ทดลองอ่าน ทิวาหลอมทราย ชุด ม่านรักฐานันดร บทที่ 5

ในวันที่ธรณินเลิกกับทิวา เธอเสียสติอยู่เป็นเดือนทั้งๆ ที่เธอเป็นสาวมั่นซึ่งไม่น่าจะมีใครมาหักอกได้ ช่วงนั้นรศิตาก็ไม่เคยทอดทิ้งธรณินเช่นกัน และไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหนทั้งสองคนก็เป็นเพื่อนรักที่รู้ใจกันมากที่สุด…มากถึงขนาดที่ว่าอีกฝ่ายไม่ต้องพูดอะไร แค่เห็นหน้าก็รับรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น

‘เรื่องเอาใจใส่ความรู้สึกฉันน่ะ ภาคินเทียบแกไม่ติดเลย’

รศิตาเคยพูดแบบนั้นตอนที่นัดทานข้าวแล้วธรณินก็ทักว่า ‘มีปัญหาอะไรเล่าให้ฉันฟังเดี๋ยวนี้’ ในวินาทีแรกที่เห็นหน้ากัน จากนั้นรศิตาก็ระบายให้ฟังว่าคนรักอย่างภาคินไม่เคยแบ่งเบาปัญหาหรือรับฟังเธอเลย แต่ธรณินเป็นแค่เพื่อนกลับรู้ได้ในทันทีว่าสภาพจิตใจเธอย่ำแย่และเธอกำลังมีปัญหา

ไม่ว่าจะเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ธรณินจะเดือดร้อนไปกับรศิตาด้วยเสมอ ดังนั้นเมื่อรับรู้ว่าภาคินทรยศหักหลังและทำร้ายจิตใจคนที่เธอรัก เธอจึงออกโรงจัดการเขาด้วยตัวเอง

“คุณครับ”

ขณะที่หญิงสาวคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่คนเดียวและกำลังจมลงไปในโลกอดีตก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาทัก พอธรณินปรายตาไปทางต้นเสียงจึงเห็นว่าเขาเป็นชายหนุ่มร่างสูง รูปร่างดี แต่งตัวดี และหน้าตาดี…เธอไม่ได้เข้าข้างตัวเอง แต่ดูจากสายตาและท่าทีแล้วเขาน่าจะกำลังสนใจเธอ

“มีอะไรหรือเปล่าคะ” ธรณินถามตามมารยาท

ดวงตาคู่งามปรือขึ้นมามองอีกฝ่ายเพราะเธอเริ่มเมาแล้ว

“เอ่อ…ผมขอนั่งด้วยคนได้มั้ยครับ”

มามุกนี้อีกแล้ว

ดีไซเนอร์สาวคิดในใจเมื่ออีกฝ่ายขออนุญาตพร้อมกับรอยยิ้มเป็นมิตร เขาพยายามโปรยเสน่ห์ใส่เธอเต็มที่ เพราะคงเห็นว่าเธอมานั่งดื่มคนเดียวซึ่งมันง่ายมากที่เขาจะเข้ามาสานความสัมพันธ์

บางทีเขาอาจจะคิดว่าเธออกหักกระมัง

“ฉันอยากนั่งคนเดียวค่ะ” หญิงสาวปฏิเสธ

ต่อให้ผู้ชายคนนี้จะดูดี แต่เธอไม่มีอารมณ์จะคุยกับผู้ชายและไม่เสียดายเขาด้วย

“ใจร้ายจังเลยนะครับ” เขาตัดพ้อยิ้มๆ เหมือนคิดว่าเธอแกล้งปฏิเสธไปอย่างนั้นเอง

ผู้ชายหน้าตาดีนี่มั่นหน้ามั่นโหนกอย่างนี้ทุกคนหรือเปล่านะ

“เชิญคุณไปหาโต๊ะอื่นนั่งเถอะค่ะ”

“แต่คุณก็นั่งคนเดียวนี่ครับ ให้ผมนั่งด้วยไม่ได้เหรอ”