ทดลองอ่าน Perfect Guy ผู้ชายคนนี้ฉันดีไซน์เอง บทที่ 13 – บทที่ 14

“สวัสดิการของพอลล่าเป็นที่หนึ่งในระดับสากล ถ้าพวกคุณทั้งสองสนใจ พอลล่ายินดีต้อนรับตลอดเวลา” เหยาซิงโจวยื่นนามบัตรให้กับเหมยซินเช่นกัน

เซียวเซียวได้แต่ยิ้มแล้วก็ไม่ได้พูดอะไร เธอหันไปมองเหมยซิน อีกฝ่ายก็ยิ้มด้วยความขอบคุณที่เหยาซิงโจวเชื้อเชิญ พร้อมกับแสดงออกว่าจะคิดทบทวนดูอีกที จนกระทั่งเหยาซิงโจวจากไปจึงได้ยิ้มเยาะ

เหมยซินเป็นดีไซเนอร์อิสระ ก่อนหน้านี้ทำงานอยู่ที่บริษัทออกแบบอิโนอุเอะของญี่ปุ่น เมื่อกลับประเทศมาก็เปิดสตูดิโอของตัวเอง มีแบรนด์ของตัวเองในชื่อ ‘ชื่อซา’ ปัจจุบันก็เป็นที่รู้จักอยู่เหมือนกัน หลักๆ ก็คือออกแบบเสื้อผ้าแนววินเทจแบบจีน เซียวเซียวเองก็สนใจเสื้อผ้าแนววินเทจเช่นกันจึงคุยกับเหมยซินต่ออีกหลายประโยค

“เซียวเซียว”

ยามนั้นเองเสียงของหานตงอวี่ก็ดังลอยมาจากทางด้านหลัง เซียวเซียวตกใจหันกลับไปมองก็เห็นหานตงอวี่ที่สวมกางเกงยีนรองเท้าผ้าใบกำลังเบียดเสียดคนเข้ามา

“นายมาได้ยังไง” เซียวเซียวขมวดคิ้วอย่างสงสัย ใกล้จะถึงเวลาถ่ายทอดสดเธอก็ตื่นเต้นมากพออยู่แล้ว ไม่ต้องการจะให้เกิดความผิดพลาดอะไรใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ชายคนนี้มาหาเธอในตอนนี้นี่มาสร้างความวุ่นวายชัดๆ

“ฉันโทรหาเชี่ยนเชี่ยน เขาบอกฉันว่าเธออยู่ที่นี่” หานตงอวี่ขายโจวเชี่ยนอย่างไม่รู้สึกผิดอะไร

เซียวเซียวหันไปมองโจวเชี่ยนที่อยู่ไม่ไกล โจวเชี่ยนหดหัวไปด้านหลัง รู้ทันทีว่าถูกหานตงอวี่ขายเสียแล้วจึงได้แต่แอบด่าอีกฝ่ายอยู่ในใจ

“นายมาหาฉันทำไม” เซียวเซียวพยักหน้าให้กับเหมยซินอย่างขอโทษ ก่อนจะพูดกับหานตงอวี่ด้วยน้ำเสียงที่ไม่ดี

“ฉันจะมาขอคืนดีกับเธอ ผู้หญิงคนนั้นไม่รู้จักดูแลตัวเองแบบเธอ แล้วก็ไม่ได้ดีกับฉันเหมือนเธอ” หานตงอวี่พูดอย่างอัดอั้นตันใจ “เชี่ยนเชี่ยนบอกฉันว่าเธอไม่ได้มีแฟนใหม่ แล้วเธอก็ป่วยจริงๆ” เขาพูดแล้วยื่นมือมาจะเกลี่ยผมตรงแก้มของเซียวเซียวเพื่อดูหน้าใหญ่ๆ ที่โจวเชี่ยนพูดถึง

“นายจะทำอะไร” เซียวเซียวเห็นเขายื่นมือออกมาก็ตบไปที่หลังมือของเขาดังเพียะ ในโซนพักผ่อนก็มีกล้องวิดีโอจับภาพอยู่ มันไม่ง่ายเลยที่เธอจะปกปิดใบหน้านี้ได้ แต่คนคนนี้กลับจะมาเปิดใบหน้าของเธอต่อหน้าผู้คนมากมาย

เซียวเซียวผลักเขาแล้วจะเดินออกไปแต่กลับโดนเขาดึงมือไว้

“ให้ฉันดูหน่อย” หานตงอวี่พูดอย่างไม่เกรงกลัวอะไรแล้วยังยื่นมือออกมาอีก

“อ๊าย…” เซียวเซียวโมโหแทบจะบ้าจนต้องกรีดร้องออกมาอย่างระงับไว้ไม่อยู่

ตึกๆๆๆ ผัวะ! เสียงก้าวเท้าอย่างเร่งร้อนตามด้วยเสียงหมัดกระทบกับเนื้อดังขึ้น เซียวเซียวที่ยังตกใจอยู่หันกลับมามองก็เห็นจั่นหลิงจวิน จากนั้นก็มองหานตงอวี่ที่ถูกจั่นหลิงจวินชกลงไปกองอยู่ที่พื้น เธอรู้สึกตั้งตัวไม่ทันกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

“ครูที่โรงเรียนอนุบาลไม่ได้สอนนายหรือว่าจะมายื้อยุดฉุดกระชากแฟนคนอื่นไม่ได้” จั่นหลิงจวินก้มหน้าลงมองหานตงอวี่ที่ล้มลงอยู่กับพื้นพลางเอ่ยออกมาเสียงดัง