ทดลองอ่านเรื่อง มีมของคุณดูดีกว่าตัวจริงอีกนะ เล่ม 1
ผู้เขียน : เหมาฉิวฉิว (毛球球)
แปลโดย : ซิ่งหลัน
ผลงานเรื่อง : 你的表情包比本人好看 (Ni De Biao Qing Bao Bi Ben Ren Hao Kan)
ถือเป็นลิขสิทธิ์ของสำนักพิมพ์เอเวอร์วายในการเผยแพร่ผลงาน
จัดพิมพ์และจัดจำหน่ายในประเทศไทยแต่เพียงผู้เดียว
หากผู้ใดละเมิดลิขสิทธิ์จะถูกดำเนินคดีตามกฎหมาย
– – – – – – – – – – – – – – – – –
Trigger Warning
นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน
ไม่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคล สถานที่ หรือเหตุการณ์จริงใดๆ
นื้อหามีประเด็นอ่อนไหวเกี่ยวกับบาดแผลทางใจในวัยเด็ก
ความรุนแรงในครอบครัว การทำร้ายทางร่างกายและจิตใจ
และอาการป่วยทางจิต ซึ่งอาจส่งผลกระทบทางจิตใจ
สำหรับผู้อ่านที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
** หมายเหตุ: ยังไม่ใช่ต้นฉบับที่เสร็จสมบูรณ์ **
– – – – – – – – – – – – – – – – –
บทที่ 7
ตกลงเรียกใครว่าที่รัก
กู้เว่ยได้รับข้อมูลเยอะเกินไปภายในเวลาอันสั้น เขาตกใจจนทำเมล็ดแตงโมกับถั่วลิสงที่กำอยู่ในมือร่วงตกลงพื้น
“ดูเจ้าเด็กคนนี้ตื่นเต้นเข้าสิ” ลั่วเฉินเซวียนพูด “ทิ้งไว้งั้นแหละ ไว้พี่เก็บให้นายเอง”
กู้เว่ยจ้องสามข้อความในวีแชต ลังเลเล็กน้อย แล้วเลือกตอบฉืออวิ๋นไคก่อน
รักผมโปรดโอนเงินให้ผมด้วย ความหมายของพี่คือเด็กประถมไม่ได้แอดผม?
เฝ้ารอเมฆสลายเจอขนมไหว้พระจันทร์ ใช่ น่าจะไม่ได้แอดนะ รูปโพรไฟล์ของเขาคือกระถางกระบองเพชร พี่ขอนึกชื่อก่อน
เฝ้ารอเมฆสลายเจอขนมไหว้พระจันทร์ นึกออกแล้ว ชื่อว่า ‘เวลาผ่านไปแล้วไม่ย้อนกลับ’
เฝ้ารอเมฆสลายเจอขนมไหว้พระจันทร์ [คิวอาร์โค้ด]
รักผมโปรดโอนเงินให้ผมด้วย …
กู้เว่ย “…”
แม้แต่คนใจเย็นอย่างกู้เว่ย ตอนนี้ก็ยังโกรธจัดขึ้นมาเสียแล้ว
ฉืออวิ๋นไคเรียกกระถางกระบองเพชรว่าเป็นรูปโพรไฟล์ค่อนข้างปัญญาอ่อน?
ฉืออวิ๋นไคไปติดต่อเด็กประถมแก่แดดแบบนี้มาจากไหน
แถมยังใช้ชื่อว่า ‘เวลาผ่านไปแล้วไม่ย้อนกลับ’ อีก
เปิดโมเมนต์วีแชต คำอธิบายตัวเองยังเป็น ‘แม่น้ำแยงซีถั่งโถมสู่บูรพาทิศ’* ด้วย
ตกลงว่าฉืออวิ๋นไคหาเด็กประถมที่ผ่านโลกอย่างโชกโชนแบบนี้มาจากที่ไหนกัน
ที่จริงแล้วคนที่มีความคิดพิลึกคือแร็พเปอร์ของวงเขาเสียล่ะมั้ง
กู้เว่ยขยี้ตาแล้วครุ่นคิดต่อ
ปัญหาในตอนนี้คือกระบองเพชรไม่ได้มา แต่ปิกะจูมาแล้ว แถมยังกระตือรือร้นคุยกับเขาทั้งคืน
คำถามคือ…ปิกะจูคือใครกันแน่
ตกลงว่าเขาเสนอแพ็กเกจบริการอย่างใส่ใจทั้งคืนให้ใครไป ทั้งยังเรียกอีกฝ่ายว่าที่รักด้วย
เวลานี้เขาเกิดสังหรณ์ไม่ค่อยดีขึ้นมารางๆ
กู้เว่ยจำเป็นต้องรู้ให้ได้ว่าคนที่ตัวเองเรียกว่าที่รักคือใครกันแน่
ดังนั้นเขาจึงออกจากห้องแชตที่คุยกับฉืออวิ๋นไค แล้วกดเปิดข้อความของพ่อ
รักผมโปรดโอนเงินให้ผมด้วย [ความรู้สึกหนักอึ้ง.jpg]
รักผมโปรดโอนเงินให้ผมด้วย พ่อ ส่งคิวอาร์โค้ดวีแชตของคนนั้นที่พ่อบอกว่าเป็นคู่หมั้นมาให้ผมดูหน่อย
กู้ไฉ่ ฮะ?
กู้ไฉ่ พ่อไปถามน้าซ่งก่อน
กู้ไฉ่ [คิวอาร์โค้ด]
กู้เว่ย “…”
บนนามบัตรวีแชตที่พ่อของเขาส่งมา มีรูปโพรไฟล์ปิกะจูโดดเด่นสะดุดตา ด้านข้างยังมีตัวอักษร ‘แสนโวลต์’ กำกับ
กู้เว่ยรู้สึกว่าตัวเองใกล้ขาดใจตายแล้ว
หากคนที่เขาแอดไม่ใช่เด็กประถม แต่เป็นคู่หมั้นคนนั้นที่ได้มาแบบไม่คาดฝัน ตกลงว่าคืนวันนั้นพวกเขาสองคนคุยคนละเรื่องเดียวกันเหรอเนี่ย
กู้เว่ยอยากร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา
รักผมโปรดโอนเงินให้ผมด้วย ผมบอกให้พ่อถอนหมั้นแล้วไม่ใช่เหรอ
กู้ไฉ่ ลูกพูดเมื่อไร
ขี้เมาจำไม่ได้แล้ว
รักผมโปรดโอนเงินให้ผมด้วย ช่างเถอะ พ่อบอกผมมาว่าเขาชื่ออะไร
กู้เว่ยตัดสินใจว่าจะรีบไปขอโทษเจ้าตัว
กู้ไฉ่ ฮิๆ คราวนี้พ่อจำได้แล้ว
กู้ไฉ่ ชื่อเจียงสวิน เจียงสวินคนที่ก่อนหน้านี้คว้าแชมป์การแข่งขันระดับโลกอะไรนั่นน่ะ เด็กๆ อย่างพวกลูกน่าจะรู้จักนะ พ่อเห็นพวกวัยรุ่นชอบเขามาก
กู้ไฉ่ อะไรกัน ลูกไม่รู้ชื่อแต่ขึ้นคำค้นหายอดฮิตด้วยกันกับเขา เมื่อกี้พ่อได้ยินน้าซ่งบอกว่าพวกลูกสองคนติดอยู่ในคำค้นหายอดฮิตด้วยกัน
กู้ไฉ่ เป็นยังไง เจียงสวินดีมากใช่ไหม
กู้ไฉ่ ไปไหนแล้วล่ะ
กู้ไฉ่ เจ้าลูกคนนี้ คุยกันอยู่ดีๆ ทำไมหายไปเฉยเลย
กู้เว่ย “…”
อะไรกันเนี่ย
เจียงสวิน?
คนที่เขาเรียกว่าที่รักคือเจียงสวิน?
* แม่น้ำแยงซีถั่งโถมสู่บูรพาทิศ เป็นกวีเปิดเรื่องของวรรณกรรมสามก๊ก