ทดลองอ่าน เจ้าชายฉบับมือสอง บทที่ 1

ถึงแม้ว่าปฐวีจะไม่สนใจเรื่องแฟชั่นหรือวงการบันเทิงอะไรกับเขา แต่ก็ยังเคยเห็นน้ำหนึ่งไปเป็นนางแบบกิตติมศักดิ์ หรือไปงานแฟชั่นวีกที่ต่างประเทศตามหน้าข่าวในสื่อโซเชียลอยู่ไม่ขาด จนมีอยู่ช่วงหนึ่งหญิงสาวเริ่มโด่งดังถึงขนาดถูกทาบทามไปเป็นนางเอกละคร แต่ก็มีข่าวลือหนาหูถึงความเรื่องมาก จึงได้เล่นแค่เรื่องเดียวแล้วก็เงียบหายไป

แต่น้ำหนึ่งก็ไม่ได้ใส่ใจ เพราะชีวิตนี้เธอสามารถทำอะไรก็ได้ที่เธอพอใจอยากจะทำ

เมื่อความสวย ความรวย ความเลิศหรูอลังการได้กลายเป็นยี่ห้อของไฮโซสาวที่ชื่อน้ำหนึ่งไปแล้ว เธอจึงหนีไม่พ้นที่จะมีหนุ่มๆ ที่มียี่ห้อไม่แพ้กันมาจีบชนิดที่ว่าหัวกระไดไม่แห้ง แต่น้ำหนึ่งยังคงหลงระเริงไปกับการที่มีคนมาคอยเอาอกเอาใจ จึงยังเอาแต่เล่นตัวไม่ยอมตกลงปลงใจกับใครจนแล้วจนรอด

เอาเถอะ…ปฐวีบอกกับตัวเองในใจ ผู้ชายคนไหนอยากจะตามไปเอาอกเอาใจน้ำหนึ่งก็ทำไป แต่เขาคงต้องขอผ่านคนหนึ่งล่ะ

แต่ถึงปฐวีอยากจะลงแข่งกับผู้ชายพวกนั้นก็คงไม่มีทางเอาชนะได้ เพราะพ่อค้าหนังสือมือสองอย่างเขามันกระจอกเกินไป ทั้งฐานะก็นับว่าอยู่ห่างไกลกันคนละจักรวาลเลยก็ว่าได้

“นั่นๆ ขัดอ่างล้างหน้าด้วย ตรงสะดืออ่างน่ะ ราขึ้นเต็มเลย”

เสียงสั่งการของหญิงสาวทำให้ปฐวีหลุดจากห้วงความคิด ก่อนจะรีบออกแรงขัดต่อเพื่อว่ามันจะได้เสร็จๆ ไปเสียที

“เอ้า! สะอาดพอหรือยัง”

น้ำหนึ่งเดินมาชะเง้อชะแง้ดูด้วยหางตา ชี้ให้ขัดโน่นนี่นั่นอีกเล็กน้อยก็ยอมใช้ห้องน้ำได้ในที่สุด ปฐวีจึงค่อยโล่งใจเดินลงบันไดกลับไปนั่งโซฟาที่ชั้นล่างต่อ

ตอนแรกเขาตั้งใจจะขนหนังสือลงมาเรียงในห้องเก็บของใหม่เอี่ยมที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ แต่พอถูกหญิงสาวเรียกใช้ให้ทำโน่นทำนี่ไม่ได้หยุดก็เลยตัดสินใจนั่งกดโทรศัพท์มือถือแทนเสีย ไม่อย่างนั้นคงได้หงุดหงิดใจตายไปก่อนแน่

เอาน่ะ…ยังไงก็ยอมๆ ไปก่อน พอถึงวันพรุ่งนี้ค่อยหาทางเกลี้ยกล่อมให้น้ำหนึ่งไปพักโรงแรมห้าดาวสักแห่ง เพราะเธอคงเห็นแล้วว่าบ้านเขาไม่มีอะไรน่าสะดวกสบายสักอย่างเดียว จากนั้นเขาก็จะได้ชีวิตอันแสนสงบสุขกลับมาเหมือนเดิมแล้ว

ปฐวีพยายามปลอบใจตัวเองระหว่างนั่งกางแขนพิงอยู่บนโซฟาตัวโปรดที่มีอยู่เพียงตัวเดียวในบ้านอย่างหมดแรง และสาเหตุที่ทำให้เขาต้องมานั่งเหนื่อยใจอยู่อย่างนี้ก็เพราะเสียงเคาะประตูในเวลากลางดึกของคืนที่ผ่านมานี่เอง…

ปัง! ปัง! ปัง!

เสียงทุบประตูรัวๆ ทำให้ปฐวีสะดุ้งตื่นด้วยสภาพงัวเงีย ตอนแรกเขานึกว่าหูฝาดไปเอง แต่พอได้ยินเสียงตบประตูอีกครั้งพร้อมกับเสียงเรียกของหญิงสาวก็ต้องลุกขึ้นไปแหวกม่านบนหัวเตียงแล้วชะโงกหน้าออกดูในทันใด

เนื่องจากหน้าต่างบานนั้นอยู่ตรงกับประตูทางเข้าบ้านพอดี เขาจึงเห็นเงาร่างของหญิงสาวคนหนึ่งกำลังยืนกระสับกระส่ายอยู่ตรงนั้นพร้อมกับอาการห่อไหล่ด้วยความหนาว

ผู้หญิงเหรอ…ใครกัน

ปฐวีนึกไม่ออกเลยว่าจะมีใครมาหาเขาในเวลานี้ เพราะนับตั้งแต่เลิกกับแฟนคนล่าสุดไปเมื่อสองปีก่อน เขาก็ใช้ชีวิตสันโดษมาตลอดโดยไม่มีสาวสวยเข้ามาเกี่ยวข้องเลยสักคน

แต่ถ้าเป็นแฟนเก่า รูปร่างลักษณะก็ไม่ยักกะเหมือนเอาเสียเลย

ขณะที่ชายหนุ่มเกาหัวอย่างคิดไม่ตกอยู่นั้นเอง หญิงสาวก็ทุบประตูแรงขึ้นอีกพร้อมกับตะโกนเรียกเขาอย่างหงุดหงิดปนร้อนรน จนน่ากลัวว่าจะปลุกคนบ้านใกล้เรือนเคียงให้ตื่นขึ้นมากันหมด ปฐวีจึงตัดสินใจรีบวิ่งลงบันไดไปอย่างเร็วรี่ ระหว่างทางก็อดนึกขึ้นมาไม่ได้ว่า

เอ๊ะ…เสียงเรียกฟังดูคุ้นๆ

‘พี่วี…ได้ยินไหม เปิดประตูที’

พอได้ยินประโยคนั้นชัดเต็มสองรูหู ปฐวีก็ตัวแข็งทื่อทันที นี่ไม่ใช่เสียงของน้ำหนึ่งจริงๆ หรอกหรือ แต่เธอมาทำอะไรอยู่ที่นี่เวลานี้กัน!