ทดลองอ่าน Moonlight เพลงรักใต้แสงจันทร์ บทที่ 128

ตอนที่ใช้ลูกกุญแจไขเปิดประตูเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงให้หลัง

วินาทีแรกที่กลับถึงบ้าน เอ้อร์โก่วเช็ดอุ้งเท้าอย่างมีระเบียบ จากนั้นก็วางไก่ย่างในชามข้าวของตัวเอง ส่ายหางก่อนจะเริ่มกิน

ชูหลี่วางลูกกุญแจและสายจูง เงยหน้ามองห้องของโจ้วชวนตาปริบๆ ประตูห้องยังคงเปิดไว้ครึ่งหนึ่ง ดูเหมือนว่าข้างในจะไม่มีความเคลื่อนไหว

เธอเดินเข้าประตูไปด้วยความกระสับกระส่าย หลังจากนั้นก็ได้ยินเสียงน้ำไหลดังมาจากห้องอาบน้ำในห้อง…

“…” มุมปากหญิงสาวโค้งขึ้นเล็กน้อย ชูหลี่ที่ยืนอยู่นอกประตูห้องอาบน้ำตะโกนบอก “ฉันกลับมาแล้ว”

ท่ามกลางเสียงน้ำซู่ซ่าที่ดังอยู่ในห้องอาบน้ำ มีคนส่งเสียง “อืม” เป็นการตอบรับ…เธอจึงเท้ามือที่กรอบประตู

“ดูรายการ ‘ทอล์กโชว์’ จบหรือยังคะ”

“อืม”

“ดูเป็นผู้ให้กำเนิดแท้ๆ ไหมคะ”

“อืม”

“อีกเดี๋ยวจะโทรหาอาจารย์โจ้วกู้เซวียนใช่ไหมคะ วันนั้นที่แยกเขี้ยวยิงฟันใส่กันบนโต๊ะอาหาร พอเทียบอย่างนี้แล้วรู้สึกว่าตัวเองไม่รู้ความและก็เนรคุณมากใช่ไหมล่ะคะ การออกรายการครั้งนี้ดีร้ายยังไงก็น่าจะสร้างระยะสงบศึกได้สักครึ่งปีสินะ คุณป้าก็น่าจะวางใจแล้วเหมือนกัน ดูท่าทางปีนี้ครอบครัวของคุณน่าจะผ่านพ้นไปได้ด้วยดีแล้วล่ะ…” ชูหลี่พิงอยู่ด้านข้างประตูห้องอาบน้ำพลางเลื่อนดูเวยป๋อ “บนเวยป๋อมีคนขอโทษคุณเยอะเลย โอ้โห แฟนคลับพวกนี้นี่น่ะ เรียกได้ว่าเป็นหญ้าบนกำแพง* จริงๆ เลยนะเนี่ย มีคนหนึ่งเมื่อวานยังโวยวายให้คุณออกมาขอโทษอยู่เลย วันนี้มาขอโทษซะแล้ว แถมยังถูกคนแคปไว้อีก น่าอายชะมัด…”

บ่นจุกจิกไปได้ครึ่งหนึ่ง จู่ๆ ประตูห้องอาบน้ำก็ถูกคนเปิดออกมาจากด้านใน

ชายหนุ่มชะโงกศีรษะที่มีน้ำหยดลงมาเปาะแปะแถมข้างบนยังมีฟองอยู่ด้วยออกมาอย่างหงุดหงิด “คุณให้ผมอาบน้ำดีๆ ได้หรือเปล่า”

ชูหลี่ที่ถือโทรศัพท์ยืนอยู่ข้างประตูตะลึงงันครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มตาหยีขึ้นมา ยกมือลูบใบหน้าของชายหนุ่มที่เปียกชุ่มจากช่องประตู

“ได้ค่ะ อาบให้สะอาดหน่อยล่ะ”

โจ้วชวนพึมพำอะไรสักอย่างที่ฟังไม่ค่อยชัด หดศีรษะกลับไป ปิดประตูแล้วลงกลอนดัง ‘แกร๊ก’…

ชูหลี่ยืนอยู่นอกประตูพึมพำด้วยรอยยิ้ม “ทำอย่างกับฉันอยากจะพังประตูเข้าไปอย่างนั้นแหละ” จากนั้นก็หมุนตัวกลับไปที่ห้องรับแขก เวลานี้ถึงได้พบว่าเจ้าเอ้อร์โก่วที่ใช้เวลาสิบกว่าวินาทีกินไก่ย่างตัวหนึ่งเสร็จกำลังนอนอยู่บนโซฟา หางพวงใหญ่ลู่ลงมา กำลังใช้กระดาษสีขาวเช็ดปากอย่างรักความสะอาด…

“…”

เป็นสุนัขที่รักความสะอาดมากจริงๆ ต่างจากเจ้านายที่ซกมกของแกโดยสิ้นเชิง

กินไก่ย่างเสร็จ แถมยังรู้จักใช้กระดาษเช็ดปากซะด้วย เจ้านายของแกแม้แต่จะอาบน้ำดีๆ ก็ยังทำไม่เป็นเลย ถึงจะเป็นอย่างนี้แต่ก็ยังเป็นหมาโสด ส่วนเจ้านายของแกกลับได้แฟนสาวที่เหมือนนางฟ้าอย่างฉัน…

เอ๊ะ! ว่าแต่กระดาษมาจากไหน

ชูหลี่เดินเข้าไปแย่งกระดาษสีขาวที่เปื้อนมันจากไก่ย่างมาจากใต้อุ้งเท้าของเอ้อร์โก่ว จากนั้นก็เห็นลายมือที่งดงามบนนั้น…

‘ชายหนุ่มยกมือขึ้น นิ้วหัวแม่มืออันหยาบกร้านปัดผ่านอย่างรวดเร็วตรงมุมปากที่เม้มเป็นเส้นตรงเพราะตึงเครียด

ฮวาเหมียน “?????”

ฮวาเหมียน “!!!”

ใบหน้าเฉยเมยที่อยู่ตรงหน้าตกตะลึงจนมึนงงไปชั่วขณะ ชายหนุ่มพลิกมือมองคราบสีน้ำตาลที่อยู่บนนิ้วหัวแม่มือ เนื้อสัมผัสคล้ายถั่วแดงกวน…นี่ไม่ใช่เลือด’