ทดลองอ่าน Perfect Guy ผู้ชายคนนี้ฉันดีไซน์เอง บทที่ 1 – บทที่ 2

เขตสร้างสรรค์นวัตกรรมทางเทคโนโลยีของปักกิ่งเป็นโครงการที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อรองรับการติดต่อค้าขายกับทั่วโลกเมื่อหลายปีก่อน กล่าวกันว่าเป็นที่ฟูมฟักนวัตกรรมทางเทคโนโลยี ตึกระฟ้าหลายตึกเปรียบเสมือนไข่ เมื่อเวลาผ่านไปสิบกว่าปี ตัวอ่อนในไข่ก็ทยอยฟักออกมาจากเปลือกไข่ กลายเป็น ‘ไก่เทคโนโลยี’ แต่ ‘ไก่นวัตกรรม’ นั้นแทบจะไม่มีเลย

ในฐานะที่เป็นหนึ่งใน ‘ไก่นวัตกรรม’ จากไม่กี่บริษัทในเขตสร้างสรรค์นวัตกรรมทางเทคโนโลยี บริษัทออกแบบแอลวายจึงได้รับการดูแลเป็นอย่างดี ตึกกระจกขนาดเล็กสูงหกชั้นออกแบบเป็นรูปตัวแซดซึ่งสิ้นเปลืองที่ดินอย่างมาก ผนังทั้งหมดเป็นกระจกสีเขียว และบนตึกก็ไม่มีป้ายโฆษณาแม้แต่ป้ายเดียว มีเพียงแผ่นไม้ที่แกะสลักตัวอักษรภาษาอังกฤษว่า ‘LY’ ตั้งอยู่ที่สนามหญ้าหน้าประตูใหญ่เท่านั้น

ทัศนียภาพด้านนอกที่หรูหราและสง่างามนี้ ยิ่งเมื่อเปรียบเทียบกับตึกใหญ่ๆ ดำๆ ก็จะเห็นความแตกต่างอย่างชัดเจน แม้กระทั่งแม่บ้านที่ทำความสะอาดตึกนี้ก็ดูทันสมัยกว่าที่อื่นอย่างมาก

ในช่วงเวลาเร่งด่วนของเขตนวัตกรรม ร้านขายอาหารเช้าขนมพระจันทร์ ที่อยู่มุมถนนก็จะมีคนรุมล้อมกันจนแน่นขนัด

ซาลาเปาแผ่นรูปใบบัวที่นึ่งจนฟูนุ่มราดด้วยเต้าหู้เส้นซึ่งตุ๋นจนเข้าเนื้อ ตามด้วยไส้กรอกไต้หวันย่างที่กรอบนอกนุ่มในราดด้วยซอสงาเข้มข้น สัมผัสได้ถึงความหอมอร่อยตั้งแต่ได้กัดเข้าปากเป็นคำแรก และรสชาติที่แสนอร่อยนี้ก็ใช้เงินเพียงห้าหยวนเท่านั้น

“นั่นบริษัทอะไรน่ะ ดูเด่นสะดุดตามาก” พนักงานใหม่ที่กำลังกินโจ๊กธัญพืชกระซิบถามพนักงานที่อยู่มานานกว่า

“จะเป็นบริษัทอะไรไปได้ ก็แอลวายน่ะสิ” พนักงานเก่าบอกโดยที่ยังจ้องขนมซึ่งลุงคนขายขนมพระจันทร์กำลังราดซอสงาลงไป “ไม่เหมือนกับคนเขียนโค้ดอย่างพวกเราหรอก พวกนั้นน่ะเป็นพวกชนชั้นสูง ตอนเช้าก็ดื่มกาแฟบลูเมาน์เทน กลางวันก็กินสเต๊กเนื้อเซอร์ลอยน์ เวลาเดินก็เหมือนนางแบบที่เดินอยู่บนแคตวอล์กแฟชั่นวีก ฟู่ๆ” พูดพลางยื่นมือไปรับขนมพระจันทร์ แต่ลุงคนขายกลับอ้อมส่งให้หญิงสาวในชุดสูทสีรอยัลบลูที่อยู่ด้านข้าง

เซียวเซียวรับขนมพระจันทร์มาจากมือลุงคนขาย แกะถุงพลาสติกที่ห่อออกแล้วกัดกินคำใหญ่ราวกับอดข้าวมาสามวัน ลุงคนขายถึงกับมองตาค้าง “แม่หนู เอาน้ำเต้าหู้ด้วยไหม”

“เอ่อ ไม่ต้องค่ะ” เซียวเซียวเคี้ยวเต้าหู้คำโตแล้วตอบแบบขอไปที ก่อนจะกินไปพลางเดินตรงไปยังตึกกระจกเขียว

พนักงานใหม่เหล่ตามองรุ่นพี่ ไหนกาแฟบลูเมาน์เทน ไหนนางแบบแฟชั่นวีก ผู้หญิงคนนั้นไม่ต่างจากพวกเขาเลย มิหนำซ้ำยังสั่งไส้กรอกสองไม้ด้วย