ทดลองอ่าน First Frost วันนี้ วันไหน ยังไงก็เธอ เล่ม 3 บทที่ 66

บทที่ 66 หญิงสาวที่เขาชอบมาหลายปี

ตลอดทางตั้งแต่ออกจากตึกมาจนถึงบ้าน อารมณ์ของซังเหยียนดูแปลกเหลือเกิน หลังจากเข้าบ้านแล้วท่าทีทุกอย่างของเขาก็คล้ายมีเป้าหมายชัดเจน เห็นชัดว่าคงรู้เรื่องนี้มาจากปากใครเข้า

เวินอี่ฝานก้มหน้าลงมองบาดแผลบนขาตามที่เขาพูด หยุดต่อต้านในทันที “ก็แค่โดนผลักน่ะ แล้วกิ่งไม้บาดเอา ไม่รุนแรงอะไรหรอก ฉันทายาแล้ว เดี๋ยวก็หาย”

พอเธอพูดออกไป ภายในบ้านก็เงียบงัน

เวินอี่ฝานเลียมุมปาก รู้สึกทำตัวไม่ถูกอยู่บ้าง เลยช้อนตาขึ้นสบตาซังเหยียนอีกครั้ง สีหน้าเขาไร้คลื่นอารมณ์ราวกับกำลังรอคอย รอให้เธอพูดต่อ

ชะงักค้างกันไปอีกสักครู่

ดูเหมือนซังเหยียนจะหมดความอดทน “เธอพูดจบแล้ว?”

“…”

“ใครผลักเธอ”

เวินอี่ฝานตอบตามตรง “…ก็ผู้ชายคนนั้นที่เรียกตัวเองว่าน้าน่ะ”

ซังเหยียนถามคำถามหนึ่งและต่อด้วยอีกคำถาม “นานแค่ไหนแล้ว”

“หา?”

“เขามาก่อกวนเธอนานแค่ไหนแล้ว”

“…” เวินอี่ฝานตอบไปโดยอัตโนมัติ “เขาไม่ได้มาก่อกวน”

ชายหนุ่มทำเหมือนไม่ได้ยินที่เธอปฏิเสธ เอ่ยต่อว่า “ตั้งแต่คราวที่แล้วที่เขามาเกาะแกะเธอที่จยาปัน? หรือก่อนหน้านั้นอีก”

“ไม่ใช่ ฉันก็ไม่ค่อยได้เจอเขา ก่อนหน้านี้ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขามาอยู่เมืองหนานอู๋” เวินอี่ฝานอธิบาย “แล้วช่วงนี้ก็ไม่…”

“ช่วงนี้?” ซังเหยียนขัดจังหวะเธอ เอ่ยเน้นอย่างชัดเจน “เพราะฉะนั้นมันนานแค่ไหนแล้ว”

“…”

“เวินอี่ฝาน ช่วงนี้ฉันบอกเธอว่า…” ซังเหยียนโกรธจัดจนหัวเราะออกมา “ ‘ถ้ามีเรื่องอะไรก็คุยกับฉันได้นะ’ กี่ครั้งแล้ว”

เมื่อได้ยินเขาเรียกเธอด้วยชื่อจริงอีกครั้งหลังจากที่ไม่ได้ยินมานาน เวินอี่ฝานก็อึ้งไปเล็กน้อย เธอขยับปาก จู่ๆ ก็รู้สึกไม่กล้าพูดอยู่บ้าง ผ่านไปครู่ใหญ่จึงพึมพำออกมา

“ขอโทษนะ”

ซังเหยียนมองเธอ

“ฉันแค่คิดว่าไม่อยากให้เรื่องนี้มากระทบถึงความสัมพันธ์ของเราสองคน” เวินอี่ฝานเอ่ย “แล้วฉันก็ไม่ได้คิดว่ามันเป็นเรื่องใหญ่อะไร เป็นเรื่องที่ฉันแก้ไขเองได้”

“ไม่คิดว่าเป็นเรื่องใหญ่” ซังเหยียนพูดซ้ำคำพูดของเธอขึ้นมาลอยๆ น้ำเสียงไม่หลงเหลือความอบอุ่นอยู่เลย “แล้วอะไรถึงเป็นเรื่องใหญ่”

เวินอี่ฝานตอบไม่ได้

“จะต้องให้ฉันถามประโยคนึง เธอถึงตอบประโยคนึงเหรอ” ซังเหยียนจ้องหน้าเธอ น้ำเสียงเย็นยะเยียบและแข็งกร้าว “ถ้าเกิดอะไรขึ้นมาจริง สำหรับเธอแล้วก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร เป็นแบบนี้ใช่มั้ย”

“…”