ทดลองอ่าน รักเดียวที่กลางใจ บทที่ 4

“พี่มิน”

มินหันตามเสียงเรียกแล้วก็เห็นต่ายโผเข้ามาหา มุมปากของเขายกน้อยๆ เพื่อส่งรอยยิ้มสุภาพ แม้จะเพียงนิดเดียวแต่คนที่ได้รับก็พอใจ เด็กสาวในชุดกระโปรงสายเดี่ยวสีหวานผมยาวประบ่า ใบหน้าแต้มเครื่องสำอางสดใสขยับเข้ามาใกล้พร้อมกับเอื้อมมือมาเกาะแขนมินด้วยความดีใจ

“พี่มินนั่งตรงไหนคะ ขอต่ายไปนั่งด้วยคนได้ไหม”

“อ้อ…พี่เป็นพิธีกร ไม่นั่งโต๊ะไหนเป็นเรื่องเป็นราวหรอก คงต้องอยู่ใกล้เวที” มินตอบ ขบวนของนพวินทร์ที่ทำท่าจะขยับไปหาที่นั่งโดยมีลัลน์รับดูแลทำให้เขาชะเง้อมองตาม

“งั้นต่ายไปอยู่ด้วยนะ” ต่ายยังคงพยายาม

“อย่าเลย ต่ายมากับใคร ที่บ้านหรือเปล่า ไปนั่งกับที่บ้านเถอะนะ” มินตอบทั้งๆ ที่ไม่ได้หันมามองต่าย ได้แต่นึกห่วงว่าลัลน์จะคลาดสายตาไปกับคนที่เขาไม่ชอบใจ คิ้วขมวดเข้าหากันมากยิ่งขึ้นเมื่อเห็นว่าธารณ์กำลังคุยอะไรบางอย่างกับลัลน์ แล้วเธอก็หัวเราะรับเสียด้วย

“ไม่เป็นไร ต่ายอยากอยู่กับพี่มิน” ต่ายยังพยายาม สายตาของมินที่ไม่มองเธอเลยสักนิดและเอาแต่ทอดมองไปทางอื่นทำให้ต่ายตัดสินใจขยับไปยืนดักสายตาของเขาเอาไว้ทันที

“อย่าเลย พี่ไม่มีเวลาดูแลต่ายหรอก ไปนั่งกับที่บ้านน่ะดีแล้ว นั่นที่บ้านต่ายจะถ่ายรูปกับพี่เมธิพี่หยาแล้ว ไปสิ” มินพยายามสะกดใจไม่ให้ส่งเสียงรำคาญออกไป ตามองเป็นเชิงบังคับ

“งั้นพี่มินถ่ายรูปพร้อมบ้านต่ายนะ…นะ” ต่ายรั้งแขนของมินให้ก้าวเดินตาม แต่ครั้งนี้มินฝืนเอาไว้แล้วดึงออกอย่างสุภาพ เบี่ยงตัวให้ห่างออกมาจากการเกาะประชิด

“ไม่ล่ะ ไปเถอะ พ่อกับแม่ต่ายคอยแล้วนะ” มินบอก ท่าทางปักหลักแน่นของเขา อีกทั้งดวงตาที่ตอนนี้เหมือนจะฉายแววดุน้อยๆ ทำให้ต่ายยอมรามือแม้ไม่เต็มใจนัก

“งั้นรอต่ายตรงนี้นะพี่มิน” เด็กสาวยังไม่วายอยากร้องขอ

มินไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ เบือนหน้าไปยังทิศที่เห็นลัลน์ยืนอยู่เมื่อครู่แล้วก็ตกใจเพราะเธอหายไปไม่อยู่ที่เดิมแล้ว เขาแทบไม่มีต่ายอยู่ในความคิด มัวแต่พะวงมองหาลัลน์ที่หายไปพร้อมคณะของนพวินทร์ หัวใจร้อนรุ่มราวกับมีใครสักคนโยนถ่านฟืนที่ติดไฟแดงทั้งก้อนมาตกอยู่

“ต่ายๆ มาเร็ว” เสียงเรียกของพ่อทำให้ต่ายหันรีหันขวาง

“พี่มิน…” ท่าทางกวักไม้กวักมือของแม่ทำให้ต่ายจำต้องก้าวห่างมินออกไปเพื่อถ่ายรูป

ในช่วงเวลาที่เป็นอิสระได้อยู่ตามลำพัง มินก็มองเห็นหญิงสาวที่อยู่ในหัวใจของเขาเสมอ ร่างสูงก้าวไวเข้าไปหาทันที ในขณะที่ดวงตาจับจ้องราวกับกลัวว่าหากพลาดสักชั่วพริบตาเธอจะหายไปอีก

…ลัลน์ อย่าอยู่ห่างสายตามินได้ไหม…