้ามาใกล้ รีบวางแก้วน้ำลงบนถาดแล้วเตรียมจะเดินเลี่ยงไป หากก็ถูกตรึงอยู่กับที่ ยืนนิ่งราวต้องมนต์

ผู้ชายอีกคนกำลังเดินตรงมาทางหล่อน สายตาคมกริบจับจ้องอยู่ที่หล่อนแน่วแน่ อรกานต์รู้สึกสะท้านไปทั่วสรรพางค์ ในช่องท้องราวมีผีเสื้อนับร้อยๆ ตัวมากระพือปีก ในใจหวิวๆ หวามๆ พร้อมกับอาการเต้นระรัวราวกับตีกลองมโหระทึก

ชายคนนี้สูงกว่าคนแรกเล็กน้อย ผิวสีทองแดงอ่อนๆ บอกให้รู้ว่าสีเข้มเพราะแสงแดด มิใช่สีผิวจริงๆ คิ้วเข้มพาดเฉียงอยู่เหนือดวงตาซึ่งคมราวใบมีด สันจมูกตรงได้รูปนั้นมีปลายรั้นน้อยๆ อย่างคนถือดี ริมฝีปากเต็มสีแดงเรื่อตามธรรมชาติ รับกับรูปคางที่คมสันได้อย่างงดงามไม่มีที่ติ รังสีแห่งบุรุษเพศฉายชัด ท่วงท่าอิริยาบถล้วนเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ…อย่างกับนักรบกรีกโบราณ

…ทั้งดาร์ก ทอล แอนด์แฮนซั่ม ครบสูตร…

ไม่ใช่ไม่เคยเห็นคนหล่อ แต่ไม่เคยมีใครทำให้หล่อนใจสั่นได้ขนาดนี้

ตั้งแต่เป็นธีร์วรามา ก็มีคนหน้าตาดีเข้ามาสนทนาทักทายด้วยบ่อยไป แต่ไม่เคยมีใครทำให้หล่อนสั่นไหวขนาดนี้

โอ…คุณพระ คืนนี้มันอะไรกัน…ลูกจะรอดมั้ยนี่