ทดลองอ่าน เจ้าสาวสโลว์ไลฟ์ บทที่ 5

“ป้าของเธอจะมาเมื่อไร”

“ป้านงบอกว่าจะมาหาเอ๋ยวันศุกร์ ตอนบ่ายโมงค่ะ”

“ถ้างั้นตอนเธอไปส่งปิ่นโตที่โรงพยาบาลฉันติดรถเธอกลับมาบ้านด้วยแล้วกัน จะได้คุยกับป้าเธอด้วย”

“แล้วหมอปาลต้องออกตรวจคนไข้ไหมคะ เอ๋ยเกรงใจน่ะค่ะ เอ๋ยคุยกับป้านงเองได้”

“ไม่เป็นไรหรอก ให้ฉันอยู่ด้วยดีกว่า คุยสักครึ่งชั่วโมงก็น่าจะเสร็จ”

ท่าทางเคร่งขรึมเป็นงานเป็นการทำให้หญิงสาวรู้สึกเกร็งเหมือนยืนอยู่ต่อหน้าครูฝ่ายปกครอง

“ถ้างั้นเอาตามที่หมอปาลว่ามาก็ได้ค่ะ”

แล้วบรรยากาศก็ตกอยู่ในความเงียบงันอีกครั้ง

“ส่วนเรื่องงานแต่ง เอ๋ยว่าเราไม่ต้องจัดก็ได้นะคะ ไม่ยุ่งยากดี”

ปาลรู้ว่าอิศยามีความคิดเป็นของตัวเอง เธอไม่แคร์สายตาคนอื่น ไม่คิดจะสนใจด้วยซ้ำ แต่เขาอยากให้ผู้หลักผู้ใหญ่ในโคกเสือเผ่น อย่างเช่นผู้ว่าราชการจังหวัดหรือนายอำเภอรับรู้การแต่งงานของเราทั้งสอง เพราะอยากตัดความหวังของนงพะงา และบีบเสี่ยซ้งไม่ให้หน้ามืดคิดลงมือทำร้ายภรรยาของเขา

“ต้องจัดสิ ฉันขอหาวันว่างก่อนแล้วกัน แต่จะพยายามให้เร็วที่สุด ระหว่างนี้เธอคิดไปก่อนแล้วกันว่าอยากจัดงานแบบไหน ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้นัก ถ้าเธอมีไอเดีย อยากได้อะไรเพิ่มเติมก็มาเบิกเงินกับฉันได้”

“เอ๋ยไม่อยากเปลืองเงิน จัดงานเล็กๆ ก็พอค่ะ ถ้าเราหย่ากันขึ้นมาจะได้ไม่เปลืองเงินไงคะ”

เธอต้องพูดอะไรผิดแน่เลย หมอปาลถึงเคร่งขรึมขึ้น แววตาดำจัดเย็นยะเยือกจนขนแขนสแตนด์อัพ

“เกือบสองทุ่มแล้ว เธอเข้าบ้านเถอะ”

“หมอปาลขึ้นรถก่อนสิคะ เดี๋ยวเอ๋ยรอส่งหมอปาลก่อน”

“เธอเข้าบ้านเถอะ ฉันอยากแน่ใจว่าเธอล็อกบ้านเรียบร้อยแล้ว”

“เอ๋ยก็อยากแน่ใจว่าหมอปาลขึ้นรถแล้วเหมือนกัน”

“อย่าดื้อเอ๋ย!”

หากคนภายนอกผ่านมาเห็นคงคิดว่าทั้งสองคนเป็นคู่รักที่ไม่อยากแยกจากกัน แต่อิศยารู้ดีว่าความจริงไม่ได้เป็นเช่นนั้น

“งั้นหมอปาลขับรถดีๆ นะคะ แขน…ไม่เป็นไรแล้วใช่ไหมคะ”

“ดีขึ้นเยอะแล้ว เธอเข้าบ้านเถอะ เดี๋ยวฉันคงกลับโรง’บาลเลย”

อิศยามีคำถามอีกมากมาย แต่ไม่อยากกวนเวลาอันมีค่าของหมอปาลกว่านี้จึงเดินเข้าบ้านล็อกประตูเสร็จสรรพ โดยหารู้ไม่ว่าผู้ชายหน้าขรึมกลับระบายลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ราวกับสะกดกลั้นความตื่นเต้นไว้เต็มอก ใช้เวลาอยู่หลายนาทีกว่าหัวใจจะสงบแล้วค่อยเคลื่อนรถออกไป

ติดตามบทที่ 4-6 ได้แล้ววันนี้!