ทดลองอ่าน Perfect Guy ผู้ชายคนนี้ฉันดีไซน์เอง บทที่ 5 – บทที่ 6

จั่นหลิงจวินส่งแบบฟอร์มให้กับพยาบาล แล้วก้าวขายาวๆ ไปตรงหน้าชายวัยกลางคนก่อนยกมือขึ้นเล็กน้อย พยาบาลส่งแฟ้มผู้ป่วยของชายวัยกลางคนมาให้จั่นหลิงจวิน

“คุณหวังใช่ไหมครับ ข้อมือขวาขาด” จั่นหลิงจวินก้มหน้ากวาดตาดูแฟ้มผู้ป่วย “ไม่ทราบว่าสิ่งที่คุณต้องการคือ?”

“ผมต้องการให้พวกคุณรักษามือของผมให้หายดีเหมือนเดิม ผมจ่ายเงินไปตั้งมาก ไม่ได้มาเพื่อออกกำลังกายนะ” ชายวัยกลางคนใช้น้ำเสียงไม่ดีกับหญิงสาว แต่เมื่อเจอจั่นหลิงจวินที่หนักแน่นภูมิฐาน น้ำเสียงก็อ่อนลงไปหลายส่วน

คนที่เพิ่งจะสูญเสียอวัยวะมักจะเรียกร้องการฟื้นฟูที่เกินกว่าความเป็นไปได้ ซังอวี๋เจอคนแบบนี้จนเป็นเรื่องปกติ นอกจากลูกค้าที่อยากรู้อยากเห็นแล้ว พนักงานคนอื่นๆ ก็หันกลับไปทำงานของตัวเองต่อ

ขณะเดียวกันหลี่เหมิงก็ออกมาจากห้องกายภาพบำบัดเพื่อดื่มน้ำ เมื่อเห็นเซียวเซียวเดินมาเขาก็เอ่ยทักทาย “คุณเซียว ได้ยินว่าคุณเตรียมจะเข้าคลาสศิลปะการต่อสู้ของผม”

ชายหนุ่มร่างกำยำเดินเข้ามาใกล้ด้วยความกระตือรือร้น

เซียวเซียวถอยหลังโดยอัตโนมัติทันที ก่อนมองหลี่เหมิงตั้งแต่หัวจรดเท้า “ครูสอนศิลปะการต่อสู้?”

“ถูกต้อง” หลี่เหมิงยิ้มจนเห็นฟันขาวเรียงเป็นแถว เดิมทีคลาสศิลปะการต่อสู้ของเขาไม่ค่อยมีคนสนใจ แต่จู่ๆ จั่นหลิงจวินก็บอกเขาว่าวันนี้จะมีนักเรียนหนึ่งคน ทำให้เขาเฝ้ารอเวลาห้าโมงเย็นอย่างใจจดใจจ่อ

“เอ่อ ฉัน…” คำปฏิเสธติดอยู่ที่ริมฝีปาก เมื่อเห็นสายตาเต็มไปด้วยความคาดหวังของชายหนุ่มร่างกำยำก็ทำให้เซียวเซียวไม่อาจจะปฏิเสธออกไปได้ ได้แต่หันหน้าไปถลึงตาใส่จั่นหลิงจวินว่าทำไมถึงได้ปากไวเสียจริง

“ตอนนี้การฟื้นฟูที่ทันสมัยที่สุดก็คือการซื้อมือไบโอติกที่ผลิตจากทางยุโรป ซึ่งสามารถแทนที่มือได้ทั้งหมด ส่วนเรื่องราคานั้นค่อนข้างสูง” จั่นหลิงจวินหยิบแคตตาล็อกที่อยู่บนโต๊ะน้ำชาส่งให้ดู “ถ้าคุณเห็นด้วย ผมสามารถติดต่อทางยุโรปเพื่อสั่งทำได้ครับ”

ชายวัยกลางคนมองราคาบนแคตตาล็อกแล้วเกิดความลังเลขึ้นมา

“แน่นอนว่าถ้าคุณไม่เห็นด้วยกับวิธีนี้ นั่นก็หมายถึงเราไม่มีความสามารถเพียงพอ คุณจะลองไปสอบถามตามที่อยู่นี้ดูก็ได้” จั่นหลิงจวินหยิบนามบัตรออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูทส่งให้เขา

ชายวัยกลางคนรับนามบัตรมาดู ใบหน้าหยาบกระด้างนั้นพลันเปลี่ยนเป็นสีเขียวสลับแดง

“ที่ไหนกัน” เซียวเซียวถามครูสอนศิลปะการต่อสู้คนใหม่

“เขาอู่ไถ” หลี่เหมิงกระซิบเสียงเบา

“…” เซียวเซียวได้ยินดังนั้นก็ถึงกับจนคำพูดไปทันที