ทดลองอ่าน Perfect Guy ผู้ชายคนนี้ฉันดีไซน์เอง บทที่ 7 – บทที่ 8

ชายหนุ่มคนนั้นเป็นวิศวกรซอฟต์แวร์ของบริษัทนี่หลิวซอฟต์แวร์ แม้จะส่งไปถึงโรงพยาบาลแต่ก็ไม่อาจช่วยชีวิตไว้ได้ อายุเพียงยี่สิบแปดปีเท่านั้นกลับต้องจบชีวิตลงแล้ว

ข่าวนี้ก็เหมือนกับสึนามิที่ถล่มเขตนวัตกรรม ทำให้เกิดการสั่นสะเทือนวงการได้ไม่น้อย นี่หลิวซอฟต์แวร์เป็นบริษัทซอฟต์แวร์เก่าแก่บริษัทหนึ่งที่มีส่วนแบ่งตลาดส่วนใหญ่ในประเทศ ข่าวพนักงานโดดตึกตายถึงแม้จะไม่ใช่เรื่องใหม่ แต่ก็ทำให้บริษัทชื่อดังอย่างนี่หลิวซอฟต์แวร์กลายเป็นข่าวดังในชั่วพริบตา

“ได้ยินว่าเขาคนนั้นทำโอทีติดต่อกันสามวันจนไม่รู้ว่าตอนไหนเป็นกลางวันกลางคืน ทำงานไปอยู่ๆ ก็ฟุบหลับไป จนกระทั่งเพื่อนมาพบเข้าก็หมดลมหายใจไปแล้ว” จ้าวเหอผิงหาข่าวได้ก็มาเล่าให้ทุกคนฟังพลางทอดถอนใจ “อายุยังน้อย น่าเสียดายจริงๆ”

“พูดอย่างกับตัวเองอายุเจ็ดแปดสิบ” ฉินย่าหนานผลักเขาไปทีหนึ่ง

“ฉันแค่เห็นใจคนประเภทเดียวกัน” จ้าวเหอผิงทำหน้าตาเป็นทุกข์เป็นร้อน เขาเตะไปที่เท้าของเสี่ยวหวัง “รู้ไหมว่าทำไมฉันถึงชื่อเหอผิง”

“แม่นายตั้งให้น่ะสิ” เสี่ยวหวังตอบอย่างรู้ทัน

“หุบปาก” จ้าวเหอผิงตบปากเสี่ยวหวังเบาๆ ก่อนจะถอนใจน้อยๆ เมื่อปรับอารมณ์ได้แล้วก็ยืนขึ้น ยกมือสองข้างขึ้นกอดอก ทำท่าประหนึ่งกวีที่กำลังเอื้อนเอ่ยบทกลอน “ก็เพราะฉันหวังว่าโลกจะสงบสุข^*”

ทุกคนร้องโห่ขึ้นทันที

เซียวเซียวหัวเราะพลางส่ายศีรษะ หันกลับไปมองหยางเซี่ยวที่กำลังตั้งอกตั้งใจทำแพตเทิร์น เธอรอจนเขาวาดเส้นเสร็จจึงเคาะไปที่โต๊ะเขาเบาๆ “เด็กน้อย พักสักหน่อยเถอะ การทำงานกับการพักผ่อนต้องให้สมดุลกัน”

ทุกคนกำลังล้อเล่นกันอย่างสนุกสนาน มีเพียงหยางเซี่ยวที่ตั้งใจทำงาน ทำให้ดูโดดเดี่ยวและแปลกแยก

“ฉันไม่เหนื่อย” หยางเซี่ยวยิ้มอย่างเก้อเขินพลางมองเพื่อนร่วมงานที่กำลังหยอกล้อกัน “ที่สำคัญฉันพูดอะไรก็ไม่เข้าท่า” เขารู้ว่าเซียวเซียวหวังดีอยากจะให้เขาเข้ากับทุกคนได้ แต่เขาไม่รู้จริงๆ ว่าควรจะพูดอะไร ได้แต่ก้มหน้าก้มตาทำงานของตัวเองไป

“ไม่ได้บอกให้นายไปสนุกกับพวกเขา ให้นายดื่มน้ำชาแล้วพักซะบ้าง” เซียวเซียวยื่นชาให้เขากล่องหนึ่ง หยางเซี่ยวทำปากยื่น แต่ละคนนิสัยไม่เหมือนกัน คนที่เก็บตัวก็มีข้อดีของเขา จะไปบังคับให้เขาเป็นคนเปิดเผยและเข้ากับคนหมู่มากให้ได้ก็เหมือนกับเป็นการทรมานเขาอย่างหนึ่ง ยิ่งไปกว่านั้นคนที่เก็บเนื้อเก็บตัวก็ไม่ได้มีอะไรไม่ดี เป็นคนตรงไปตรงมาคบหาด้วยง่าย เธอรู้สึกว่าคนอย่างหยางเซี่ยวนี่สิดี

หยางเซี่ยวรับชามาพลางมองหน้าเซียวเซียวอย่างจริงจัง “ถ้าเธอเป็นหัวหน้าแผนกก็คงดีสินะ”

“อย่าพูดแบบนั้น” เซียวเซียวตกใจรีบยกนิ้วขึ้นมาทำท่าทางให้อีกฝ่ายหยุดพูด