ทดลองอ่าน สุภาพบุรุษ สุดที่ร้าย บทที่ 4

นลินีเดินถือของว่างนำทยาดาเข้าห้องประชุมไปก่อน บัดนี้เหล่ากรรมการระดับสูงยังนั่งประชุมกันอย่างจริงจัง ไม่ได้พักเฉกเช่นพนักงานอย่างพวกเธอ หญิงสาวเคยคิดอยากมีบริษัทเป็นของตัวเอง แต่พอมานั่งคิดแล้วว่าจะต้องมาดูแลบริหารคนเป็นร้อยเป็นพันก็คงปวดหัวไม่น้อย แค่บริหารเวลาตัวเองในแต่ละวันยังวุ่นวายเอาเรื่อง

มือบางวางจานขนมและกาแฟไล่เรียงไปทีละคน จนกระทั่งมาถึงกวิน เธอสบตาเขาเล็กน้อยแล้ววางจานขนมไว้ข้างๆ หลังจากที่เห็นชายหนุ่มหน้านิ่วคิ้วขมวด วุ่นวายกับเอกสารการบันทึกจากเลขาฯ ส่วนตัวของคุณกมลภพ

เขาเอ่ยขอบคุณสั้นๆ ก่อนจะหยิบแก้วกาแฟโดยไม่ได้มองว่ามันไม่ถึงจนเธอต้องเลื่อนแก้วกาแฟให้

มือหนาแตะเข้าที่มือเธอพอดีจนตัวเขาเองชะงักและหยุดนิ่งไป ส่งผลให้ปากกาในมือร่วงผล็อย เขานั่งนิ่งเงียบ สีหน้าที่กลับมาเป็นปกติเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นครุ่นคิดจนคิ้วเข้มขมวดเข้าหากันอีกครั้งอย่างรวดเร็วจนเธอสงสัย

“คุณ” เธอกระตุกมือเบาๆ แต่กวินยังนิ่ง

“ปล่อยมือได้แล้ว คนอื่นเขามอง” ทยาดาเอ่ยเสียงเบาให้ได้ยินกันสองคน แต่สีหน้ากวินยังเคร่งเครียดราวกับไม่ได้ยินเสียงรอบข้างใดๆ หรือไม่ได้สนใจจะฟังเธอเลย

หญิงสาวมองอาการของเขาด้วยความประหลาดใจ ปกติที่เขาแกล้งทำเป็นจับมือ พูดแค่นิดหน่อยก็ปล่อย และยิ่งต่อหน้าผู้บริหารหลายคนแล้วเธอไม่คิดว่ากวินจะแค่ต้องการหยอกเอินเล่นๆ เป็นแน่

“สพลทำอะไรคุณ” กวินเอ่ยหลังจากที่ปล่อยมือ

ทยาดาตาลุกวาวทันทีที่เขาถามด้วยอารามตกใจ “คุณพูดอะไร”

ทยาดาทำเฉไฉ รีบเดินออกห่างเขาไปนั่งประจำที่ของตัวเองให้เป็นปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ภายในใจเต้นโครมครามจนมือเย็นเฉียบไปหมด

กวินมองตามเธอไม่คลาดสายตา และสักพักก็เสมองไปทางอื่น แต่สีหน้าเคร่งเครียดยังคงฉายชัดบนใบหน้าคมคายนั้น เธอสังเกตว่าหลังจากสพลเข้ามาในห้องประชุมแล้วกวินยิ่งคิ้วขมวดมากกว่าเดิม และคอยจับตามองสพลอยู่ตลอดแทนที่จะมองแต่เธอเหมือนก่อนหน้า

และถ้าไม่ได้คิดไปเอง กวินคอยซักถามสพลอย่างเอาเป็นเอาตายตลอดการประชุมจนสพลไปแทบไม่รอดในหลายๆ ที แต่สพลก็คือสพล เอาตัวรอดเป็นเลิศ ไหลเก่งยิ่งกว่าปลาไหล จนเธอต้องยอมแพ้ในความปลิ้นปล้อนนั้น

“ก่อนจบการประชุมในวันนี้ผมอยากจะแจ้งการปรับเปลี่ยนการทำงานของพนักงานบางท่านเพื่อรองรับการทำงานในการเข้ารับตำแหน่งของผม” กวินกล่าว ทำให้ทุกคนต่างหันมองสบตากันด้วยความสงสัยใคร่รู้

“แกว่าปรับขึ้นหรือปรับลงวะทอย” นลินีเอนตัวมากระซิบกระซาบข้างๆ ซึ่งเธอก็ทำได้แค่ส่ายหน้าเป็นคำตอบ