ทดลองอ่าน The Endless | เล่ห์ก(า)ล บทที่ 5

“แล้วชื่อจริงล่ะ ชื่ออะไร”

นับนิรันดร์สบตาเธอ ตอบกลับทั้งรอยยิ้ม

“กันตกาล”

“กันตะกาน…ชื่อแปลกดีจัง” มือเรียวขยับผ้าห่มขึ้นมาคลุมถึงคอ “สะกดยังไงเหรอ”

“ก ไก่ ไม้หันอากาศ น หนู ต เต่า ก ไก่ สระอา ล ลิง…‘กันตะ’ ที่มาจาก ‘กันต์’ แล้วก็ ‘กาล’ ที่มาจากกาลเวลา”

“กันตกาล” คนตั้งซึ่งเผลอลืมไปแล้วพึมพำ “ผู้เป็นที่รักแห่งกาลเวลา”

“หรือ ‘กาลเวลาอันที่เป็นที่รัก’…อีกความหมายที่แดตั้งให้ลูก” พ่อของลูกอธิบายเพิ่มเติม “แดบอกว่าทั้งชื่อผมและชื่อแดมีความหมายเกี่ยวกับเวลาและความรัก ก็เลยอยากให้ชื่อของลูกมีความหมายแบบเรา”

‘ไทม์’ ชื่อเล่นของเขาทับศัพท์มาจากภาษาอังกฤษ ถอดความหมายเป็นภาษาไทยตรงตัวว่า ‘เวลา’ ส่วนชื่อของเธอ ‘จิรปริยา’ มีความหมายว่า ‘ผู้เป็นที่รักตลอดไป’ เมื่อต้องตั้งชื่อลูกของเธอกับเขา ภรรยาถึงได้เสนอชื่อนี้ขึ้นมา และแน่นอนว่า…เขาตามใจเธอ ทั้งคู่คุยกันอีกหลายเรื่อง ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องที่จิรปริยาลืมไปแล้วทั้งนั้น จวบจนกระทั่งเธอเริ่มหาวออกมา แต่ก่อนที่สติจะหลุดลอยไป หญิงสาวก็นึกขึ้นได้ว่ามีคำถามหนึ่งที่คาใจอยู่ และหากสติเต็มร้อยบางทีเธอก็อาจจะไม่กล้าถามมันออกมา

“พี่ไทม์…เราแต่งงานกันเพราะอะไรเหรอ”

ดวงตากลมโตปรือลงเกือบครึ่งประกอบกับความมืดภายในห้องทำให้ไม่ทันสังเกตเห็นความผิดปกติของชายหนุ่ม ร่างสูงสง่าชะงักงัน ภาพความทรงจำวันเก่าปรากฏขึ้นในสมอง

‘แดบอกว่า…แดจะไม่แต่งงานกับพี่ไทม์’

คำปฏิเสธของเธอในวันนั้น ทำให้เขาตัดสินใจบางอย่างที่ส่งผลมาจนถึงวันนี้

หนุ่มหน้าสวยคลี่ยิ้มบาง แววตาเศร้าหมองขณะยื่นมือไปลูบกลุ่มผมยาวคล้ายจะกล่อมให้ภรรยาหลับสบายมากขึ้น

“มนุษย์มีเหตุผลมากมายในการแต่งงาน แต่สำหรับเรา…แดคิดว่าถ้าไม่ได้รักกัน แดจะแต่งงานกับผมมั้ยล่ะ”

และแน่นอนว่าคำตอบคือ ‘ไม่’

ไม่ใช่แค่ไม่รักกัน ต่อให้รักกันแต่หากมันยังไม่มากพอ…เธอก็จะไม่แต่งงานกับเขาเด็ดขาด