ทดลองอ่าน นางสาวอันดับสอง บทที่ 2 – บทที่ 3

“ไม่ได้กินนานแล้วน่ะ” หมดกัน เธอต้องทำตัวเซ็กซี่ยั่วยวนถึงจะถูก

“มีไอศกรีมเลอะที่หน้าผากน่ะ”

“ไหน จริงดิ” ร่างบางลนลานหยิบตลับแป้งแสนรักของเธอขึ้นมาด้วยความร้อนรนก่อนที่จะทำมันหลุดมือไป กระจกข้างในกระเด็นออกมาเป็นชิ้นๆ ในขณะที่มือของกฤษรายังค้างอยู่กลางอากาศ มองเศษกระจกนั่นด้วยสีหน้าที่ไม่สู้ดีนัก

“…”

“ไม่มีอะไรติดที่หน้าฉันใช่ไหม”

“ไม่มี แค่อยากรู้ว่าเธอโง่จริงหรือเปล่า” เขาพูดด้วยสีหน้านิ่งเหมือนว่าไม่ได้กำลังด่าเธออยู่อย่างนั้น กฤษรารู้สึกว่าตัวเองหน้าแดงก่ำ ไม่ใช่เพราะความเขินอายแน่ แต่เป็นเพราะความโมโหจนถึงขีดสุด ไอ้บ้านี่ต้องตาย! ไอ้บ้านี่ต้องตาย! เสียงนี้ดังก้องอยู่ในหัว แต่ต้องหลังจากที่เธอจัดการเรื่องปลายฟ้าเสร็จแล้ว

“ดีใจนะที่เราเข้ากันได้ดีขนาดนี้” กฤษราแค่นยิ้มออกมา

“แล้วเธอตามฉันทำไม”

เมื่อได้ยินคำถามนี้หญิงสาวก็เริ่มเครียด นี่เธอต้องบอกชอบผู้ชายประสาทแบบนี้จริงๆ เหรอ แค่คิดว่าคำพูดนี้จะออกจากปากตัวเองก็เริ่มเกร็ง

“ฉันแอบชอบนายน่ะ” ในที่สุดเธอก็พูดคำนั้นออกไป แหวะ!

“โกหก”

ไอ้บ้านี่!

“จริงๆ นะ ทุกครั้งที่มองหน้านายฉันใจเต้นแรงมากเลย” กฤษราหรี่ตาลงทำเหมือนที่ในหนังสือบอก ไม่ว่าผู้ชายคนไหนก็ต้องหลงเสน่ห์ของเธอทั้งนั้น ขนาดส่องกระจกเธอยังหลงรักตัวเองเลย

“จะพิสูจน์ยังไง ฉันไม่รู้สักหน่อยว่าหัวใจเธอเต้นด้วยความเร็วเท่าไหร่”

บ้าบอที่สุด เธอไม่ได้คิดแผนสำรองสำหรับเรื่องนี้มา ในระหว่างที่กำลังคิดหาทางออก อยู่ๆ ชายหนุ่มก็ลุกขึ้นหยิบกระเป๋าเป้ขึ้นพาดบ่าแล้วส่ายหน้าไปมา

“พวกนั้นต้องด่าฉันแน่ที่ไปสายเพราะเสียเวลามาคุยกับคนบ้าตั้งนาน” ขณะที่ชายหนุ่มกำลังจะเดินออกไปกฤษราก็ลุกพรวดขึ้น มือหนึ่งเอื้อมไปดึงแขนเสื้อของเขาทำให้ร่างสูงต้องหันกลับมา และกว่าเขาจะรู้ตัว มือของตนเองก็วางอยู่บนหน้าอกข้างซ้ายของอีกฝ่ายแล้ว