ทดลองอ่าน เก็บหัวใจไว้เพื่อรัก บทที่ 2

หากเขาก็เปลี่ยนใจ ปล่อยมือที่แตะอยู่ปลายขอบของโปสการ์ดออก สำหรับการีมและไมล์…เขายังไม่ได้ไปเห็นอะไรสักอย่าง คงไม่รู้ว่าจะเขียนอะไร สำหรับพิณ…เลยเวลามาตั้งนานแล้วที่เขาควรจะถอยออกมาให้มากกว่าเดิมเสียที

ผ่านมาหลายปีแล้วที่เขาและพิณเคยเป็นคนที่รู้ใจกันและกัน เขากับเธอเป็นเพื่อนร่วมชั้นสมัยเรียนมหาวิทยาลัยที่กลาสโกว์ ความสนิทสนมก่อให้เกิดความรู้สึกพิเศษโดยที่ไม่ทันรู้ตัว แต่มันเป็นข้อแม้ของเขาเองที่ต้องการมีภรรยานับถือศาสนาอิสลาม ความสัมพันธ์ระหว่างเขาและเธอจึงไม่ก้าวหน้าไปมากกว่าเพื่อนที่ดีต่อกัน และในขณะนี้เธอก็มีสามีเป็นตัวเป็นตนแล้วด้วย เขาเองก็เพิ่งไปร่วมงานแต่งงานของเธอที่เมืองไทยเมื่อกลางปีที่ผ่านมา…

…แม้ว่าความรู้สึกของเขาที่มีต่อเธอในขณะนี้จะมีแค่ความเป็นเพื่อนที่พิเศษสุด แต่ความเจ็บปวดปลาบของอดีตภายในใจก็ไม่เคยจางหายไป แต่ดูเหมือนจะกลับมาเด่นชัดทุกครั้งที่นึกถึง…

ชารีฟถอนหายใจออกมา เดินเถลไถลดูอะไรอีกครู่ใหญ่ก็ถึงเวลานัดที่จะไปพบกับคุณประฮิมเสียที

อาลิ…เลขาฯ หนุ่มของคุณประฮิมเป็นคนมารับชารีฟที่ห้องและนำเขาเข้าไปยังห้องประชุมขนาดเล็กซึ่งอยู่ในส่วนที่ติดกับด้านหน้าของโรงแรมแอตลาสนั่นเอง ที่นั่นชายวัยปลายรูปร่างสูงใหญ่นั่งรออยู่แล้วที่หัวโต๊ะ ด้านซ้ายและขวามีชายหนุ่มอายุรุ่นราวคราวเดียวกับเขากำลังนั่งคุยกันอยู่ ทั้งหมดลุกขึ้นยืนและยิ้มทักเมื่อประตูเปิดออกและชารีฟก้าวเข้าไปด้านใน

“ชารีฟ…สบายดีหรือหลานลุง” คุณประฮิมเอ่ยขึ้นเป็นประโยคแรกหลังจากสวมกอดผู้มาใหม่เต็มอ้อมแขน ดวงตาสีเทามองผู้อ่อนวัยกว่าด้วยสายตาอ่อนโยน เขาเคยเห็นชารีฟมาตั้งแต่เล็กแต่น้อยจึงรู้สึกกับชายหนุ่มเหมือนเป็นลูกหลานคนหนึ่ง ในใจยังนึกเสียดายอยู่เสมอที่การดูตัวระหว่างชารีฟกับฮะจิน่าเมื่อสองปีที่แล้วไม่ได้ผลดังหวังจึงไม่ได้หนุ่มลูกครึ่งมาเป็นลูกเขยอย่างที่ตั้งใจเอาไว้

“สบายดีครับ คุณลุงก็ดูไม่เปลี่ยนไปเลย” ชารีฟตอบรับอย่างเรียบร้อยก่อนจะหันไปทักทายชายหนุ่มทั้งสอง “สวัสดี อาเดย์…เรียอาร์ท”

“ทำเป็นมากพิธีไปได้น่าชารีฟ” อาเดย์เข้ามาตบไหล่ชายหนุ่มอย่างถือสนิท สมัยที่เขาเรียนปริญญาโทอยู่ที่ฝรั่งเศสนั้นก็เคยข้ามไปเที่ยวสก็อตแลนด์และไปพักอยู่กับชารีฟที่กลาสโกว์เกือบอาทิตย์ทำให้ทั้งสองสนิทสนมกันพอสมควร จะเรียกว่าเป็นเพื่อนเก่าก็คงจะไม่ผิดนัก

“นั่นสิครับ เราคนกันเองทั้งนั้น” เรียอาร์ทเสริมขึ้นอย่างร่าเริงพร้อมกับเลื่อนเก้าอี้ให้