ทดลองอ่าน ฌาลิสสา บทที่ 6

“เรื่องแต่งงาน ฉันอยากยืดออกไปก่อน วตีไม่มีวันยอมแน่”

“แต่นี่เป็นทางออกที่ดีที่สุด”

“ดีที่สุดสำหรับใครล่ะ…ฌาร์มาน”

“นายก็รู้ว่าฉันไม่มีวันทำให้ลิสสาเสียใจ”

เขารู้ดีทีเดียวว่าเพื่อนซี้ยอมเอาชีวิตเข้าแลกหลายต่อหลายครั้งเพื่อปกป้องน้องสาวจากอันตรายทั้งปวง จะมีชายใดในโลกนี้ยอมตายเพื่อหญิงที่รัก โดยที่ผู้หญิงคนนั้นไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร

‘แค่ลิสสาปลอดภัย…ก็พอแล้ว’

ฌาร์มานเคยยอมรับด้วยน้ำเสียงเก้อเขิน อาเมียร์ไม่เข้าใจความรักในแบบฉบับของฌาร์มานนัก เพราะความรักของเขากับรานีคือการร่วมฝ่าฟันอุปสรรคไปด้วยกัน แต่ของฌาร์มานคือการอยู่เบื้องหลัง คอยคุ้มครองและเฝ้ามองคนที่ตนเองหลงรักให้อยู่ดีมีสุข

อาเมียร์อยากเอาใจช่วยเพื่อน แต่การแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่ ยิ่งเป็นการแต่งงานต่างเชื้อชาติด้วยแล้วยิ่งต้องผ่านขนบธรรมเนียมประเพณีมากมาย แต่เห็นแก่ความสัมพันธ์อันยาวนานเขาจะลองสักตั้ง

“เอาเป็นว่าฉันจะลองเกริ่นดู”

ในเมื่อรับปากแล้วอาเมียร์จึงแสร้งเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่นซึ่งมีรานีปัทมาวตีกับลูกสาวลูกชายวัยแปดขวบ และเจ้าหญิงลลิสสากำลังพูดคุยกันอย่างครื้นเครง สีหน้าเคร่งเครียดของตนทำให้รานีปัทมาวตีส่งบุตรสาวบุตรชายให้นางกำนัลพาออกไปข้างนอก เจ้าหญิงน้อยทำทีจะลุกขึ้น แต่เขากลับโบกมือห้ามไว้

“ลิสสาอยู่คุยกับพี่ก่อน”

สัญชาตญาณความเป็นแม่ทำให้รานีปัทมาวตีกางกรงเล็บปกป้องลูกน้อย

“มีธุระอะไรรึเปล่าเพคะ ไหนว่าฝ่าบาทมีประชุมเช้า”

“พี่มีธุระ อยากปรึกษาลิสสากับวตีก่อน”

สองแม่ลูกมองหน้ากันด้วยความหวาดระแวง และขยับเข้าหากันโดยอัตโนมัติ

“มีเรื่องอะไรเพคะ”

“ฌาร์มานเสนอทางออกด้วยการขอลิสสาแต่งงาน”

ทั้งสองเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ เจ้าหญิงน้อยยังไม่ทันเอ่ยปฏิเสธ แม่บุญธรรมก็ออกโรงก่อนทันที

“นี่เหรอเพคะทางออก ฝ่าบาทจะทรงยอมให้ทางนั้นคิดว่าเราเป็นลูกไล่ นึกจะบีบยังไงก็ได้เหรอเพคะ”

“ไม่ใช่อย่างนั้นวตี ฌาร์มานทำไปเพื่อรักษาเกียรติของลิสสา”

“รักษาเกียรติ? แล้วไม่ห่วงความรู้สึกของลูกสาวหม่อมฉันบ้างเหรอเพคะ ลิสสาเพิ่งจะยี่สิบเอ็ด แต่ฌาร์มานเกือบจะสี่สิบแล้วนะเพคะ ฝ่าบาทจะให้ลิสสาแต่งงานกับคนแก่คราวพ่อเหรอเพคะ”

“ฌาร์มานไม่ได้แก่ขนาดนั้นสักหน่อยวตี อีกอย่างใครๆ ก็อยากเป็นรานีของฌาร์มานทั้งนั้น”

“งั้นก็ยกให้คนพวกนั้นสิเพคะ มายุ่งกับลูกสาวหม่อมฉันทำไม”

“ฟังกันบ้างสิวตี ทำไมไม่มีเหตุผลแบบนี้”

“เรื่องเหตุผล…หม่อมฉันคงสู้ฝ่าบาทไม่ได้ แต่ความรักลูก หม่อมฉันมีมากกว่าพระองค์แน่”