ทดลองอ่าน Perfect Guy ผู้ชายคนนี้ฉันดีไซน์เอง บทที่ 13 – บทที่ 14

เซียวเซียวใจเต้นตุ๊มๆ ต่อมๆ รอดูการแข่งขันของกลุ่มที่สอง คนของซังอวี๋กลับไปหมดแล้ว เหลือเพียงจั่นหลิงจวินและเหลียงจิ้งเหยาที่ยังอยู่ต่อ

เหลียงจิ้งเหยาสั่งอาหารมากินด้วยกัน

“วันนี้ขอบคุณมากนะ” เซียวเซียวรู้สึกหดหู่ ก่อนเริ่มการแข่งขันมีเรื่องวุ่นวายอย่างนั้นจึงส่งผลกับเธออย่างไม่อาจจะหลีกเลี่ยงได้ ทำให้เธอแสดงฝีมือได้ไม่ค่อยเต็มที่นัก

“เป็นเรื่องที่ผมควรจะทำอยู่แล้ว” จั่นหลิงจวินหยิบบัตรชานมสามสิบแก้วที่มีรูปเท้าแมวออกมาส่งคืนให้เซียวเซียว สามสิบช่องนั้นมีแสตมป์เต็มหมดทุกช่องจนแน่นไปหมด

เซียวเซียวรับมาแล้วก็ยิ่งรู้สึกหดหู่เข้าไปอีก

ที่แท้ก็เป็นเพราะชานมนี่เอง…

ในตอนนี้เองโทรศัพท์มือถือของเซียวเซียวก็ดังขึ้น เบอร์ที่โทรเข้ามาดูเหมือนว่าจะเป็นเบอร์ของหานตงอวี่ เซียวเซียวเดือดขึ้นมาทันทีแล้วหันไปถามจั่นหลิงจวิน “แอพฯ ของซังอวี๋ทำรายชื่อแบล็กลิสต์ได้ไหม”

“ไม่ได้” จั่นหลิงจวินส่ายหน้าปฏิเสธ “แต่คุณก็สามารถโอนเข้าบริการตอบรับได้นี่”

“บริการตอบรับ?” เซียวเซียวไม่เข้าใจ ยามนั้นเองโทรศัพท์ก็ถูกจั่นหลิงจวินคว้าไปรับสาย

“เธอเข้านอนแล้ว มีเรื่องอะไรคุยกับฉันได้” จั่นหลิงจวินพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ในขณะที่ยังมีเสี่ยวหลงเปา^* อยู่ในปาก

เซียวเซียวมองดูด้วยดวงตาเบิกโต ได้ยินเสียงหานตงอวี่ร้องด่าทอดังออกมา “ฉันคบกับเธอมาตั้งนานยังไม่เคยทำอะไร เพิ่งจะเลิกกันแค่ไม่กี่เดือนก็ขึ้นเตียงกับผู้ชายคนอื่นแล้วเหรอ!”

จากนั้นเขาก็เอ่ยคำพูดหยาบคายจนฟังไม่ได้ เซียวเซียวจะแย่งโทรศัพท์กลับมาแต่จั่นหลิงจวินก็หันหลบ

“ปัญหาเรื่องสมรรถภาพทางเพศควรจะรักษาตั้งแต่เนิ่นๆ จะดีกว่า” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ เหมือนเคย เมื่อพูดจบก็วางสาย

เซียวเซียวอ้าปากอยากจะพูดแต่หาเสียงตัวเองไม่เจอ

แกร๊ก! ตะเกียบที่อยู่ในมือเหลียงจิ้งเหยาตกลงบนพื้น ก่อนที่เธอจะพึมพำว่า “จริงๆ โทรศัพท์ยี่ห้อผลไม้ถ้าอัพเดตระบบแล้วก็สามารถทำแบล็กลิสต์ได้นะ”

เซียวเซียวอาจจะไม่รู้ว่าพี่ชายเธอรู้วิธีนี้ สองวันก่อนยังแบล็กลิสต์เธออยู่เลย