ทดลองอ่าน Perfect Guy ผู้ชายคนนี้ฉันดีไซน์เอง บทที่ 5 – บทที่ 6

มีหมอที่ไหนจะบอกให้คนไข้ไปเขาอู่ไถ เพราะนั่นแปลว่า ‘ถ้าฉันรักษาไม่ได้ คุณก็ได้แต่สวดอ้อนวอนต่อเทพเจ้าแล้วล่ะ’

เซียวเซียวยกมือขึ้นปิดตา ไม่กล้ามองดูสีหน้าของชายมือด้วนคนนั้นต่อ

ชายวัยกลางคนโมโหมาก เขาหายใจเข้าออกแรงๆ ก้มหน้ากำหมัดแน่น มองดูแล้วเหมือนพร้อมที่จะพุ่งเข้าใส่จั่นหลิงจวินได้ตลอดเวลา

จั่นหลิงจวินยังคงทำท่าเหมือนพูดเรื่องสบายๆ แล้วหยิบแคตตาล็อกอีกเล่มมาเปิดขึ้นอย่างช้าๆ “แน่นอนว่าถ้าคุณยินดีที่จะลดความคาดหวังลง ก็สามารถเลือกมือเทียมแบบนี้”

มือไบโอติกที่สามารถทำงานแทนมือปกติได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ต้องสั่งทำจากทางยุโรปซึ่งเพิ่งจะคิดค้นขึ้นมาได้ โดยยังไม่ได้ผลิตจำนวนมาก ราคาสั่งทำจึงสูงยิ่ง ไม่ใช่ว่าคนธรรมดาจะสามารถยอมรับราคานี้ได้ คนไข้ที่เสียแขนหรือขาจะเลือกอวัยวะเทียมแบบธรรมดา

วัตถุประสงค์หลักก็คือเพื่อความสวยงาม เมื่อสวมถุงมือแล้วก็ไม่แตกต่างจากคนปกติ แบบที่แพงหน่อยก็จะสามารถใช้มืออีกข้างหนึ่งในการบังคับการจับแบบง่ายๆ ได้ด้วย

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ชายวัยกลางคนที่ไม่รู้ว่าจะหาทางลงอย่างไรจึงแกล้งทำเป็นรับมาดูอย่างไม่ใส่ใจเท่าไร เมื่อเห็นราคามือเทียมกับความสามารถและคำแนะนำแล้ว อารมณ์ก็ดูเย็นลงมาก

“ทางเราแนะนำให้คุณใช้แบบนี้ เพราะยังไงซะมือไบโอติกก็เพิ่งถูกคิดค้นขึ้นมา ยังไม่ค่อยสมบูรณ์ มือไบโอติกต้องทำการผ่าตัดเพื่อเชื่อมเส้นประสาทและไม่อาจถอดออกได้ ส่วนอวัยวะเทียมปกติสามารถถอดได้ตลอดเวลา คุณลองแบบนี้ดูก่อน รออีกสักสองสามปีจนเทคโนโลยีก้าวหน้ากว่านี้ค่อยเปลี่ยนเป็นมือไบโอติกก็ยังได้” จั่นหลิงจวินพูดด้วยน้ำเสียงเรียบรื่นและเป็นจังหวะ ไม่ได้รีบร้อนแต่ก็ไม่ได้ช้าจนเกินไป ทำให้คนฟังคล้อยตามได้โดยไม่รู้ตัว

แล้วก็เป็นดังที่คาดไว้ ชายวัยกลางคนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็เริ่มคล้อยตาม จั่นหลิงจวินลุกขึ้น แล้วก็มีผู้จัดการที่ทำหน้าที่จัดซื้ออุปกรณ์เครื่องมือราคาสูงเดินเข้ามาเชิญชายวัยกลางคนไปอีกห้องเพื่ออธิบายความแตกต่างของอวัยวะเทียมแต่ละรุ่น

เซียวเซียวมองตะลึงอ้าปากค้าง จั่นหลิงจวินมีวิธีจัดการจริงๆ ด้วย พูดแค่เพียงไม่กี่ประโยคก็จัดการเรื่องราวได้เรียบร้อย แล้วยังทำให้คนไข้จ่ายเงินเพิ่มขึ้นได้อีก

“นั่นคือลูกพี่ที่ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้” หลี่เหมิงซึ่งยืนอยู่ข้างๆ เซียวเซียวมองจั่นหลิงจวินที่กำลังเดินห่างออกไปด้วยสายตาชื่นชม “คนไข้ทั่วๆ ไปนัดจะจัดให้เจออี้ฟานก่อน ถ้าจัดการยากถึงจะส่งไปให้ลูกพี่”

จัดการยากถึงจะส่งไปให้ลูกพี่? จัดการยาก?

เซียวเซียวรู้สึกเหมือนมีลูกธนูดอกใหญ่พุ่งเข้ามาพร้อมกับคำพูดของหลี่เหมิงและปักลงที่กลางหลัง ตอนนั้นพนักงานหน้าเคาน์เตอร์ส่งเคสเธอให้กับจั่นหลิงจวิน นั่นก็แปลว่าในสายตาของคนที่ซังอวี๋เธอก็เป็นลูกค้าที่เรื่องมากน่ะสิ

‘ค่ะ อยากทราบว่าคุณต้องการรูปแบบไหนคะ’

‘เอ่อ…ต้องการแบบหล่อ สูงร้อยแปดสิบห้าเซ็นต์ขึ้นไป อบอุ่นอ่อนโยน เข้าอกเข้าใจคน’

มาหาหมอแท้ๆ แต่ยังเลือกรูปร่างหน้าตาส่วนสูง ช่างดูเป็นพวกคลั่งไคล้คนหล่อ หลงใหลเรื่องอย่างว่าจริงๆ ถึงได้ส่งฉันให้คุณหมอจั่นดูแลสินะ…

และเซียวเซียวที่ดูสติล่องลอยอยู่ในตอนนี้ก็ถูกหลี่เหมิงลากไปโดยไร้เรี่ยวแรงต่อต้าน ก่อนจะเริ่มเรียนคลาสศิลปะการต่อสู้ที่เขาคาดหวังว่าจะสอนมานานแล้ว