ทดลองอ่าน ปรารถนา… เพียงแค่คุณ ชุด Wishing You ด้วยรัก… และปรารถนา บทที่ 5

ส่วนแดนนี่นั้นไม่พูดอะไรกับเธอสักคำ เขาหันไปสั่งอะไรบางอย่างกับหยางจงสั้นๆ แล้วเดินเลี่ยงออกไปทันที ซึ่งกาลเวลาก็ไม่ได้อยากให้เขาทักทายเลยสักนิด และถึงแม้ว่าเขาจะทำหน้าตึงเหมือนหนังหน้าถูกขึงด้วยตะปู แต่เธอจะไม่ถือสาเพราะถ้าหากเธอเป็นเขา เธอก็คงไม่อยากเสวนากับใครเหมือนกัน

“วันนี้คุณเวอยากดำน้ำดูปลาทะเล หรือว่าลงเที่ยวที่ฝั่งครับ” หยางจงแสดงความใส่ใจในฐานะที่กาลเวลาเป็นลูกค้า

“ฉันคิดว่าไปทานของพื้นเมืองที่ปีนังดีกว่าค่ะ ฉันเคยมาเมื่อสองปีที่แล้วจำได้ว่าบะหมี่อร่อยมาก”

“ยังไงก็อย่าทานเยอะเกินไปนะครับ คุณมีบัตรทานอาหารบนเรือฟรีตลอดทริปอยู่ไม่ใช่หรือครับ”

หญิงสาวยิ้ม ไม่คิดว่าหยางจงจะพูดไทยได้หลายประโยคเหมือนกัน

“แน่นอนค่ะ ฉันคิดเมนูมื้อเย็นไว้เรียบร้อยแล้ว เมื่อวานทานไม่อร่อยเลยเพราะว่าดันไปเจอภาพที่ทำให้กลืนอะไรไม่ลง…”

“ภาพอะไรหรือครับ” หยางจงนิ่วหน้า กังวลว่าจะเกี่ยวกับบริการของลูกเรือหรือไม่

กาลเวลาเม้มปากแน่น ยิ้มจนตาหยี “ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ไม่สำคัญอะไรหรอก”

“ถ้าพนักงานให้บริการไม่ดีแจ้งได้เลยนะครับ คุณแดนนี่ซีเรียสกับเรื่องแบบนี้มาก”

“ค่ะ” เธอพยักหน้า แต่ตอนนี้แดนนี่คงไม่ซีเรียสเรื่องไหนเท่ากับเรื่องเมื่อคืนนี้แน่ๆ เพราะดูจากสีหน้าของเขาเมื่อครู่นี้เธอก็รับรู้ได้ถึงรังสีบางอย่างที่แผ่ออกมาอย่างรุนแรง

สีหน้าที่เหมือนว่าพร้อมจะบีบคอทุกคนให้ตายคามือได้ภายในครั้งเดียว