ทดลองอ่าน บอสคะ หนูจะไม่ทน! บทนำ

‘หน้าตาคุ้นๆ เราเคยเจอกันมาก่อนรึเปล่า’

เขาจำได้ เขาจำได้

มาลินีอกใจสั่นรัว คลี่ยิ้มเต็มดวงหน้า

‘ใช่เด็กที่ยกมือถามตอนผมไปบรรยายที่คณะเศรษฐศาสตร์รึเปล่า’

จากใจที่ฟูฟ่องแฟบลงเหลือเท่าเม็ดกวยจี๊ เธอเรียนบัญชี ไม่ได้เรียนเศรษฐศาสตร์

‘ไม่ใช่ค่ะ’ มาลินีส่ายหน้าอย่างหงอยๆ

‘แล้วคุณชื่ออะไร’

‘มาลินีค่ะ เรียกว่ามะลิก็ได้ค่ะ’

‘ฝึกงานเป็นไง ทำอะไรบ้าง’

มาลินีบรรยายสิ่งที่เธอทำตลอดหลายอาทิตย์ที่ผ่านมา ขณะที่เขาก้มหน้าอ่านเอกสารไปเรื่อยๆ ก่อนเปรยด้วยน้ำเสียงเย็นชา

‘ก็ไม่ค่อยได้ใช้สมองเท่าไร’

มาลินีแทบสะดุดลมหายใจตัวเอง เลิกรักเขาตอนนี้ทันไหมเนี่ย

เขาเห็นเธอเงียบไปจึงเงยหน้าขึ้นกวาดมองดวงตากลมโตหลังกรอบแว่นสายตาอย่างพินิจพิจารณาทำเอามาลินีหน้าร้อนเห่อ

‘ทำไมหน้าแดง’

‘คะ? มะลิหน้าแดงเหรอคะ ไม่มั้งคะ’

หญิงสาวหัวเราะแก้เก้อ พ่นลมออกจากปาก สบตาเขาทีหนึ่งก็ต้องรีบหลบตา มือไม้พันกันจนไม่รู้จะไปวางไว้ที่ไหน

บรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยความเงียบงันชวนอึดอัด แต่กลิ่นหอมเย้ายวนชวนใจสั่นจากเนื้อตัวเขาชวนคิดทะลึ่งตึงตังไปถึงไส้ถึงสะดือ ทำให้พวงแก้มของเธอแดงเรื่อ

แขนแกร่งดึงเธอเข้ามาบดจูบ ก่อนกระชากเสื้อเชิ้ตสีขาวจนเม็ดกระดุมหลุดกระจายไปคนละทิศละทาง มาลินีรีบยกมือขึ้นปิดบังทรวงอกอวบอิ่มในบราเซียร์ตัวจิ๋ว แต่เขากลับปัดมือออก ก่อนก้มลงดื่มด่ำเนื้อตัวเธออย่างหิวกระหาย มือหนาร้อนระอุเลื้อยลงมาลูบไล้เนื้อตัวบอบบางจนตัวเธอสั่นระริก

‘คุณ…คุณ…’

มาลินีสะดุ้งเฮือก นัยน์ตาฉ่ำเยิ้มจากฉากพิศวาสเปลี่ยนเป็นตื่นตระหนกเมื่อเห็นแววตาคมกริบกำลังอ่านเธออย่างทะลุปรุโปร่ง

‘คิดไปถึงไหนเนี่ยคุณ’

‘กำลังเข้าด้ายเข้าเขะ…มะ…มะลิหมายถึง ป้านิ่มค่ะ ป้านิ่มทำกระดุมผ้ากันเปื้อนหลุด แกสายตาไม่ดี เมื่อกี้เลยจะวานให้มะลิช่วยร้อยด้ายใส่เข็มให้ค่ะ’

มาลินีฝืนยิ้ม พยายามหลบตากลบฉากเร่าร้อนเข้าด้ายเข้าเข็มในจินตนาการไว้ให้มิดที่สุด เขาไม่ได้พูดอะไรอีก รีบสะบัดปากกาเซ็นเอกสารแล้วยื่นให้