ทดลองอ่าน Perfect Guy ผู้ชายคนนี้ฉันดีไซน์เอง บทที่ 1 – บทที่ 2

เซียวเซียวกำโทรศัพท์มือถือพลางกัดฟันแน่น รู้สึกไม่อยากไปขึ้นมาทันที “ฉัน…” แต่จู่ๆ คำปฏิเสธซึ่งมารออยู่ที่ริมฝีปากก็พลันหยุดชะงักลง เพราะเงาร่างหนึ่งที่หล่อเหลาราวกับกลุ่มดาวตกซึ่งเปล่งประกายกลางท้องฟ้ายามราตรีนำพาเอารัศมีที่ทำให้ไม่อาจละสายตาพุ่งเข้าสู่สายตาของเธอ

ชายหนุ่มเบื้องหน้าอยู่ในชุดสูทลำลองสบายๆ ในเวลาเกือบเที่ยงวันท่ามกลางแสงแดดแรงกล้า เขาถอดเสื้อนอกออกพาดไว้ที่แขน เสื้อเชิ้ตสีดำเรียบกริบห่อหุ้มไหล่กว้างขนาดห้าสิบเซนติเมตรอันสมบูรณ์แบบ เอวเล็กสะโพกสอบและช่วงขาเรียวยาว เขากำลังก้มหน้าคลำหากระเป๋าเงินก่อนจะเดินไปหยุดอยู่หน้าร้านชานม บุคลิกที่ดูเยือกเย็นช่างไม่เข้ากับร้านชานมราคาถูกที่มีโลโก้เป็นรูปการ์ตูนเลยแม้แต่น้อย

“ฉันจะไปถือสาอะไรได้”

เห็นชัดว่าคนปลายสายชะงักไป เซียวเซียวไม่สนใจเขาอีก เธอรีบวางสายแล้วเดินมุ่งตรงไปยังร้านชานมนั้นทันที

“คุณคะ จะขอรบกวนอะไรสักหน่อยได้ไหมคะ” เซียวเซียวยืนขวางหน้าชายหนุ่มขณะที่เขากำลังจะจ่ายเงิน

“ไม่มีเศษเงิน” ชายหนุ่มไม่ได้เหลือบมามองเธอแม้แต่น้อย เขายื่นเงินสิบหยวนส่งให้เจ้าของร้านที่อยู่ด้านในผ่านช่องหน้าต่าง “ชาเขียวนมเพิ่มวุ้นมะพร้าว ไม่เย็นนะ”

เซียวเซียวนิ่งไปครู่ใหญ่ถึงได้สติว่าประโยค ‘ไม่มีเศษเงิน’ ที่เขาพูดกับเธอเป็นคำพูดที่ใช้ไล่ขอทาน!

“ฉันไม่ใช่ขอทานนะ!” เซียวเซียวรีบอธิบาย เก็บซ่อนความเคอะเขินในตอนแรกไปทันที ลูกธนูเมื่อยิงออกไปแล้วไม่สามารถย้อนกลับ เธอจึงได้แต่ทำหน้าด้านพูดต่ออย่างรวดเร็ว “ขอโทษนะคะ ฉันรู้ว่ามันไม่ค่อยถูกต้องนัก…วันนี้ฉันต้องไปเจอแฟนเก่า แล้วก็เพิ่งจะรู้ว่าเขาพาแฟนใหม่มาด้วย ฉันไปเจอเขาคนเดียวมันดูเสียหน้ามาก เลยคิดว่าจะขอร้องให้คุณช่วยฉันสักหน่อย ร้านอยู่ตรงด้านหน้านี้เอง รบกวนเวลาคุณสักสิบนาที แล้วฉันจะเลี้ยงชานมคุณหนึ่งอาทิตย์ โอเคไหมคะ”

เธอพูดรวดเดียวจบอย่างไม่มีสะดุด คนที่อยู่หน้าร้านชานมรวมทั้งเจ้าของร้านซึ่งถือเงินสิบหยวนต่างพากันยืนนิ่งจ้องมายังเธอเป็นตาเดียว เซียวเซียวกระตุกมุมปาก บรรยากาศดูเหมือนจะยิ่งกระอักกระอ่วนมากขึ้น…

ชายหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะหันหน้าไปมองต้นเสียงที่น่าหนวกหูนั้น หญิงสาวที่มีดวงตางดงามมาก ใบหน้าครึ่งล่างซ่อนอยู่ใต้ผ้าปิดปากสีดำ มองไม่ออกว่าหน้าตาเป็นอย่างไร สร้างความอยากรู้ให้เขาไม่น้อย

เมื่อครู่เซียวเซียวอยู่ทางด้านหลังจึงเห็นใบหน้าเขาแค่เพียงบางส่วน เธอถูกรูปร่างที่มีสัดส่วนทองคำดึงดูดเข้าเต็มเปา ตอนนี้เมื่อได้เห็นใบหน้าเต็มๆ ของเขาก็ถึงกับลืมหายใจไปชั่วขณะ คนที่เห็นหนุ่มหล่อและสาวสวยในวงการแฟชั่นมาจนชินอย่างเธอยังอดชื่นชมใบหน้าของคนตรงหน้านี้ไม่ได้

แสงแดดสาดส่องผ่านหลังคาลาดเตี้ยลงมากระทบริมฝีปากบางสีอ่อนของชายหนุ่มที่เม้มจนเป็นเส้นตรงและแนวคางที่ดูเย็นชานั้น ช่างดูดีจนไม่อาจละสายตาไปได้