ทดลองอ่าน ใกล้เกินรัก ชุด สุดท้ายก็เธอ บทที่ 5

พิรุณรักษ์รับสายของคริสเตียนด้วยอาการเกร็งสุดขีด เพราะเธอฝากข้อความไว้ให้เขาว่าติดธุระจึงไม่ได้อยู่รอตามที่นัดหมายไว้

“สวัสดีค่ะ”

“คุณฝนถึงบ้านแล้วหรือยังครับ”

“อ้อ! ยังหรอกค่ะ” เธอบอกพลางมองเข้าไปในร้านเห็นพุฒนั่งดื่มอยู่กับยูจีน “น่าจะอีกสักพักเลย”

“อย่าไปในที่อันตรายนะครับ เป็นห่วง”

แม้เธอจะผ่านร้อนผ่านหนาวมาจนอายุใกล้เลขสามแล้ว มองออกว่าคริสเตียนนั้นเป็นหนุ่มมากเสน่ห์ที่รู้จุดอ่อนของผู้หญิง และการที่เขาพูดว่า ‘เป็นห่วง’ นั้น ในความเป็นจริงอาจจะไม่ได้รู้สึกแบบนั้นเลยก็ได้

ทั้งๆ ที่รู้แต่เธอก็อดที่จะรู้สึกกับมันไม่ได้

“ค่ะ อยู่กับเพื่อนหลายคน ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ แล้วคุณคริสล่ะคะ กลับเลยหรือเปล่า”

“ครับ อีกสักพัก แต่เสียดายที่ไม่ได้คุยกันมากกว่านี้”

“นั่นสิคะ”

“งั้นเราแก้ตัวด้วยการนัดทานข้าวกันดีมั้ยครับ”

เอาล่ะ! ครั้งนี้ใจเธอถลำลึกไปอีกขั้นแล้ว อย่างง่ายดายเลยด้วย

“ได้สิคะ”

“งั้นผมจองตัวเลยแล้วกันนะครับ อีกสองวันผมไม่มีงาน เราไปทานมื้อเย็นกัน”

ตายจริง! นี่เธอตอบตกลงเขาง่ายเกินไปหรือเปล่านะ คุยกันแค่วันเดียว เขาจะมองว่าเธอเป็นผู้หญิงแบบไหนกัน มันจะดูแรด จะดูไม่มีคุณค่าหรือเปล่า

แต่ช่างมันเถอะ เธออายุยี่สิบเก้าปี อีกไม่กี่เดือนก็จะสามสิบแล้ว โตพอที่จะตัดสินใจอะไรเองได้แล้ว อีกอย่างเธอไม่อยากพลาดโอกาสที่จะได้ใกล้ชิดกับเขา ซึ่งเธอพลาดมาแล้วหนหนึ่งเพราะเจอกับมารผจญอย่างพุฒ

ดังนั้น…คริสเตียนจะมองเธออย่างไรก็เอาที่เขาสบายใจเลย

“อีกสองวันหรือคะ ฉันคิดว่าวันพรุ่งนี้เสียอีก…ล้อเล่นน่ะค่ะ อีกสองวันพบกันนะคะ”

เช้าวันจันทร์สิ่งที่เกิดขึ้นก็ไม่ผิดจากที่พิรุณรักษ์คาดการณ์ไว้เท่าใดนัก เพราะสองรุ่นพี่ดักรอป้อนคำถามเธออยู่

ฐิติวรดาก็น่าจะรู้เรื่องแล้วเช่นกัน เพราะเพื่อนสาวเองก็มานั่งรออยู่ก่อนแล้ว

“มีอะไรกันเหรอคะ” แม้ว่าจะรู้แก่ใจดีอยู่แล้ว แต่พิรุณรักษ์ก็แสร้งทำเป็นไม่รู้อะไร

“อย่ามาไขสือชะนีน้อย เธอกับพุฒ?” ชลชาติยิงคำถามทันทีอย่างไม่รั้งรอ “เล่ามา”

พิรุณรักษ์วางกระเป๋าลงบนโต๊ะ แล้วหย่อนกายนั่งลงที่เก้าอี้ของตัวเอง

“ฉันกับเขาเป็นเพื่อนกันค่ะ”

“เป็นเพื่อนตั้งแต่ตอนไหน แล้วสนิทแค่ไหน ทำไมพวกเราไม่เคยรู้เลยล่ะ” ฐิติวรดาคาดคั้นต่อราวกับว่าเจ้าหล่อนอยู่ในเหตุการณ์คืนนั้นด้วย

“เป็นเพื่อนตั้งแต่มัธยมน่ะ”

“แล้วไปสนิทกันได้ยังไง เขาดูไม่เหมือนคนที่จะมาเป็นเพื่อนกับคนระดับเราเลยนะ” ฐิติวรดาถามต่อ