ทดลองอ่าน แสนชัง นิรันดร์รัก บทที่ 3-บทที่ 4

แม่นกเหินบินตามขึ้นมาวนเวียนรอบรังนกตรงยอดไม้ เปล่งเสียงร้องกรุ๊กกรู๊

เขาหยุดยืนแหงนคอมองก่อนจะปีนขึ้นต้นไม้ นำลูกนกกลับไปวางในรังแล้วกระโดดจากบนนั้นทิ้งตัวลงพื้นอย่างมั่นคง

ตอนเขาไต่ผาเมื่อครู่นี้ มู่ฝูหลันกลั้นหายใจยืนดูอยู่ด้านข้างตลอดด้วยความตื่นเต้นเหลือจะกล่าว ครั้นเห็นเขาพาลูกนกขึ้นมาอย่างราบรื่น ทั้งยังเอามันกลับไปวางในรัง นางถึงโล่งอกได้เต็มที่ ยกชายกระโปรงวิ่งไปหาเขา

เรือนกายของเขาสูงมาก ส่วนนางเพิ่งอายุสิบสามปีเต็ม แม้ว่าเรือนร่างจะอ้อนแอ้นอรชร มีเค้าของสาวงามทรงเสน่ห์ตัวน้อยอยู่หลายส่วน แต่ตอนยืนอยู่เบื้องหน้าเขา นางกลับสูงเรี่ยๆ หน้าอกของชายหนุ่มเท่านั้น เหมือนเป็นแค่เด็กหญิงคนหนึ่ง

นางต้องแหงนคอตั้งบ่าถึงสบตากับเขาได้

เด็กสาวเงยดวงหน้างามละไมดุจบุปผาขึ้น สองตาเป็นประกายระยับจับจ้องเขาพร้อมกล่าวคำขอบคุณอย่างดีอกดีใจ

คล้ายว่าชายหนุ่มนิ่งงันไป เขามองนางปราดหนึ่ง อาจเพราะความปีติยินดีจากใจจริงของนางถ่ายทอดมาถึงเขา จึงเรียกรอยยิ้มบางๆ ให้ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากเขาในที่สุด

เขาพยักหน้าให้นางแล้วเสียบกริชกลับเข้ารองเท้า ปล่อยชายเสื้อคลุมลงหมุนกายออกเดินไป

ตลอดเวลาตั้งแต่ถูกเรียกไว้จนจากไป เขามิได้เอื้อนเอ่ยวาจาสักคำ

ทว่าเสี้ยวขณะที่เขาส่งยิ้มให้นาง ราวกับทุกสรรพสิ่งหยุดนิ่งไปในพริบตา ข้างหูไร้เสียงอื่นใดปะปนนอกจากเสียงใบไม้ร่วง ซึ่งกำลังปลิดปลิวตามลมอยู่ตรงบันไดทางลงเขาที่ชายหนุ่มจากไปสายนั้นและลอยคว้างเหนือศีรษะของนางเนิ่นนานไม่จางหาย

ผ่านไปหลายวัน มู่ฝูหลันได้รับข่าวข่าวหนึ่ง

มีคนมาเยือนวังอ๋องเพื่อสู่ขอนาง และบิดาตอบตกลงแล้ว

แม่นมมู่สั่งกำชับสาวใช้ทั้งหลายไม่ให้เอ่ยถึงเรื่องนี้ต่อหน้านางแม้สักครึ่งคำ พี่สะใภ้ปลอบใจนางว่าตนเองเห็นหน้าผู้มาสู่ขอคนนั้นแล้ว แม้ชาติกำเนิดไม่อาจเทียบเคียงกับศักดิ์ฐานะธิดาอ๋องได้ แต่นับว่ารูปงามหนุ่มแน่น และเป็นคนเก่งกาจมากความสามารถอย่างยิ่ง

แม้แต่บิดาเอง หลังกลับมาก็มองนางด้วยสายตาขอลุแก่โทษ บอกนางว่าตนเองมิใช่บิดาที่ดี ทำให้นางต้องคับข้องหมองใจแล้ว

มู่ฝูหลันคลี่ยิ้ม พูดว่าเรื่องแต่งงานของบุตรสาวย่อมต้องให้บิดาตัดสินใจ นับประสาอะไรกับนางที่เป็นธิดาของเจ้าแคว้น การออกเรือนเพื่อแคว้นฉางซาถือเป็นหน้าที่ของผู้เป็นธิดาอ๋องดุจเดียวกัน

บิดารับรองกับนางซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยความอิ่มเอมใจว่าเหตุผลที่ตอบรับการสู่ขอของอีกฝ่าย ไม่เพียงคำนึงถึงส่วนรวม หากยังพึงใจในตัวคนผู้นั้นด้วย มั่นใจว่ายามบุตรสาวครองคู่กับเขา ก็ไม่ต้องพบกับความลำบากไปตลอดชีวิตที่เหลืออยู่

มู่ฝูหลันกล่าวขอบคุณบิดาของตนเอง

ฉางซาอ๋องมิล่วงรู้ว่าราตรีนั้นบุตรสาวของตนจะแอบหลั่งน้ำตาคนเดียว