ทดลองอ่าน คู่นิรันดร์พันภพ บทที่ 1 – บทที่ 2

นั่นเป็นโจ๊กที่ตุ๋นจากเกาลัดกับข้าว เขาตุ๋นข้าวจนเปื่อย นำมาผสมกับเกาลัดที่ถูกบดจนเละ ทั้งยังเติมสมุนไพรลงไปอีกนิด ได้โจ๊กอ่อนนุ่มและรสหวานหอม

เกาลัดมีฤทธิ์อุ่นรสหวาน เข้าสู่เส้นลมปราณ ม้าม กระเพาะ ไต บำรุงม้ามกระตุ้นการทำงานของไต ยังช่วยการไหลเวียนของเลือด ห้ามเลือด บรรเทาอาการบวม มีประโยชน์ต่อนางอย่างยิ่ง

นางต้องรีบฟื้นฟูร่างกาย การกินอาหารเป็นวิธีที่เร็วที่สุด ดังนั้นนางจึงไม่ได้ต่อต้าน ปล่อยให้เขาป้อนอาหารให้เช่นนั้น

ป้อนจนหมดชาม เขาก็ให้นางพิงเขาอยู่พักใหญ่ ระหว่างนี้ก็อ่านหนังสือเล่มนั้นต่อ

นั่นเป็นตำราแพทย์เล่มหนึ่ง บนนั้นมีตัวอักษรแน่นขนัดมากมาย

ได้ฟังเสียงหัวใจเขาเต้น ฟังเสียงเขาพลิกหน้าหนังสือ ทำให้สติของนางเริ่มล่องลอยออกไป ในระหว่างกึ่งหลับกึ่งตื่นมองเห็นต้นหลิวระย้าพลิ้วโบกตามสายลม ไกลออกไปเหมือนจะมีคนต้มยา หั่นยา อธิบายสรรพคุณของยาชนิดต่างๆ

กลิ่นหอมของน้ำชาอบอวลไปทั่ว กลิ่นหอมของยาแผ่วจาง

โดยไม่รู้ตัว นางเหมือนกำลังนอนอยู่ในโรงยา มือขาวเนียนอบอุ่นคู่หนึ่งยื่นเข้ามาอุ้มนางขึ้นจากเปล ลูบหน้านางและครวญเพลงเบาๆ

ไม่ใช่ให้นางฟัง นางรู้

นี่ไม่ใช่ความทรงจำของนาง แต่เป็นของชายผู้นี้

นางควรจะต่อต้านมัน ใจคนอัปลักษณ์ยิ่ง มักจะเปลี่ยนเป็นอัปลักษณ์เกินบรรยายในชั่วอึดใจต่อไป แต่มือคู่นี้อ่อนโยนถึงเพียงนั้น อ้อมอกอบอุ่นถึงเพียงนั้น นางอดไม่ได้ที่จะจมดิ่งอยู่ในความทรงจำนี้

ในความทรงจำอันห่างไกล เขายังคงเป็นเด็กคนหนึ่ง ยังไม่รู้จักดีชั่ว

ยังไม่รู้จัก…

นางถือมีดไว้อีกแล้ว

เขาคร้านจะนับแล้วว่านี่เป็นครั้งที่เท่าไร หญิงผู้นี้ช่างดื้อรั้นเสียจริง

ใช่ว่าเขาไม่เคยคิดว่าในเมื่อนางกลัวถึงเพียงนี้ก็ให้นางพกมีดไว้แล้วกัน แต่หลังจากที่เขาดูแลนางอย่างเอาใจใส่มาตั้งหลายวัน นางยังระแวงเขาเช่นนี้ ไม่รู้เหตุใดกลับทำให้เขาอดรู้สึกอยากแกล้งนางไม่ได้

จะว่าไปคนป่วยเขาก็พบเห็นมามาก แต่คนป่วยที่ดื้อรั้นอย่างนาง โลกนี้หาได้ยากจริงๆ

โชคดีที่ต่อให้ดื้อรั้นแต่ยังนับว่าฉลาด รู้จักให้เขาเปลี่ยนยาพันแผล รู้ว่าเวลากินข้าวต้องกิน แม้นางมักจะแกล้งหลับ เขาก็ไม่เปิดโปงนาง หญิงผู้นี้บาดเจ็บหนักเกินไป ร่างกายอ่อนแอเกินไป ถึงอย่างไรแกล้งไปแกล้งมา นางก็มักจะหลับไปจริงๆ อยู่ดี

มองมีดหมอที่นางกำไว้แน่นเล่มนั้น เขายังคงดึงมีดออกมาจากมือนางแล้วเก็บเข้าที่เดิม

เขาไม่ห่วงว่านางจะตื่นขึ้นมากะทันหัน ถึงขั้นไม่ห่วงว่านางจะกำไว้ไม่ยอมปล่อย นางเป็นคนฉลาด ชีพจรของนางยังคงอ่อนแอ หากจะลงมือจริงๆ เขาย่อมมีวิธีจัดการนางได้ แต่ถึงจะอ่อนแอเพียงไร หลายวันมานี้อาการของนางดีขึ้นจริงๆ

อันที่จริงนั่นไม่ใช่แค่ดีขึ้นเท่านั้น