ทดลองอ่าน ทิวาหลอมทราย ชุด ม่านรักฐานันดร บทที่ 4

หลายครั้งที่เธอพูดถึงปัญหาและถามภาคินเพื่อให้หายข้องใจ เขาก็มักจะโยนความผิดมาให้เธอว่าชอบหาเรื่องชวนทะเลาะทั้งๆ ที่รู้ว่าเขาทำงานหนักเพื่อครอบครัว สุดท้ายเธอก็ทำได้แค่อดทน สงบปากสงบคำ อีกทั้งยังเก็บความเจ็บช้ำ ความกังวล และความเสียใจเอาไว้คนเดียว

หญิงสาวต้องนอนร้องไห้แทบทุกคืน ในขณะที่ภาคินไปออกงานกับนางเอกคู่ใจและใช้ชีวิตกับนางเอกคนนั้นอย่างมีความสุขเหมือนไม่มีเธอกับลูกอยู่ในชีวิต และทั้งสองคนอยู่กันคนละโลก

“แด๊ดดี้ไม่รักหม่ามี้กับน้องภูแล้วเหรอฮะ”

ลูกชายตัวน้อยถามต่อเมื่อผู้เป็นแม่ไม่ตอบคำถามเลยสักคำ

“ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกจ้ะ”

รศิตาฝืนยิ้ม เธอกล้ำกลืนน้ำตาบอกปัดกับลูกชายเพราะไม่อยากให้แกเสียใจเหมือนที่เธอกำลังรู้สึก แต่ธรณินรู้ว่าภายใต้รอยยิ้มอ่อนหวานนี้มีแต่ความเจ็บช้ำและน้ำตาที่หลั่งอยู่ข้างใน

“คุณภาคินมาค่ะ”

แม่บ้านเข้ามาบอกขณะที่รศิตากำลังปลอบใจลูกชายทำให้หญิงสาวต้องมองไปทางธรณินด้วยความกังวล แล้วไม่กี่วินาทีต่อมาเธอก็นึกขึ้นได้ว่าสาเหตุที่ทำให้เขามาที่นี่คงไม่พ้นเรื่องข่าวนั่น!

ภาคินทำทีเป็นโพสต์อินสตาแกรมโชว์ความหวานกับภรรยาใหม่เหมือนไม่แคร์สื่อ แต่ความจริงในใจเขาคงร้อนรุ่มราวกับถูกสุมไฟ เขาถึงต้องแวะมาหาเธอทั้งๆ ที่เพิ่งแต่งงานไปเมื่อวาน

“แด๊ดดี้!”

น้องภูผละจากอ้อมกอดแม่โผเข้าไปหาผู้เป็นพ่อที่ไม่ได้เจอหน้ามาเกือบเดือน

แกหวังให้อีกฝ่ายก้มลงมากอดหรืออุ้มแกเหมือนทุกครั้ง แต่ภาคินก็ทำแค่ก้มมาลูบผมแล้วปัดมือแกออกไปไม่ให้เกาะแกะเขา เพราะสาเหตุที่เขามาบ้านหลังนี้ก็เพื่อเคลียร์กับรศิตาเรื่องข่าว

เขาไม่ได้จะมาหาลูก…

“แด๊ดดี้มีเรื่องจะคุยกับหม่ามี้ น้องภูขึ้นห้องไปก่อนนะ” เขาบอกอย่างรำคาญ

“แต่น้องภูอยากคุยกับแด๊ดดี้ น้องภูไม่เจอแด๊ดดี้ตั้งนาน”

“ไว้ค่อยคุยนะ ให้แด๊ดดี้คุยกับหม่ามี้ก่อน”

“แต่…”

“น้องภู!”

ภาคินบอกเสียงดุจนรศิตาต้องรีบเข้าไปดึงมือลูกออกมาเพราะกลัวว่าเขาจะหมดความอดทนแล้วตวาดใส่ลูกแรงๆ วันนี้น้องภูเพิ่งจะเสียขวัญมา เธอไม่อยากให้ลูกถูกดุจนสภาพจิตใจย่ำแย่

“แด๊ดดี้กลับมาเหนื่อยๆ น้องภูอย่าเพิ่งกวนแด๊ดดี้ดีกว่านะคะ” เธอบอกอย่างใจเย็น

“น้องภูขึ้นไปวาดรูปบนห้องต่อดีกว่า ถ้าวาดรูปสวยแด๊ดดี้อาจจะมีรางวัลให้น้องภูนะ” ธรณินช่วยพูด ก่อนจะทำใจเย็นหันไปทางภาคินเพื่อบอกให้เขาเออออไปกับเธอ “ใช่มั้ยภาคิน”

“ใช่…น้องภูไปวาดรูปให้เสร็จแล้วเอามาให้แด๊ดดี้ดูนะ”

“แต่พอน้องภูลงมาแด๊ดดี้ก็จะกลับไปแล้ว”

เด็กน้อยบอกอย่างรู้ทัน เพราะมีหลายครั้งที่ภาคินแวะมาคุยกับรศิตา เขาบอกให้แกขึ้นไปรอบนห้อง แต่พอแกลงมาจากห้อง เขาก็กลับไปก่อน