ทดลองอ่าน นางสาวอันดับสอง บทที่ 4 – บทที่ 5

เวลาผ่านไปสักพักกฤษราเริ่มหายใจไม่ทัน หญิงสาวดันตัวเองออกในที่สุด ใบหน้าสวยแดงก่ำ ในใจก็ได้แต่คิดว่าเริ่มจะท่าไม่ดีเสียแล้ว เธอแค่จะเอาชนะปลายฟ้าเท่านั้น ไม่ได้คิดว่าตัวเองจะต้องใจเต้นแรงแบบนี้ ขืนทำอะไรแบบนี้ต่อไปเธอจะต้อง…เป็นโรคหัวใจแน่ๆ!

“ต่อไปนี้ห้ามตามฉันเหมือนโรคจิตอีก ห้ามเอาของไปวางตามที่ต่างๆ ที่ฉันไป ห้ามบุกมาถึงบ้าน” ชายหนุ่มเริ่มคิดไม่ออกว่าจะต้องห้ามอะไรอีก เพราะดูเหมือนอีกฝ่ายจะมีความคิดสร้างสรรค์ในการสรรหาวิธีที่จะทำให้เขาประสาทเสีย

“แล้วฉันจะจีบนายได้ยังไงล่ะ” นี่คือสิ่งที่กฤษราสงสัย ถ้าเขาห้ามขนาดนั้นแล้วแผนการของเธอจะสำเร็จได้ยังไง

“ส่งข้อความมาอย่างเดียว แล้วฉันจะพิจารณาเอง” เขาว่า

“ฮ้า แล้วถ้านายไม่ตอบล่ะ”

“เธอไม่มีทางเลือก ไม่อย่างนั้นฉันจะคบกับปลายฟ้า” คำขู่เดียวที่จะทำให้ผู้หญิงโง่คนนี้เลิกทำอะไรไร้สติได้คือปลายฟ้า ในระหว่างที่เขาหาทางกำจัดเธอนั้นเขาก็จะรักษาความสัมพันธ์อันดีกับปลายฟ้าเอาไว้ก่อน

ก็ไม่มีทางเลือกแล้วนี่ อีกอย่างมีเรื่องให้ทำแก้เบื่อบ้างก็ดี…

“แต่ว่าเราจูบกันแล้วนะ ปกติต้องเป็นแฟนกันแล้วนี่” หญิงสาวบ่น

“เธอคิดว่ามันปกติหรือไง ถ้าอยากคบกับฉันก็พยายามหน่อย จูบแบบเมื่อกี้เหมือนเด็กอนุบาล” ถึงจะพูดอย่างนั้นแต่เขาก็ไม่รู้หรอกว่าถ้าจะทำให้ดีกว่านั้นต้องทำยังไง แต่เห็นอีกฝ่ายทำหน้าเสียก็รู้สึกมีความสุขอย่างประหลาด

“นายไม่เคยมีแฟนสักหน่อย จะไปรู้ได้ยังไง”

แน่ะ! รู้มาก

“กลับบ้านไปคิดเอา แล้วอย่าทำเหมือนวันนี้อีก”

“สั่งอย่างกับพ่อ ชิ” หญิงสาวโยนตุ๊กตาวาฬใส่อีกฝ่ายเพราะความหมั่นไส้ ทำมาเป็นผู้เชี่ยวชาญ ตัวเองก็ประสบการณ์เป็นศูนย์เหมือนกัน เธอไม่ได้มีใครให้เปรียบเทียบหรอกนะเลยไม่รู้ว่าที่ทำเมื่อครู่มันดีหรือไม่ดี แต่อย่างไรก็ตามเธอต้องอดทน นี่อาจจะเป็นเรื่องเดียวที่ทำให้เธอได้เหนือปลายฟ้าสมใจอยาก แค่ครั้งเดียวก็พอเพื่อพิสูจน์ว่าเธอไม่ใช่ที่สองอีกแล้ว

“เดี๋ยวก่อน” เขาเรียก

“อะไรอีกล่ะ”

“ไหนเธอบอกว่าชอบฉันจริงๆ จะกลับบ้านแล้วก็เดินทื่อๆ ไปอย่างนั้นน่ะเหรอ” ชายหนุ่มกระตุกยิ้มที่มุมปาก ในเมื่อเธอชอบใช้วิธีนี้วุ่นวายกับเขานัก เขาก็จะทำตัวโรคจิตบ้าง

“แล้ว…จะให้ทำอะไรล่ะ”

“สารภาพสิ บอกมาว่าทำไมถึงชอบฉัน”

“ฮะ ตอนนี้เนี่ยนะ” กฤษราย่นคิ้วเข้าหากัน เธอยังไม่ได้คิดเรื่องนี้มานะ จะให้พูดอะไร